X
تبلیغات
پوست زیبا

پوست زیبا

علائم و علل بيماري MS

علائم و علل بيماري MS

مالتيپل اسکلروزيس (Multiple Sclerosis) که اختصارا به آن "ام اس" گفته مي‌شود، نوعي بيماري مزمن دستگاه اعصاب مرکزي(مغز و نخاع) است، که در اثر تخريب سلول‌هاي عصبي ايجاد مي گردد.

سلول عصبي

هر سلول عصبي يا نورون (neuron) از بخشي به نام جسم سلولي، شاخه‌اي بلند به نام "آکسون" و يک يا چند شاخه نازک و کوتاه به نام "دندريت" تشکيل شده است. اطراف آکسون و دندريت‌هاي هر سلول عصبي با پوشش يا غلاف مخصوصي به طور کامل احاطه شده است که به "غلاف ميلين" معروف است. وظيفه اين غلاف که تقريبا مشابه پوشش عايق اطراف سيم برق است، محافظت و کمک به افزايش سرعت انتقال پيام‌هاي الکتريکي است که در سراسر سلول‌هاي عصبي بدن جريان دارد.

صدمه ديدن غلاف ميلين اطراف سلول‌هاي عصبي در هر کدام از اندام هاي بدن مي‌تواند منجر به بروز علائم "ام اس" در آن قسمت گردد، به اين شکل که با آسيب پوشش ميلين، سرعت انتقال پيام‌هاي الکتريکي بسيار کاهش يافته و اين مسئله با بروز اختلال در کارکرد طبيعي آن ها همراه مي‌باشد.

اين تخريب زماني اتفاق مي‌افتد که بخشي از گلبول‌هاي سفيد خون(سلول‌هاي T،B و پلاسما سل‌ها) که جزء سيستم ايمني بدن محسوب مي‌شوند و نقش دفاعي از سلول‌هاي بدن را دارند، از سد مغزي عبور کرده و به سيستم اعصاب مرکزي وارد ‌شوند و به غلاف ميلين سلول‌هاي عصبي(به جاي عوامل بيگانه) حمله کرده و سبب آسيب و ايجاد لکه‌هاي سخت در آن ها مي‌شوند. علت اين واکنش"خود ايمني" هنوز معلوم نيست.

"ام اس" به طور خاص با تخريب پوشش ميلين در عصب‌هاي يک منطقه از بدن شروع شده و به دنبال آن، مناطق ديگري از بدن به صورت غير قابل پيش‌بيني درگير مي‌گردد و بسته به اين که چه بخشي دچار ضايعه شده يا اندازه پلاک‌هاي ايجاد شده روي اعصاب به چه اندازه است، فرد مبتلا علائم گوناگوني را نشان مي‌دهد.

چنان چه آسيب وارده در سلول‌هاي مغزي باشد، حافظه، قدرت تمرکز و يادگيري مختل مي‌شود، ايجاد ضايعه در منطقه مخچه، با عدم تعادل در ايستادن و حرکت مشخص مي‌گردد و آسيب ميلين در سلول‌هاي عصبي نخاع، با بروز اختلال در اندام‌ها و بافت‌هايي از بدن که با آن سلول‌هاي عصبي ارتباط دارند، همراه مي‌باشد.

به عبارتي با آسيب ديدن غلاف ميلين سلول‌هاي عصبي، انتقال پيام‌ها به سوي مغز يا نخاع و يا از اين مراکز به اندام‌هاي مربوطه مختل مي‌گردد، به عنوان مثال پيام مربوط به حرکت دادن انگشتان دست از بين مي‌رود و هرگز به عضلات انگشتان دست که ظاهرا سالم نيز هستند، نمي‌رسد و به اين ترتيب فرد قادر به تکان دادن انگشتان خود نمي‌باشد.

ام اس

علائم "ام اس":

بيماري "ام اس" شامل دوره‌هاي فعال(حاد) و غيرفعال(مزمن) است و علائم بيماري از فردي به فرد ديگر متفاوت مي‌باشد. درگيري و اختلالات چشمي توام با کاهش قدرت بينايي در اين بيماري معمولا شايع است.

علائم "ام اس" به طور کلي شامل ضعف و گرفتگي عضلات ، وضعيت نيمه فلجي، بي‌حسي، سوزن سوزن شدن و خواب رفتگي دست و پاها ، حرکات غيرارادي، لرزش، اشکال در تعادل بدن، سرگيجه، مشکل در بلع غذا، اختلال در تکلم و کاهش ديد مي‌باشد. گاهي گوش‌ها دچار وز وز و يا کاهش شنوايي مي‌گردند و مشکلات مربوط به کنترل ادرار و کار کرد مثانه و کاهش ميل جنسي از جمله علائمي است که امکان دارد در بعضي بيماران مشاهده شود. اوج بروز اين بيماري در سنين 20 تا 40 سالگي است و در زنان بيشتر از مردان رخ مي‌دهد.

در حال حاضر MRI بهترين روش براي شناسايي و تشخيص اين بيماري است.

شايع‌ترين نوع "ام اس":

"ام‌ اس" انواع گوناگوني دارد. شايع‌ترين نوع آن که معمولا 75 درصد افراد، به اين نوع مبتلا مي‌شوند به نوع "عود کننده- فروکش کننده" معروف است. در اين نوع، حملات بيماري به طور ناگهاني ايجاد شده و بخش‌‌هايي از بدن بيماران را در گير مي‌کند. سپس علائم بعد از مدتي فروکش کرده و تا حدودي بهبودي ايجاد مي‌شود.

حمله بعدي بيماري مي‌تواند بعد از مدت کوتاهي باشد و يا سال‌ها بعد اتفاق بيافتد. اغلب مدت زمان عود بيماري و حمله شديد 24 تا 48 ساعت طول مي‌کشد.

علل موثر دربروز "ام اس":

دانشمندان علل و عوامل گوناگوني را در بروز اين بيماري موثر دانسته‌اند، ولي هيچ کدام از آنها هنوز به درستي ثابت نشده است. از اين عوامل مي‌توان به وضعيت سيستم ايمني بيمار، وراثت و برخي از عوامل محيطي مانند ابتلا به عفونت‌هاي ويروسي، موقعيت جغرافيايي محل زندگي بيمار و تاثير برخي از هورمون‌ها اشاره کرد.

تحقيقات علمي نشان داده است، افرادي که به حملات "ام اس" دچار مي‌شوند، احتمالا استعداد و زمينه ابتلا را از بدو تولد به ارث برده‌اند و با داشتن زمينه ارثي، وقتي بيماري در آن ها بروز مي‌کند که عوامل محيطي گوناگون نيز محرک ايجاد آن باشند. مطالعات علمي بروز اين بيماري را در بين سفيدپوستان بيشتر از ساير نژادها گزارش کرده‌اند.

در زمينه تاثير ويروس‌ها و عفونت‌هاي ويروسي مانند سرخجه،  اوريون، آنفلوآنزا، هپانيت B و... در ابتلا به "ام اس"، متخصصين در حال انجام تحقيقات گسترده‌اي مي‌باشند.

منيره دادخواه- کارشناس ارشد تغذيه

ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۸/۱۱/۱۳۸۷ساعت ۱۸:۰۵ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : بیماریهای پوست نظر(0)

روش هاي درمان واريس

ممكن است بخواهيد وريدهاى واريسى را فقط به دليل شكل ظاهرى آنها برداريد و يا كم رنگ كنيد، اما درمان اصلي و جدي تر، تنها زمانى به لحاظ پزشكى لازم است كه مراقبت فردى نتواند علائم را آن قدر كاهش دهد كه انجام فعاليت هاى معمول را امكان پذير سازد و يا اين كه وريدهاى واريسى پاره شده اند و يا زخم هايى را ايجاد كرده اند كه درمان آنها دشوار است.

پزشكانى كه بيشترين اطلاعات را درباره واريس دارند، شامل متخصصين پوست، برخى راديولوژيست ها، جراحان پلاستيك و يا جراحان عروق هستند.

درمان واريس

* درمان تزريقى(اسكلروتراپى):

اين رايج ترين روش درمانى براى وريدهاى تار عنكبوتى است. در يك معاينه سرپايى، پزشك مقادير اندكى از يك ماده شيميايى محرك را به درون وريدها تزريق مى كند كه سبب تورم ديواره هاي وريد و چسبيدن آنها به يكديگر مى شود و بدين ترتيب وريد براى هميشه بسته مى شود(تصوير بالا).

در هر جلسه چندين تزريق انجام مى شود تا اين كه همه وريدها درمان شوند. پس از هر جلسه بايد از جوراب هاى ساق بلند فشار دهنده براى يك يا دو هفته استفاده كرد تا وريدها بسته شده و دردناكى و كوفتگى به حداقل برسد.

عوارض احتمالى شامل واكنش حساسيتى به ماده شيميايى، سوزش در محل تزريق، ورم و جراحت پوستى است. با قطع جريان خون وريدى، بافت ترميمى ايجاد شده و وريد به تدريج ناپديد مى شود. ممكن است در ناحيه درمان شده خطوط قهوه اى ايجاد شوند كه معمولاً به تدريج ناپديد مى شوند.

اسكلروتراپى عموماً فقط براى وريدهاى تارعنكبوتى يا وريدهاى واريسى بسيار كوچك به كار مى رود. در اين شيوه درمانى بيمار مى تواند انتظار بهبود 50 تا90 درصدى در وريدهاى تارعنكبوتى داشته باشد، اما ممكن است وريدهاى جديد در همان محل ايجاد شوند.

* ليزر براى وريدهاى تارعنكبوتى:

وريدهاى تارعنكبوتى با عبور دادن ليزر از سطح پوست نيز، قابل درمان هستند. اشعه ليزر وريدها را منقبض و چروكيده كرده و استفاده از يخ و يك بى حس كننده موضعى به حفاظت از پوست و كاهش درد كمك مى كند.

درمان با ليزر معمولاً در دو يا سه جلسه به صورت سرپايى انجام شده و تنها براى وريدهاى بسيار ظريف مناسب است. ممكن است قرمزى يا تورم زودگذري پس از كاربرد اين روش ايجاد شود. درمان با ليزر همانند اسكلروتراپى از بروز وريدهاى تارعنكبوتى جديد در نزديكى محل درمان جلوگيرى نمى كند.

درمان واريس

* ليزر براى وريدهاى واريسى:

انرژى ليزر را مى توان با روشى به نام ليزر درمانى درون وريدى (EVLT) در داخل وريد به كار برد. پزشك با هدايت سوند، وريد را سوراخ كرده و يك سيم راهنما را به درون نقطه اى كه خون از آنجا شروع به پس زدن مى كند، مى فرستد. سپس يك فيبر ليزرى به درون آن فرستاده مى شود و اشعه ليزر تابانيده مى شود تا وريد را از درون گرم كند. التهاب حاصله سبب به هم چسبيدن ديواره هاى وريد مي گردد و در نهايت بافت ترميمى ايجاد مى شود(تصوير بالا).

درمان 40 سانتيمتر وريد واريسي، زير بى حسى موضعى و در مطب پزشك سه دقيقه به طول مى انجامد. شما مى توانيد به سرعت به فعاليت عادى بازگرديد، اگرچه ناچار هستيد براى چندين روز جوراب هاى ساق بلند فشارنده بپوشيد. علائم ممكن است به دليل كاهش فشار بر روى وريدها طى يك يا دو هفته بهبود پيدا كنند اما تغييرات ظاهرى نياز به زمان بيشترى دارند. دو يا سه ماه بعد پزشك ساق پاهايتان را دوباره بررسى مى كند تا ببيند كه آيا وريدها ناپديد شده اند يا نه.

با قطع جريان غيرطبيعى خون، وريدهاى واريسى باقيمانده در صورتى كه كوچك باشند با اسكلروتراپى و اگر بزرگ باشند با فلبكتومى (خارج كردن وريد با جراحى) قابل درمان هستند.

* راديو فركانس حرارتى داخل وريدى (VNUS) :

اين روش به پزشك امكان مى دهد كه به جاى ليزر با امواج راديويى، داخل وريدهاى واريسى را گرم كند. اين روش نيز همانند EVLT در مطب پزشك و زير بى حسى موضعى انجام مى شود، اما به زمان بيشترى در حدود 20 دقيقه نياز دارد. پس از آن بيمار ممكن است تورم و درد را تجربه كند و شانس عود 10 درصد است.

* جراحى :

در سال 1980 تنها درمانِِِ وريدهاى واريسى كه با مشكلات جدى همراه بود، جراحى براى خارج كردن وريد صافن بزرگ بود. اين روش در زير بيهوشى عمومى انجام مى شود.

برش هايى در وريدهاى واريسى پشت ساق پا و ران داده مي شود و انتهاى آنها را مي بندند. بيمار مى بايست براى چند هفته اى از بانداژها يا جوراب هاى ساق بلند فشارنده استفاده كند. با رواج درمان هاي آسان تر(که در بالا ذکر شد)، در بيشتر موارد، ديگر جراحى وريدهاى واريسى، درمان استاندارد به شمار نمى آيند.

اگر پزشك شما جراحى را توصيه مى كند، با پزشكى كه در درمان وريدهاى واريسى تجربه داشته و با انواع انتخاب ها آشنا است، مشورت كنيد.

فلبكتومى (phlebectomy) :

فلبكتومي روشي جديدتر با زمان‌ بهبودي‌ كوتاه‌تر است.

فلبكتومي سرپايى يك روش درماني ساده است كه در زير بى حسى موضعى انجام مى شود. برش هاى كوچكى در طول وريد واريسي داده مى شود و وريد، قطعه قطعه از بدن خارج مى شود.

Harvard Womenصs Health Watch, Feb. 2005

زهرا عباسپورتميجانى

روزنامه شرق


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۸/۱۱/۱۳۸۷ساعت ۱۸:۰۴ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : نظر(0)

عوامل مخرب کبد

کبد

مهم ترین عواملی که به کبد آسیب می رسانند، شامل موارد زیر است:

1- دیر خوابیدن در شب و دیر بیدار شدن در صبح

2- ادرار نکردن در موقع بیدار شدن از خواب

3- زیاد غذا خوردن

4- با عجله صبحانه خوردن

5- مصرف بیش از حد داروها

6- مصرف بیش از اندازه ی رنگ های مصنوعی موجود در مواد غذایی(مثل آدامس های رنگی ، پاستیل و ...) ، قندهای مصنوعی ، ادویه جات و به طور کلی استفاده از چیزهایی که موجب از دست رفتن مواد مغذی مفید از بدن شود.

7- مصرف نا مناسب روغن. بهتر است مصرف روغن را در غذاهای خود کاهش دهید، حتی روغن هایی که جزو بهترین روغن ها شناخته شده اند، مثل روغن زیتون.

به هیچ عنوان، غذاهای سرخ شده ر ا در زمان خستگی مصرف نکنید، زیرا باعث افزایش وزن می گردد.

8- غذاهای آماده و سرخ شده را کمتر مصرف کنید. مصرف سبزیجات و میوه های خام مفید است.

مریم سجادپور- کارشناس تغذیه

ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۸/۱۱/۱۳۸۷ساعت ۱۷:۵۷ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : بیماریهای پوست نظر(0)

سندرم خستگي مزمن(CFS) چيست؟

علائم و نشانه هاي اين سندرم با بسياري از بيماري ها مشترک است. خستگي در بسياري از بيماري ها وجود دارد. 10 تا 20 درصد بيماران از خستگي شاکي هستند.
سندرم خستگي مزمن

آنچه که از مفهوم "سندرم خستگي مزمن" (Chronic fatigue syndrome) مي توان فهميد، خستگي است. اما اين خستگي بعد از کار زياد، اضطراب يا بي خوابي رخ نمي دهد، بلکه اين خستگي از نوع شديد و خطرناک مي باشد و با استراحت و داشتن فعاليت بدني و ذهني از بين نمي رود. اين خستگي تمام بدن را احاطه کرده و فعاليت بدني و توان فرد را کم مي کند.

هنوز مشخص نيست که چرا اين سندرم به وجود مي آيد. اما ممکن است در اثر تضعيف سيستم ايمني يا انتقال ويروس باشد.

در بعضي مقالات آمده است که، سندرم خستگي مزمن مي تواند بعد از يک بيماري(مثلا سرماخوردگي) و يا بعد از يک فشار عصبي شديد به وجود آيد.

به طور کلي افراد مبتلا به اين سندرم، از افراد بيمار کمتر فعاليت مي کنند. اين بيماري موجب کاهش فعاليت هاي مختلف شغلي، شخصي، اجتماعي و تحصيلي مي شود. پس عملا فرد را منزوي مي سازد.

علائم و نشانه هاي اين سندرم

بيماران مبتلا، مدت 6 ماه يا بيشتر، خستگي کشيده اند. علاوه بر اين، نشانه هاي ديگري نيز دارد، از جمله:

1- ناتواني در تمرکز و عدم حافظه

2- عدم توانايي فعاليت بدني و يا مغزي

3- سرحال نبودن

4- درد مفصل (بدون قرمزي و تورم)

5- درد عضلاني مزمن

6- سردرد بسيار شديد

7- حساس شدن گره هاي لنفاوي گردن و زيربغل

8- سرفه

علائم و نشانه هاي گفته شده در تمام بيماران مبتلا به اين سندرم ديده شده، اما در بعضي از بيماران، نشانه هاي ديگري نيز شناخته شده که اين نشانه ها عبارتند از:

* دردهاي شکمي، تهوع ، اسهال و نفخ

* عرق شبانه

* درد سينه

* تنفس کوتاه

* سرفه شديد

* مشکلات بينايي از قبيل: تيرگي، حساس به نور، خشک شدن و دردناک شدن چشم

* آلرژي و حساسيت به غذا، الکل، عطر، مواد شيميايي، دارو و سر و صدا

* سرگيجه، نامنظمي ضربان قلب

* افسردگي، عصبانيت، ترس، زودرنجي

* دردناک شدن فک

* کاهش يا افزايش وزن

مشکلات اين سندرم از فردي به فرد ديگر متغير است. بسياري از اين ها مي توانند زندگي فردي و اجتماعي خود را دنبال کنند، اما هستند کساني که فعاليت و زندگي خود را از دست مي دهند و به افرادي منزوي تبديل مي شوند.

بيماران CFS مي توانند دچار انواع و اقسام بيماري ها شوند، از قبيل: تصلب و سفت شدن بافت ها، ويروسي شدن پوست، روماتيسم، بيماري هاي قلبي، بيماري هاي کليوي، بيماري هاي مزمن ريوي و ... .

چه کساني به سندرم خستگي مزمن مبتلا مي شوند؟

مطالعات نشان داده که زنان 4 برابر بيشتر مبتلا مي شوند.

اين بيماري غالبا در سنين 40 تا 59 سالگي ظاهر مي شود، اما در هر سني امکان ابتلا وجود دارد.

اين بيماري بيشتر در بزرگسالان و کمتر در کودکان ديده شده است.

اين بيماري در هر نژاد و قومي ممکن است پيدا شود.

اين بيماري در مردمان با درآمد کم بيشتر است.

در يک خانواده ممکن است اين سندرم وجود داشته باشد، اما هيچ گونه دليلي مبني بر واگيردار بودن آن وجود ندارد. به طور کلي، هنوز در رابطه با مسري بودن يا نبودن اين بيماري بحث است.

چگونه خود بيمار مي تواند اين بيماري را درمان کند؟

بيماران مبتلا به اين سندرم بايد يک برنامه متناوب چرخشي(در طول بيماري تا دوره بهبودي) را دنبال کنند.

اگر بيماراني که در آستانه ي بهبودي هستند و تا حدي علائم و نشانه هاي آن کم شده است، بيش از حد فعاليت کنند، دوباره دچار خستگي و بيشتر شدن نشانه هاي سندرم خستگي مزمن مي شوند.

* بيمار بايد برنامه روزانه خود را زمان بندي کند و در زماني که بيشترين انرژي را دارد، شروع به فعاليت کند.

* در برنامه خود ورزش را قرار دهد، زيرا که ورزش به بدن و مغز براي سالم زيستن کمک مي کند.

* از دوست يا فاميل براي سلامتي خود کمک بگيرد.

* سر يک ساعت معين هميشه بخوابد.

* اگر در اين بيماري دچار عدم حافظه يا عدم تمرکز شدند، هر آن چه که مهم است را بر روي کاغذ بنويسند. داروها ممکن است در بهتر خوابيدن به بيمار کمک کند که اين هم باعث افزايش قدرت تمرکز و يادگيري مي شود.

آزمايش هاي لازم براي اطمينان از اين سندرم

آزمايش هاي تيروئيد، کبد، اندازه گيري تعداد گلبول هاي خون و سرعت ته نشين شدن آن براي تشخيص لازم است، اما آزمايش ادرار لازم نيست.

اگر يکي از اين آزمايشات غيرعادي بود، نمي توان شخص را مبتلا به سندرم خستگي مزمن دانست، بلکه در اين مرحله بايد به دنبال نشانه هاي ديگر بود.

همان طور که گفته شد، بيماري ها يکي از علل مبتلا شدن به اين سندرم مي باشد، بيماري هايي از قبيل: هپاتيت، کم خوني، بيماري هاي عفوني، سرطان ها، بيماري هاي عصبي و عضلاني، کم کاري تيروئيد و ديابت.

افراد خيلي چاق( BMI بيشتر از 30) و داروها و الکل نيز ممکن است ابتلا به اين سندرم را موجب شوند.

در مطلب بعدي در مورد تغذيه ي مبتلايان به "سندرم خستگي مزمن" براي شما صحبت خواهيم کرد. با ما همراه باشيد.

ادامه دارد...

مريم سجادپور- کارشناس تغذيه


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۷/۱۱/۱۳۸۷ساعت ۲۰:۵۷ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : بیماریهای پوست نظر(0)

تغذيه در سندرم خستگي مزمن

سندرم خستگي مزمن

 

در مطلب قبلي با عنوان "سندرم خستگي مزمن(CFS) چيست؟" درباره علائم و نشانه هاي اين بيماري، نحوه ي درمان آن و آزمايش هاي لازم براي تشخيص آن براي شما صحبت کرديم. حال نوع تغذيه در اين بيماران را براي شما بيان مي کنيم.

- مکمل تغذيه اي و ويتامين ها براي فروکش کردن نشانه ها به کار مي رود. ويتامين و عناصر غذايي مفيد براي بيماران مبتلا به سندرم خستگي مزمن(CFS) عبارت است از: ويتامين هاي C  ، A  ،  E ،  D ، B12 ، ب- کمپلکس، روي، منيزيوم، کلسيم، منگنز، امگا-3 .

- اين بيماران بايد از خوردن بعضي از مواد غذايي دوري کنند، از قبيل: نعناع ، فلفل ، پرتقال تلخ و برخي از مکمل هاي غذايي که براي شان خطرآفرين است. 

- يک رژيم متعادل براي اين بيماران بايد منظور گردد. بسياري از بيماران نسبت به برخي از غذاها و مواد شيميايي حساسيت دارند، از قبيل: شکر، کافئين، الکل و تنباکو که براي سلامت اين افراد، بايد اين مواد را در رژيم غذايي شان قرار نداد.

- درمان هاي ديگري براي اين بيمارن، از قبيل: آب درماني ، مديتيشن، نفس عميق کشيدن، يوگا و ماساژ درماني است. 

اين بيماران بايد از خوردن شکر و شيريني جات خودداري کنند. شکر باعث افزايش گلوکز خون مي شود. اگر مي خواهيد شيريني بخوريد، از شيريني هاي طبيعي مانند: عسل استفاده کنيد، زيرا عسل حاوي ويتامين هاي لازم براي هضم کردن غذاست و ضرري به بدن وارد نمي کند.

- رژيم غذايي مناسب به سيستم ايمني و از بين بردن انواع بيماري ها کمک مي کند. از شکر و چربي زياد دوري کنيد و به جاي آن ها از مواد با ارزش تغذيه اي بالا به مقدار زياد استفاده کنيد، از قبيل: پروتئين، کربوهيدرات پيچيده، حبوبات، غلات، مرغ و ماهي.

- غذاهاي آلرژي زا را در رژيم غذايي خود محدود کنيد.

- براي از بين بردن اثر سمي برخي از غذاها 10- 8 ليوان آب و يا آب سبزي و ميوه بنوشيد.

- ميوه، سبزي، آجيل و دانه ها را جزوي از برنامه غذايي خود قرار دهيد. همه اين مواد حاوي فيبر مي باشند. همان طور که مي دانيد فيبر از يبوست جلوگيري مي کند(يبوست يکي از علائم بي ميلي به غذا مي باشد).

- سيب و دانه جو در رژيم بسيار مهم مي باشند، زيرا آن ها داراي فيبر محلول در آب مي باشند که مواد سمي را از بدن دفع مي کنند.

- آجيل، دانه هاي روغني و ماهي، اسيدهاي چرب لازم براي بدن را فراهم مي کنند. اين اسيدها، سيستم ايمني را بالا مي برند.

- روغن هاي گياهي مثل روغن ذرت، روغن کانولا(گلزا)، روغن سويا و روغن آفتابگردان، داراي اسيدهاي چرب ضروري مي باشند. 2 قاشق چايخوري در روز از اين روغن ها همراه با مکمل منيزيم به بهبودي اين بيماران کمک مي کند.

- سير و مخمرهاي تغذيه اي براي سالم ماندن روده و عملکرد درست آن لازم مي باشند.

مريم سجادپور- کارشناس تغذيه


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۷/۱۱/۱۳۸۷ساعت ۲۰:۵۶ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : بیماریهای پوست نظر(0)

راه هاي کاهش حساسيت دندان ها

دندان درد

در قسمت اول اين مطلب ، در باره ي عواملي که باعث مي شوند دندان ها حساس شوند براي شما مطالبي را بيان کرديم. حال در مورد کاهش اين حساسيت صحبت مي کنيم.

خب، با وجود همه دلايلي که دندان‌ها را حساس مي‌کنند، چه‌کار کنيم که دندان‌هايمان حساس نشوند؟

بهترين روش اين است که شرايطي را که باعث حساس شدن دندان‌ها مي‌شوند، در دهان از بين ببريم.

با رعايت بهداشت دهان ، روزي دو بار مسواک زدن و استفاده از دهان شويه فلورايد و مراجعه منظم به دندانپزشک از پوسيدگي دندان‌ها و تحليل لثه جلوگيري کنيم.

اگر دندان قروچه داريد و يا دندان‌هايتان را روي هم فشار مي‌دهيد، بايد با ورزش‌هاي فکي و کم کردن استرس‌هاي روزانه، اين فشارها را از روي دندان‌ها حذف کنيد. گاهي دندانپزشک برايتان يک محافظ شبانه شفاف (تايت گارد) مي‌سازد که به کاهش فشار دندان قروچه کمک مي‌کند.

اگر حساس شدن دندان در اثر پودگي بلند و يا روکش بلند است، بايد با مراجعه به دندانپزشک روکش و ترميم، اصلاح شود.

بيماران بايد روش درست مسواک زدن را از دندانپزشکان بياموزند.

اگر با اين مراقبت‌هاي خانگي، حساسيت دندان‌ها کاهش پيدا نکرد، چه کنيم؟

 

در اين صورت بايد در مطب دندانپزشکي، محلول‌هاي حساسيت‌زدا روي دندان‌ها ماليده شود و فلورايد با غلظت بالا روي سطوح دنداني قرار گيرد. اگر همچنان حساسيت باقي بود، دندانپزشک با مواد هم رنگ دندان، نواحي که باعث حساسيت دندان مي شوند را ترميم مي‌کند. فلورايد و مواد حساسيت‌زدا، دهانه لوله‌هاي عاجي را مسدود مي‌کنند و با جلوگيري از حرکت مايع درون اين لوله‌ها، مانع تحريک انتهاي اعصاب دندان و بروز درد و حساسيت مي‌شوند.

آيا همه بيماران با اين روش‌ها، حساسيت دنداني‌شان برطرف مي‌شود و جواب مي‌گيرند؟

آستانه درد در افراد مختلف، متفاوت است. بعضي‌ها آستانه درد پاييني دارند و به آساني دندان‌هايشان حساس مي‌شود. در اين افراد بايد درمان‌هاي پيشرفته‌تر دندانپزشکي براي رفع حساسيت انجام شود.

اين روزها، خمير دندان‌هاي ضد حساسيت را در تبليغات روزنامه‌اي زياد مي‌بينيم. اين خمير دندان‌ها در رفع حساسيت دنداني مفيدند؟

 

اين خمير دندان‌ها مفيدند، به شرط آن‌که حساسيت دنداني بيمار، خيلي پيشرفته نباشد. اين خمير دندان‌ها در حساسيت‌هاي متوسط و کم مي‌توانند باعث کاهش حساسيت دنداني شوند.

دستورالعمل مصرف آن‌ها چگونه است؟

روزي دو مرتبه، به مدت دو هفته بايد استفاده شوند.

مطالعات نشان مي دهند که اگر بيمار 1 تا 5 هفته پس از يک دوره مصرف، خمير دندان ضد حساسيت را کنار بگذارد، حساسيت دنداني دوباره باز خواهد گشت. بنابراين براي دستيابي به نتايج مطلوب، بايد به طور منظم و پيوسته استفاده شوند.

ليزر چطور؟

جديداً آن را براي رفع حساسيت دنداني توصيه مي‌کنند. استفاده از ليزر براي رفع حساسيت دنداني، روش جديدي است. ليزر با انعقاد پروتئين‌ها، دهانه لوله‌هاي عاجي را مي‌بندد و حساسيت را رفع مي‌کند. ليزر در ايران بيشتر در مراکز دانشگاهي‌ و تحقيقاتي استفاده مي‌شود.

بعضي از بيماران مسن همه دندان‌هايشان سايش پيدا کرده‌اند و به همين دليل حساس‌اند. در اين شرايط، استفاده از خمير دندان ضد حساسيت، مي‌تواند درمان اين دردها  باشد؟

در اثر افزايش سن و رژيم غذايي خام و سخت، همه دندان‌ها سايش پيدا کرده و دندان‌ها دچار گودي‌ها و فرورفتگي‌هايي مي شوند که گاهي حساس مي گردند. بايد اين ضايعات ترميم شوند. بر اساس ميزان سايش، دندان‌ها ترميم يا روکش مي‌شوند.

گاهي وقتي به تازگي دندان را با مواد ترميمي نقره‌اي (آمالگام) ترميم مي‌کنيم، آن دندان‌ها با خوردن غذاهاي سرد و گرم تير مي‌کشند و درد مي‌گيرند با اين حساس شدن دندان چه کنيم؟

 

حساسيت دندان پس از ترميم با مواد نقره‌اي، اگر فقط به صورت حساسيت به سرما باشد، تا دو ماه طبيعي است و در طول اين مدت اين دردها بايد به تدريج کمتر شوند و در نهايت برطرف گردند. اگر پس از دو ماه همچنان باقي بود، ترميم بايد تعويض شود.

ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۷/۱۱/۱۳۸۷ساعت ۲۰:۵۲ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : زیبایی دندان نظر(0)

اطلاعات شگفت انگیز درباره چشم

چشم

1-چشم ها بعد از مغز، پیچیده ترین عضو بدن شما هستند.

2- چشم ها بیش از 2 میلیون بخش فعال دارند.

3- چشم ها در هر ساعت 36000 بایت (bits: واحد اندازه گیری اطلاعات) اطلاعات را تهیه می کنند.

4- در شرایط مناسب و صحیح می توانند روشنایی یک منبع نور را در فاصله 5/22 کیلومتری تشخیص دهند.

5- نزدیک به 85 درصد کل معلومات شما از طریق چشم ها به دست می آید.

6- چشم ها از 65 درصد مسیرهای منتهی به مغز استفاده می کنند.

7- چشم ها می توانند فوراً صدها ماهیچه و اندام را در بدن شما فعال کنند.

8- در طی یک عمر طبیعی، چشم ها می توانند مانند یک دوربین، 24 میلیون عکس از دنیای اطرافتان برای شما بگیرند.

چشم

 

9- ماهیچه هایی که از داخل، چشم های شما را حرکت می دهند، قوی ترین عضلات برای این کار هستند. این عضلات 100 برابر قوی تر از مقدار مورد نیاز هستند.

چشم

10- کره چشم افراد بزرگسال حدود 5/2 سانتیمتر قطر دارد. از کل سطح کره چشم، فقط یک ششم آن یعنی قسمت جلویی آن در معرض دید قرار دارد.

11- چشم ها تنها قسمتی از بدن هستند که می توانند در هر زمانی صد در صد فعال باشند، شب یا روز و بدون هیچ استراحتی.

پلک های چشم و ماهیچه های خارجی چشم نیاز به استراحت دارند، حالت لیز بودن و نرمی سطح چشم بایستی از نو تجدید شود، ولی خود چشم ها هرگز نیاز به استراحت ندارند.

با این همه، هر چند وقت یک بار به چشم هایتان استراحت دهید.

حواس

12- بینایی چشم ها، با ارزش ترین حس برای شماست. لذا به خوبی از آنها مراقبت کنید و در حفظ سلامتی آنها کوشا باشید. 

نیره ولدخانی- کارشناس تغذیه

ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۶/۱۱/۱۳۸۷ساعت ۲۰:۲۷ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : آرایش چشم نظر(0)

تغذيه مبتلايان به زخم گوارشي

تغذيه مبتلايان به زخم گوارشي
زخم پپتيک

در مطلب قبلي با عنوان" زخم در دستگا گوارش" در مورد اين عارضه و عوامل به وجود آورنده ي آن، همچنين نشانه ها و تشخيص و درمان اين بيماري براي شما صحبت کرديم.

حال دراين مقاله درباره ي تغذيه ي مناسب براي بهبود اين عارضه و غذاهاي خوب و بد در اين بيماري مطالبي را بيان مي کنيم.

1) به جاي 3 وعده غذايي، 5 تا 6 وعده غذاي سبک بخوريد. اين مسئله بسيار مهم است که شما از پرخوري پرهيز کنيد. کم خوردن باعث راحتي معده مي شود.

2) شام خود را با مقدار زيادي فيبر ميل کنيد، يعني از مقدار زيادي ميوه جات و سبزيجات استفاده کنيد.

3) قبل و بعد از وعده غذايي، کمي استراحت کنيد. بايد موقع غذا خوردن هيچ گونه اضطراب و ناراحتي نداشته باشيد.

4) آهسته غذا بخوريد و خوب بجويد.

5) 3 ساعت قبل از خوابيدن، از خوردن غذا خودداري کنيد.

6) چربي غذا بايد کم باشد.

7) از خوردن سرخ کردني ها ، جداً پرهيز کنيد.

8) غذاهاي تند را مصرف نکنيد.

9) نمک مصرف نکنيد. استفاده زياد از نمک در غذا، نه تنها باعث افزايش فشار خون مي گردد، بلکه باعث به وجود آمدن باکتري هليکوباکتر در معده مي گردد. نمک همچنين باعث سرطان معده مي گردد.

10) از مصرف کردن غذاهاي زير خودداري کنيد: قهوه ، چاي، نوشابه هاي گازدار ، مرکبات، محصولاتي که از گوجه فرنگي توليد مي شوند و شکلات.

11) سيگار نکشيد.

غذاهاي خوب براي بيماران داراي زخم پپتيک

 گروه نان و غلات: نان گندم ، برنج ، جو، ماکاروني، بيسکويت کم چرب

 گروه سبزيجات: سبزيجات تازه، يخ زده و کنسرو شده

 گروه ميوه ها: ميوه هاي  تازه، يخ زده، کنسرو شده و آب ميوه در صورت تحمل

 گروه شير و لبنيات: شير و لبنيات بدون چربي يا کم چرب

گروه گوشت ها: گوشت گاو بدون چربي، گوسفند، مرغ بدون پوست، ماهي تازه و يخ زده، تخم مرغ ، کره بادام زميني کم چرب، لوبيا و نخود

چربي ها: مايونز بدون چربي و يا کم چرب، سس سالاد بدون چربي و يا کم چرب، مارگارين

شيريني ها: شکر، عسل، مربا، شربت، ژلاتين و آبنبات سفت (بدون شير و يا ِکِرم)

غذاهاي بد براي بيماران داراي زخم پپتيک

گروه نان و غلات: نان و غلات تهيه شده از چربي زياد ( نظير نان هاي فرانسوي  کراوسان و بيسکويت) و نان هايي که در آنها آجيل، دانه ها و يا ميوه خشک وجود دارد.

گروه سبزيجات: سبزيجات خام ،ذرت ، بروکلي ، کلم ، شلغم ، گوجه فرنگي و محصولاتي که از گوجه فرنگي ساخته مي شوند.

گروه ميوه ها: ليمو، گريپ فروت ، پرتقال ، آناناس ، نارنگي ، آب ميوه مرکبات، انجير، آلبالو و گيلاس

گروه شير و لبنيات: تمام شيرها و لبنيات پرچرب، شکلات شيري، خامه و پنيرهاي با طعم تند

گروه گوشت ها: تمام گوشت هاي گاو، مرغ و ماهي هاي پرچرب، سوسيس، گوشت هاي يخ زده، لوبيا و نخود خشک شده و تهيه شده در روغن زياد، کره بادام زميني چرب، آجيل و دانه ها مانند تخمه آفتاب گردان

چربي ها: سس هاي خامه هاي و سس هاي ساخته شده با چربي زياد، چيپس ، سيب زميني سرخ شده، پاپ کورن، کيک، پاي، دونات، نارگيل

ساير مواد غذايي : شکلات، آبنبات هاي کرمي (ساخته شده از سرشير)، نوشابه ، چاي ، قهوه، فلفل ، سير، سس هاي تند (نظير، سس چيلي) و نيکوتين

تمامي بيماري ها ناشي از وجود استرس و تغذيه بد و بي تحرکي مي باشد، پس بياييد از همين حالا با بيماري ها مبارزه کنيم. سعي کنيد شاد باشيد و بخنديد تا زندگي به شما بخندد.

مريم سجادپور- کارشناس تغذيه

ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۶/۱۱/۱۳۸۷ساعت ۲۰:۲۶ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : پوست و مو نظر(0)

خطر عفونت گوش با مکیدن پستانك

متخصصان اطفال همیشه تأكید داشته‌اند كه از پستانك برای ساكت كردن شیرخواران استفاده نشود.

نوزادی خوابیده با پستانک در دهانش

به تازگی شواهد جدیدی به نفع این توصیه قدیمی پزشكان به دست آمده كه نشان می ‌دهد استفاده از این وسیله، می ‌تواند علاوه بر خطرات و زیان‌های قبلی، احتمال ابتلای شیرخوار به عفونت‌های گوش را  نیز افزایش دهد.

به گزارش بی‌بی‌سی، در این مطالعه كه توسط محققان مركز پزشكی اوترخت هلند انجام شده، مشخص شده كودكانی كه از پستانك استفاده می ‌كنند، تا 90 درصد بیشتر از سایر كودكان در معرض خطر ابتلا به عفونت‌های مكرر گوش میانی هستند.

پیش از این بیشتر پزشكان به‌ طور شهودی اعتقاد داشتند كه استفاده از پستانك، ممكن است راه ورودی برای انواع باكتری‌هایی باشد كه باعث عفونت گوش می‌ شود، اما شواهد پژوهشی در این باره وجود نداشت تا اینكه این مطالعه جدید انجام شد.

در این مطالعه حدود 500 كودك زیر 4 سال، برای مدت 5 سال از لحاظ ابتلا به عفونت گوش میانی بررسی و پیگیری شدند و محققان از مقایسه گروهی از آنان كه عادت به مكیدن پستانك داشتند، با آنها كه این عادت را نداشتند، به این نتیجه رسیدند كه این برداشت شهودی پزشكان صحیح است و یكی از دلایل عفونت‌های مكرر گوش میانی(عفونت‌هایی كه اغلب پاسخ خوبی به درمان نمی‌ دهند)، مكیدن پستانك است.

از آنجا كه حلق و گوش، به هم مرتبط هستند، دهان، راه خوبی برای ورود باكتری‌ها محسوب می‌ شود. ضمن اینكه اولین نوبت عفونت، باعث حساس شدن مجاری و بدن كودك به آن باكتری خاص شده و دوره‌های بعدی عفونت را به ‌دنبال دارد.

درمان عفونت گوش میانی معمولاً پرهزینه است و عوارض خاص خود را دارد، به همین دلیل، تكیه اصلی روی پیشگیری از این عفونت است.

اگر شیرخواری همزمان هم پستانك می ‌مكد و هم به طور مكرر دچار عفونت گوش میانی یا "اوتیت مدیا" (otitis media)می‌ شود، بهتر است به والدین او توصیه كرد او را از پستانك بگیرند.

همانطور كه اشاره شد، پیش از این نیز پزشكان با مصرف پستانك مخالف بودند. علاوه بر عفونت گوش، به ‌نظر می ‌رسد استفاده از پستانك می ‌تواند راه خوبی برای ورود عفونت‌های گوارشی نیز باشد.

هر قدر هم كه والدین مراقب تمیزی و شست‌وشوی پستانك باشند، بازهم كودك دائما آن را از دهان خود بیرون می ‌اندازد و شاید اگر بررسی دقیقی روی  پستانك‌ها انجام  گیرد، مشخص شود كه چه تعداد زیادی از انواع میكروب‌ها روی آن رفت‌وآمد دارند.

اما غیر از عفونت، پستانك‌ها یك مشكل دیگر هم دارند و آن اینكه درست مثل شیشه، به ‌دلیل شكل ویژه و سهل‌الوصول بودنش، از تمایل شیرخوار به مكیدن سینه مادر كم می ‌كنند.

این موضوع، به ‌ویژه در ماه‌های اول زندگی كودك كه شیر مادر تنها منبع غذایی او محسوب می‌شود،بسیار حساس و مهم است.

كودك، به شكل شیشه و پستانك عادت می ‌كند و دیگر تلاشی برای سازگار كردن خود با شكل سر سینه مادر نمی ‌كند و این باعث می ‌شود تلاش مؤثری برای مكیدن سینه مادر انجام ندهد و نسبت به آن بی‌ حوصله شود؛ كم و بد مكیدن سینه مادر همان و سیر نشدن شیرخوار همان. به این ترتیب كودك كم‌ حوصله‌تر شده و بیشتر بی ‌قراری می‌ كند و همین باعث شكست فرآیند تغذیه او با شیر مادر می ‌شود.

پس با این حساب بد نیست كه دست از گول‌زدن كودك با پستانک برداریم و راه كم‌خطرتری برای آرام كردن او انتخاب كنیم؟!

منبع: همشهری 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۶/۱۱/۱۳۸۷ساعت ۲۰:۲۳ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : بیماریهای پوست نظر(0)

10 نکته درباره دهان‌شویه‌ها

دهان شویه

1- عمده ترین عوامل جرم زدای موجود در دهان شویه ها، شامل این موارد است: فنل، آمونیاک، الکل، روغن‌های فرار و ترکیبات ید.

2- از مهم ترین نکات درباره دهان‌شویه‌ها این است که استفاده نابجا از آنها ممکن است موجب پنهان‌سازی پوسیدگی دندان و در نتیجه تأخیر در درمان بیماری‌هایی مانند التهابات شدید لثه و عفونت‌های چرکی دهان و لثه شود.

3- در صورتی که پس از مسواک‌‌ زدن کامل، بوی بد از دهان خارج شود، تشخیص بیماری‌های لثه ارزش دارد. در این شرایط نباید آن را با دهان‌شویه‌های معطر پوشاند و باید به دندانپزشک مراجعه کرد.

4- فلوراید، در برخی دهان‌شویه‌ها، ماده اصلی است و در برخی دیگر جزیی از فرمولاسیون دارویی برای پیشگیری از پوسیدگی دندان است.

5- برخی دندانپزشکان به عنوان درمان کمکی برخی از بیماری‌های دهان و دندان یا پاک‌ سازی و بهبود پس از جراحی‌های دهان و دندان، دهان‌شویه‌های حاوی آب اکسیژنه یا سرم شستشو تجویز می‌کنند.

6- مصرف درازمدت دهان‌شویه‌های اکسیژنه موجب تحریک بافت نرم، از دست رفتن کلسیم سطوح دندان‌ها و رویش موهای سیاه روی زبان می‌شود.

استفاده از دهان شویه

7- ستیل پیریدینیوم از محلول‌های دهان‌شویه است که می توانید برای ضدعفونی یا خوش‌بو کردن دهان خود، 20 قطره از آن را در نصف فنجان آب حل کنید و هر سه ساعت یک بار، دهانتان را با آن بشویید.

8- کلرهگزیدین از دیگر محلو‌ل‌های دهان‌شویه است که می‌توانید روزی دو بار، در صبح و شب، پس از مسواک‌ زدن مقداری از آن را به مدت 30 ثانیه در دهان قرقره کنید. این محلول برای ضدعفونی‌کردن و التیام بخشیدن به التهابات لثه و زخم‌های مخاطی دهان مانند آفت به کار می‌رود.

9- برای تأثیر بهتر دهان‌شویه‌ها، پس از استفاده‌ کردن از آنها، تا 5 دقیقه از شستن دهان و نوشیدن مایعات پرهیز کنید.

10- تهوع، استفراغ، دردهای شکمی، تنگی‌نفس و اختلال هوشیاری از عوارض بلع اتفاقی کلرهگزیدین و ستیل پیریدینیوم است که باید بلافاصله با مرکز فوریت‌های پزشکی تماس گرفت.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۵/۱۱/۱۳۸۷ساعت ۲۲:۳۵ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : پوست و زیبایی نظر(0)

علل تعریق زیاد

تعریق زیاد

از آن جایی که سئوالات زیادی راجع به عرق ‌کردن در تمام بدن و یا تعریق بیش از حد کف دست و پا وجود دارد، مطالعه مطلب زیر می تواند برایتان سودمند باشد.

مرکز تنظیم حرارت بدن در هر شخصی نسبت به دیگری متفاوت است، بنابراین در صورت افزایش درجه حرارت خون، هیپوتالاموس با گشاد کردن عروق و نیز تعریق موجب خنک ‌شدن بدن می‌شود.

اما در شرایط خاصی با وجود مکانیسم‌های فوق، بدن دچار تعریق بیش از حد می‌شود که عبارت‌اند از:

* بیماری‌های عفونی و تب‌دار

* تمرینات ورزشی شدید

* هوای گرم و مرطوب، مانند نواحی گرم‌سیری با رطوبت بالا

* پرکاری غده تیروئید

* آکرومگالی

* دیابت

* هیپوگلیسمی(کاهش شدید قند خون)

* لنفوم

* بارداری

* یائسگی

تعریق کف دست

تعریق زیاد کف دست و پا و یا تعریق ناشی از هیجانات روحی به طور معمول به کف دست و پا و زیر بغل محدود می‌شود و ممکن است در هوای گرم تشدید شود.

بیماران مبتلا به تعریق زیاد کف دست و پا ممکن است مبتلا به تعریق زیاد زیر بغل هم باشند، ولی فقط 25 درصد مبتلایان به تعریق زیاد زیر بغل، تعریق بیش از حد کف دست و پا دارند. دست‌ها ممکن است سرد بوده و یک ته رنگ تیره داشته باشند. لایه شاخی کف پا نیز خیس بوده و به علت وجود میکروب‌های بی‌هوازی بوی بدی از آن به مشام برسد.

عرق‌کردن ممکن است همراه با افت متناوب باشد که در این موارد، اضطراب، استرس و یا ترس ممکن است سبب تحریک آن شود. این نوع تعریق می‌تواند ارثی باشد که شروع تعریق در کف دست‌ها در دوران کودکی و در زیر بغل در دوران نوجوانی یا بلوغ خواهد بود که به مرور بهتر خواهد شد.

لازم به ذکر است که عرق‌کردن در زمان خواب کاهش می‌یابد.

بعضی از اوقات، تعریق ناشی از حس چشایی است، یعنی افراد چند لحظه پس از خوردن غذاهای ادویه‌دار و تند مانند سس گوجه‌فرنگی دچار تعریق می‌شوند.

دکتر محمدجواد ناظمی- متخصص پوست

عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۵/۱۱/۱۳۸۷ساعت ۲۲:۳۴ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : بیماریهای پوست نظر(0)

حساسيت‌ دنداني

دندان درد

خوردن يک بستني سرد در تابستان يا نوشيدن يک فنجان چاي داغ در يک روز برفي حسابي مي‌چسبد. ولي اگر دندانتان با نوشيدن يا خوردن اين خوراکي‌هاي سرد و گرم، آنچنان درد بگيرد که از جا بپريد، ديگر شايد اين خوراکي‌ها به دلتان ننشيند. دندانپزشکان به اين مشکل مي‌گويند "حساسيت دنداني". شما حتماً انواع خمير دندان‌هاي ضد حساسيت را در بازار ديده‌ايد، ولي هر حساسيت دنداني با خريد يک خمير دندان ضد حساسيت بهبود نمي يابد.

حساسيت دنداني علل گوناگوني دارد و روش‌هاي گوناگوني هم براي درمانش وجود دارد که براي هر فردي فرق مي‌کند.

در اين زمينه با دکتر کسري طبري، متخصص ترميمي و زيبايي و عضو هيات علمي دانشگاه علوم پزشكي شهيدبهشتي به گفت‌وگو نشسته‌ايم.

آقاي دکتر، گاهي وقتي «چاي داغ يا بستني سرد و يا آب يخ مي‌خوريم» همه دندان‌ها تير مي‌کشند. اين همان حساسيت دنداني است؟

نه. گاهي در اثر خوردن و يا نوشيدن خوراکي‌هاي داغ يا سرد، همه دندان‌ها هم‌زمان درد مي‌گيرند، اين طبيعي است و دليلي بر حساس بودن دندان‌ها نيست. در اين موارد فقط بايد دماي غذا را تعديل کرد و آن را کم کم خورد.

پس چه موقع مي‌گوييم دندان‌ها حساس شده‌اند؟

زماني‌که يک يا چند دندان در جاي مشخصي از فک دهان در اثر سرما يا گرما و لمس (مثل مسواک زدن يا ناخن کشيدن) درد مي‌گيرند و يا اصطلاحاً تير مي‌کشند، اين درد را حساسيت دنداني مي‌گوييم و به بيمار مي‌گوييم دندان‌هاي شما حساس شده‌اند.

گاهي بعضي بيماران مي‌گويند وقتي مسواک نمي‌زنند، دندان‌هايشان حساس نيست، ولي وقتي مسواک مي‌زنند دندان‌هايشان حساس مي‌شود و درد مي‌گيرد، اين دليلي است که مسواک زدن را کنار بگذارند؟

 

به هيچ وجه. گاهي در اثر رعايت نکردن بهداشت دهان ومسواک نزدن، لثه‌ها تحليل مي‌روند و سطح ريشه دندان در دهان نمايان مي‌شود. در اين شرايط با کشيدن مسواک روي دندان، موهاي مسواک با سطح ريشه تماس پيدا کرده و دندان را حساس مي‌کند و شما در دندان‌هايتان احساس درد مي‌کنيد. اين گروه از بيماران نبايد مسواک زدن را کنار بگذارند، بلکه بايد به فکر درمان تحليل لثه و رفع حساسيت دنداني‌شان باشند.

گاهي کساني‌که دندان قروچه مي‌کنند، از درد دندان‌ها شکايت دارند. اين هم حساسيت دنداني است؟

بله، گاهي کساني‌ در اثر استرس عادت دارند، در شب دندان‌هايشان را روي هم سايش دهند و وقتي صبح از خواب بيدار مي‌شوند، احساس مي‌کنند عضلات فک و صورتشان خسته است. بعضي‌ها هم در اثر اين استرس‌ها عادت دارند، در بيداري دندان‌هايشان را روي هم فشار دهند.

در اثر اين فشارهاي شديد طوق دندان‌ها به تدريج ترک برمي‌دارد و مينا خرد مي‌شود و مي‌ريزد و از آن نواحي، دندان حساس مي‌شود.

چرا طوق(گردن) دندان؟ چرا بيشتر حساسيت‌هاي دنداني از اين بخش احساس مي‌شود؟

چون مينا که لايه ي محکم پوشاننده دندان است، در قسمت گردن دندان کمترين ضخامت را دارد، لذا به آساني در اثر وارد آمدن نيروي زياد دچار ترک مي‌شود و يا اگر بهداشت دهان را رعايت نکنيد، دندان از گردن دچار پوسيدگي شده و حساس خواهد شد.

بعضي از بيماران ترک‌هاي ريزي در سطح دندان‌هايشان دارند و بيشتر به سرما حساسند. اين ترک‌ها در راديوگرافي (عکس دندان) به سختي قابل تشخيص‌اند. اين ترک‌ها دندان‌ها را حساس مي‌کنند. راه چاره هم فقط اين است که دندان‌هاي ترک‌دار را روکش کنيم تا حساسيت برطرف شود.

خود روکش‌ها چطور؟ بعضي‌ها مدتي پس از روکش کردن دندان‌هايشان احساس مي‌کنند اين دندان‌هاي روکش شده، به سرما و گرما حساسند. چرا؟

 

درد پس از روکش کردن، در چند روز اول به دليل تراش دندان، طبيعي است، ولي اگر اين درد ادامه يابد، بايد به دندانپزشک‌تان مراجعه کنيد تا علت را پيدا کند. ممکن است لبه‌هاي روکش کوتاه باشد، لثه تحليل رفته باشد و يا همان (چپ روکش) حل شده باشد که بايد اين مشکلات برطرف شوند تا درد از بين برود.

گاهي کساني‌که دندان‌هايشان را سفيد کرده‌اند، مي‌گويند دندان‌هايم حساس شده‌اند. درمان‌هاي دندانپزشکي هم مي‌توانند باعث حساسيت دنداني شوند؟

 

بله روکش‌‌هايي که بلندند و يا ترميم‌هايي که بلند شکل داده شده‌اند نيز مي‌توانند دندان‌ها را حساس کنند.

همچنين روش‌هاي سفيد کردن دندان (bleaching) هم گاهي دندان‌ها را حساس مي‌کنند. در اين‌صورت بايد مدت زمان استفاده از ژل سفيدکننده را در روز کاهش دهيد و يا با مراجعه به دندانپزشک غلظت ژل فلورايد را کاهش دهيد. گاهي نيز بايد قبل از ژل سفيد کننده، از دهان شويه فلورايد استفاده کنيد و با خمير دندان ضد ‌حساسيت دندان را بشوييد و سپس ژل سفيدکننده را بگذاريد. سپس دندان‌ها را دوباره بشوييد و دهان شويه فلورايد استفاه کنيد.

در قسمت بعدي اين مطلب، درباره ي "راه هاي کاهش حساسيت دندان ها" براي شما صحبت خواهيم کرد. با ما همراه باشيد.

ادامه دارد...


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۵/۱۱/۱۳۸۷ساعت ۲۲:۳۱ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : زیبایی دندان نظر(0)

مصرف مکمل ها همیشه مفید نیست

دارو

مصرف مکمل های ویتامینی و املاح در خیلی از بیماران سرطانی رایج می باشد. این مساله دو دلیل می تواند داشته باشد:

1- شاید مبتلایان به سرطان فکر می کنند مصرف این مکمل ها می تواند برخی از اثرات جانبی درمان را در آن ها کاهش دهد.

2- شاید این بیماران تصور می کنند ویتامین های اضافی، مانع از بازگشت مجدد این بیماری و یا طول عمر بیشتر در آنان می شود.

اما تحقیقات، تا به حال چیزی مبنی بر صحیح بودن این باورها نشان نداده است.

از طرفی دیگر، برخی از پزشکان نگران هستند که شاید مصرف این مکمل ها با درمان سرطان مداخله کند و یا این که نتایجی نامطلوبی به همراه داشته باشد. 

در مرکز تحقیقات سرطان در" Fred Hutchinson"  تحقیقاتی مبنی بر مصرف مکمل ها در بیماران سرطانی انجام شد تا ببینند مصرف آنها چه مقدار مؤثر بوده است؟

با انجام این بررسی ها متوجه شدند که 4 نفر از هر 5 بیمار سرطانی، انواعی از مکمل های ویتامینی یا املاح را مصرف می کردند.

بیشترین میزان مصرف این مکمل ها در بیماران مبتلا به سرطان سینه بود.

در این بررسی ها مشخص شد که 70 درصد بیماران سرطانی که از مکمل استفاده می کردند، این موضوع را با پزشک معالج خود در میان نمی گذاشتند. در حالی که دانستن این موضوع برای خیلی از پزشکان اهمیت دارد.

دکتر "کورنلیا آلریچ"، یکی از محققان، می گوید: " برخی از ویتامین ها مانند اسید فولیک ، ممکن است باعث زیاد شدن سلول های سرطانی شوند، همان طور که گیاه چای کوهی یا گل راعی می تواند با درمان دارویی سرطان مداخله کند."

این بررسی نشان می دهد که دانشمندان باید بیشتر درباره نقش مکمل های تغذیه ای در درمان سرطان ها، زنده ماندن بیماران سرطانی و کیفیت زندگی این بیماران مطالعه و تحقیق کنند.

در ضمن، موضوع مهم دیگر این است که مصرف هر نوع دارو و مکمل باید تحت نظر پزشک باشد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۲/۱۱/۱۳۸۷ساعت ۱۳:۲۶ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : پوست و مو نظر(0)

علت تلخی دهان

دهان و دندان

بسیاری از مردم از مزه تلخ در دهان خود شكایت دارند. این تلخی همیشگی به اندازه‌ای آزاردهنده است كه با شیرین‌ترین شیرینی‌‌ها هم از بین نمی‌رود.

در واقع مسواك زدن و شست‌وشوی مكرر دهان با انواع دهان‌شویه ‌ها ، تنها اندكی این تلخی را از بین می‌برد، اما مشكل همچنان به قوت خود باقی است.

علت این مشکل:

پزشكان می‌گویند دلیل اصلی احساس مزه تلخ در دهان، ترشح یك نوع اسید در معده است كه از مری بالا می‌آید و انتهای زبان را تلخ می‌كند. اگر میزان این اسید زیاد باشد، سوزش سر معده كه خیلی از مردم آن را تجربه كرده‌اند، به وجود می‌آید.

ممکن است وجود مشکلی در سینوس ها یا واکنش نسبت به یک نوع داروی مصرفی باعث تلخی دهان شود.

تجمع باکتری ها روی زبان

اگر پرده ی نازک سفید رنگی در عقب زبان خود مشاهده کردید، نشانه ای از تشکیل و تجمع باکتری هاست. تشکیل باکتری ها نیز می تواند مزه ی تلخی در دهان به وجود آورد.

کاهش تلخی دهان:

به اعتقاد پزشكان راهكار حل این مشكل در موارد غیر حاد، آهسته غذا خوردن است.

همچنین نوشیدن آب و كوچك‌تر كردن وعده‌های غذایی هم مانع ترشح این اسید می‌شود.

مراجعه به پزشک:

اما در صورتی كه با وجود به كارگیری این توصیه‌ها، مشكل به قوت خود باقی بود، باید برای بررسی‌های بیشتر با پزشك مشورت كرد.

نیره ولدخانی- کارشناس تغذیه

ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۲/۱۱/۱۳۸۷ساعت ۱۳:۲۵ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : زیبایی دندان نظر(0)

راه هاي کاهش حساسيت دندان ها

دندان درد

در قسمت اول اين مطلب ، در باره ي عواملي که باعث مي شوند دندان ها حساس شوند براي شما مطالبي را بيان کرديم. حال در مورد کاهش اين حساسيت صحبت مي کنيم.

خب، با وجود همه دلايلي که دندان‌ها را حساس مي‌کنند، چه‌کار کنيم که دندان‌هايمان حساس نشوند؟

بهترين روش اين است که شرايطي را که باعث حساس شدن دندان‌ها مي‌شوند، در دهان از بين ببريم.

با رعايت بهداشت دهان ، روزي دو بار مسواک زدن و استفاده از دهان شويه فلورايد و مراجعه منظم به دندانپزشک از پوسيدگي دندان‌ها و تحليل لثه جلوگيري کنيم.

اگر دندان قروچه داريد و يا دندان‌هايتان را روي هم فشار مي‌دهيد، بايد با ورزش‌هاي فکي و کم کردن استرس‌هاي روزانه، اين فشارها را از روي دندان‌ها حذف کنيد. گاهي دندانپزشک برايتان يک محافظ شبانه شفاف (تايت گارد) مي‌سازد که به کاهش فشار دندان قروچه کمک مي‌کند.

اگر حساس شدن دندان در اثر پودگي بلند و يا روکش بلند است، بايد با مراجعه به دندانپزشک روکش و ترميم، اصلاح شود.

بيماران بايد روش درست مسواک زدن را از دندانپزشکان بياموزند.

اگر با اين مراقبت‌هاي خانگي، حساسيت دندان‌ها کاهش پيدا نکرد، چه کنيم؟

 

در اين صورت بايد در مطب دندانپزشکي، محلول‌هاي حساسيت‌زدا روي دندان‌ها ماليده شود و فلورايد با غلظت بالا روي سطوح دنداني قرار گيرد. اگر همچنان حساسيت باقي بود، دندانپزشک با مواد هم رنگ دندان، نواحي که باعث حساسيت دندان مي شوند را ترميم مي‌کند. فلورايد و مواد حساسيت‌زدا، دهانه لوله‌هاي عاجي را مسدود مي‌کنند و با جلوگيري از حرکت مايع درون اين لوله‌ها، مانع تحريک انتهاي اعصاب دندان و بروز درد و حساسيت مي‌شوند.

آيا همه بيماران با اين روش‌ها، حساسيت دنداني‌شان برطرف مي‌شود و جواب مي‌گيرند؟

آستانه درد در افراد مختلف، متفاوت است. بعضي‌ها آستانه درد پاييني دارند و به آساني دندان‌هايشان حساس مي‌شود. در اين افراد بايد درمان‌هاي پيشرفته‌تر دندانپزشکي براي رفع حساسيت انجام شود.

اين روزها، خمير دندان‌هاي ضد حساسيت را در تبليغات روزنامه‌اي زياد مي‌بينيم. اين خمير دندان‌ها در رفع حساسيت دنداني مفيدند؟

 

اين خمير دندان‌ها مفيدند، به شرط آن‌که حساسيت دنداني بيمار، خيلي پيشرفته نباشد. اين خمير دندان‌ها در حساسيت‌هاي متوسط و کم مي‌توانند باعث کاهش حساسيت دنداني شوند.

دستورالعمل مصرف آن‌ها چگونه است؟

روزي دو مرتبه، به مدت دو هفته بايد استفاده شوند.

مطالعات نشان مي دهند که اگر بيمار 1 تا 5 هفته پس از يک دوره مصرف، خمير دندان ضد حساسيت را کنار بگذارد، حساسيت دنداني دوباره باز خواهد گشت. بنابراين براي دستيابي به نتايج مطلوب، بايد به طور منظم و پيوسته استفاده شوند.

ليزر چطور؟

جديداً آن را براي رفع حساسيت دنداني توصيه مي‌کنند. استفاده از ليزر براي رفع حساسيت دنداني، روش جديدي است. ليزر با انعقاد پروتئين‌ها، دهانه لوله‌هاي عاجي را مي‌بندد و حساسيت را رفع مي‌کند. ليزر در ايران بيشتر در مراکز دانشگاهي‌ و تحقيقاتي استفاده مي‌شود.

بعضي از بيماران مسن همه دندان‌هايشان سايش پيدا کرده‌اند و به همين دليل حساس‌اند. در اين شرايط، استفاده از خمير دندان ضد حساسيت، مي‌تواند درمان اين دردها  باشد؟

در اثر افزايش سن و رژيم غذايي خام و سخت، همه دندان‌ها سايش پيدا کرده و دندان‌ها دچار گودي‌ها و فرورفتگي‌هايي مي شوند که گاهي حساس مي گردند. بايد اين ضايعات ترميم شوند. بر اساس ميزان سايش، دندان‌ها ترميم يا روکش مي‌شوند.

گاهي وقتي به تازگي دندان را با مواد ترميمي نقره‌اي (آمالگام) ترميم مي‌کنيم، آن دندان‌ها با خوردن غذاهاي سرد و گرم تير مي‌کشند و درد مي‌گيرند با اين حساس شدن دندان چه کنيم؟

 

حساسيت دندان پس از ترميم با مواد نقره‌اي، اگر فقط به صورت حساسيت به سرما باشد، تا دو ماه طبيعي است و در طول اين مدت اين دردها بايد به تدريج کمتر شوند و در نهايت برطرف گردند. اگر پس از دو ماه همچنان باقي بود، ترميم بايد تعويض شود.

ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۲/۱۱/۱۳۸۷ساعت ۱۳:۲۵ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : زیبایی دندان نظر(0)

عوارض آمپول زيبايي

تزريق بوتاکس

اين روز‌ها براي جوان تر شدن خيلي كار‌ها مي‌شود كرد! يكي از روش‌هايي كه براي درمان چين و چروك صورت به كار مي‌رود، تزريق "بوتاكس" است.

با اينكه در چند سال اخير استفاده از بوتاكس رايج شده، اما از آغاز سال جديد ميلادي، سازمان غذا و داروي آمريكا در مورد اين روش، هشدار‌هايي مطرح كرده كه قابل تامل است.

بد نيست بدانيد اين سازمان بر خلاف همتايان اروپايي خود، تا اين زمان به بيماران و پزشكان درباره خطرات بوتاكس هشدار رسمي اعلام نكرده بود.

سازمان غذا و داروي آمريكا مصرف سم "بوتولينوم" يا همان "بوتاكس" را در مقادير محدود براي درمان انقباضات غير قابل كنترل عضله شانه و گردن، پلك زدن اسپاسموديك چشمان، تعريق بيش از حد زير بغل و صاف كردن گهگاه چين‌هاي بين دو ابرو ( تنها كاربرد زيبايي) مجاز دانسته، اما هشدار‌هايي هم در كنار آن مطرح كرده است.

از آنجا که اين ماده به هر حال يک نوع "سم" است، چنانچه درست تهيه، خالص و نگهداري نشده باشد و همچنين درست تزريق نشود، موجب عوارضي مي‌گردد که گاهي جبران‌پذير نيست.

به همين دليل بوتاکس‌هاي غيراستاندارد، به‌خصوص وقتي توسط افراد غيرمتخصص، بدون توجه به نکات ايمني تزريق شوند، بيشتر خطرآفرين است. حتما اين را هم شنيده‌ايد که دوز استفاده از اين سم دارويي خيلي اهميت دارد؛ به‌طوري كه مسموميت شديد با اين سم، به‌علت فلج کردن عضلات تنفسي، مي‌تواند منجر به مرگ شود.

همه اين ها باعث شده تزريق غير کارشناسانه بوتاکس احتمال خطرات گوناگوني مثل غير قرينه شدن صورت و ابرو، افتادگي پلک و يا فلج صورت را به‌دنبال داشته باشد. انجمن جراحان پلاستيک و زيبايي كشورمان هم چندي پيش نسبت به خطرات تزريق بوتاکس كه در آرايشگاه‌ها و سالن‌هاي زيبايي انجام مي‌شود، هشدار داده بود.

مسلم اين است كه تنها متخصصان پوست ماهر مي‌توانند از چنين عوارضي پيشگيري كنند، اما هشدار اخير حتي در مورد كاربرد صحيح اين دارو توسط متخصصان هم اعلام خطر جدي کرده است.

بوتاکس، سم تصفيه و رقيق شده‌اي‌است که از باکتري به نام "کلستريديوم بوتولينوم" به دست مي آيد. اين باکتري، عامل ايجاد نوعي مسموميت غذايي کشنده به نام "بوتوليسم" است.

اين سم با جلوگيري از انتقال "استيل کولين" از عصب به عضله و فلج کردن عضلات، باعث صاف شدن چين و چروک‌ها و کاهش خطوط بين ابروها و دور چشم مي‌شود.

استيل کولين نوعي انتقال دهنده پيام‌هاي عصبي از مغز به عضله است که دستور انقباض(جمع شدن) را به عضله مي‌رساند.

بوتاکس، اولين بار در سال 1980 براي درمان اختلالات عضلاني مانند لوچي و تنبلي چشم، تيک‌هاي چشم و پلک زدن غير قابل کنترل به‌کار رفت. وقتي به‌طور تصادفي اثر آن در کاهش چين‌هاي دور چشم مشاهده شد، جراحان پوست و زيبايي در سال 1987 براي زيبايي از آن استفاده کردند.

مرگ كودكان

بوتاكس، داروي ضد‌چروك مشهور، در بعضي از مصرف‌كنندگان با علائم مسموميت خطرناك بوتوليسم همراه بوده و حتي در بعضي كودكان آمريكايي موجب مرگ شده است.

با شنيدن اين خبر لابد از خودتان مي‌پرسيد كودكان را چه به تزريق بوتاكس؟ كودكان را چه به رفع چروك؟! لازم است بدانيد بوتاكس كه اين روز‌ها به‌دليل كاربرد آن در زيبايي و كاهش چروك صورت، شناخته شده است در گروهي از بيماري‌هاي مربوط به اسپاسم و گرفتگي عضله مانند ديستوني گردن و اسپاسم‌هاي گردني شديد هم به كار مي‌رود.

البته سازمان غذا و داروي آمريكا در بررسي خود متوجه شد اكثر كودكاني كه پس از تزريق فوت كرده بودند، مبتلايان به فلج مغزي بودند و اين دارو براي درمان اسپاسم عضلاني پاي آنها استفاده شده بود.

جالب است بدانيد اگر چه در برخي كشور‌ها مصرف بوتاكس براي چنين بيماراني مورد تاييد است، اما سازمان غذا و داروي آمريكا هنوز به‌طور رسمي چنين كاربردي را براي بوتاكس مورد تاييد قرار نداده است.

علاوه بر اين، گزارش هايي از بروز بيماري پس از تزريق بوتاكس وجود دارد كه مربوط به افراد در سنين مختلف است. طبق گزارش هاي FDA دست ‌كم يك مورد تزريق منجر به بستري شدن خانمي گرديد كه براي رفع چروك پيشاني‌اش بوتاكس استفاده كرده بود. البته FDA آمار دقيقي از اين گزارش‌ها نداده است.

بوتاکس

اعتراض به سازندگان

در ماه‌هاي گذشته، پس از انتشار گزارش مرگ بعد از تزريق سم بوتولينوم و انتشار آن در بدن، 16 نفر از مصرف‌كنندگان اين ماده، "انجمن سلامت مصرف كنندگان" خواستار هشدارهاي جدي متخصصان در اين باره شدند.

كساني كه در اين جريان مورد اعتراض قرار گرفتند، سازندگان دو آمپول ميو بلوك و بوتوكس آلرژان بودند. اين اعتراض دليل خوبي داشت.

در 180 گزارش رسيده به سازمان غذا و داروي آمريكا عوارضي چون ضعف عضلاني، اختلال در بلع غذا، اختلال تنفسي ناشي از آسپيراسيون و مشكلات ناشي از ورود جسم خارجي از راه تنفس به ريه‌ها براي اين دارو‌ مشاهده شده بود.

اگر چه اين گزارش ها عارضه مشخصي را براي اين محصولات اثبات نمي‌كرد، اما از آنجا كه متخصصان معتقد بودند اين گزارش ها كمتر از چيزي است كه در واقعيت رخ مي‌دهد، تصميم گرفتند الگوي عوارض احتمالي را پيدا كنند.

بد نيست بدانيد 16 مورد از گزارش‌هاي رسيده به سازمان غذا و دارو مرگبار بوده و 4 مورد از آنها كودكان زير 18 سال بودند. در ضمن 87 بيمار در بيمارستان بستري شدند.

دكتر سيدني ولف مدير تحقيقات اين گروه معتقد است، اين مشكلات وقتي ايجاد مي‌شود كه سم بوتولينوم از محل تزريق به قسمت هاي ديگر بدن مانند مري منتشر شده و در عضلات مربوط به بلع يا تنفس، فلج نسبي ايجاد كند.

او مي‌گويد: اگر چه اين هشدار در برگه دارو ذكر شده، اما به راحتي مورد غفلت واقع مي‌شود.

بنابراين اين انجمن از سازمان غذا و داروي آمريكا تقاضا كرد كه با سفارش يك جعبه سياه (قوي‌ترين نوع هشدار) روي برچسب دارو و فرستادن نامه‌اي به پزشكان استفاده‌كننده از دارو، موضوع را برجسته‌تر كند تا به راحتي مورد غفلت واقع نشود.

علاوه بر اين، پيشنهاد داده شد كه يك راهنماي مصرف‌كننده با توضيح خطرات تزريق تهيه شود.

با اين تمهيدات، مصرف‌كنندگان دارو با مشاهده علائم هر عارضه -پيش از اين كه دير شود- براي انجام اقدامات ضروري به پزشك مراجعه خواهند كرد و بنابراين از مرگ و عوارض خطرآفرين اين تزريق پيشگيري خواهد شد.

بالاخره بعد از گذشت دو هفته از اعلام هشدار توسط انجمن سلامت مصرف كنندگان، سازمان غذا و داروي آمريكا هم موضع خود را اعلام و هشدار‌هاي اين انجمن درباره مصرف بوتاكس را تاييد كرد.

برچسب‌ها چه مي‌گويند؟

متخصصان تاكيد مي‌كنند مردم بايد نسبت به خطرات احتمالي مسموميت با سم بوتولينوم، آگاهي كافي داشته باشند. علائم اوليه عبارتند از: خشكي دهان ، اختلال در تنفس و بلع غذا، افتادگي پلك، اشكال در تكلم، ناتواني در بالا نگه داشتن سر و ضعف ساير عضلات.

بنابراين لازم است مراقب اين علائم باشند و در صورت مشاهده آنها به پزشك مراجعه کنند. البته اين اولين هشدار‌ها نيستند.

حتي در برچسب دارويي نيز احتمال انتشار اين سم در بدن و مرگ ناشي از آن ذكر شده بود، اما اين عوارض را مربوط به وجود بيماري‌هاي خاص عصبي-عضلاني در فرد(مانند مياستني گراو Myasthenia Gravis) مي دانستند، و اين مسئله‌اي است كه سازمان غذا و داروي آمريكا به تازگي آن را اصلاح كرد و گفت: "آسيب ديدن از سم بوتولينوم حتي در افرادي كه عامل زمينه‌اي ندارند هم ممكن است اتفاق بيفتد."

به همين سبب اين سازمان از سازندگان دارو خواست تا اين هشدار‌ها را به شكل جدي تري روي برچسب دارو قرار دهند.

چه كسي ضرر مي‌كند؟

با اين حال توليد‌كنندگان اين دارو معتقدند تمام عوارض احتمالي در برچسب دارو قيد شده و اين كار با هماهنگي سازمان غذا و داروي آمريكا صورت گرفته است.

كارولين وان هوف، سخنگوي يكي از شركت‌هاي توليد اين دارو به نام آلرژان، علت مرگ كودكان را تزريق مقدار غير مجاز دارو يا به‌اصطلاح پزشكي (over dose) اعلام كرد.

جالب است بدانيد آنها پيش از اين اعلام كرده بودند كه در سال 2007 سقف فروش آلرژان به 1/1 بيليون دلار رسيده است. تعجب مي‌كنيد اگر بگوييم محققان روانپزشک متوجه شده‌اند 40 درصد از بيماراني که با اين روش، زيبايي خود را به‌دست آورده‌اند، به نوعي ميل شديد و اجبار به انجام مجدد آن (نوعي اعتياد) دچار مي‌شوند؟

البته اين مسئله با توجه به ظاهر شدن مجدد و طبيعي چروک‌ها پس از چند ماه خيلي هم عجيب نيست. شايد اگر به همين ترتيب پيش برود، حتي هشدار‌هاي روي برچسب هم نتواند جلوي فروش اين داروي زيبا‌كننده را بگيرد؛همان طور كه در بوق كردن عوارض ساير داروهاي اعتياد‌آور هنوز نتوانسته جلوي معتاد شدن خيلي‌ها را بگيرد.

دكتر مهشيد چايچي

ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۲/۱۱/۱۳۸۷ساعت ۱۳:۲۴ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : زیبایی صورت نظر(0)

خانم هاي ايراني مراقب باشند

خانم هاي ايراني مراقب باشند
سرطان سينه

"سن ابتلاي زنان به سرطان سينه در کشور ايران، به دلايل ژنتيكي حدود 10 سال كمتر از آمار جهاني است."

رئيس انجمن سرطان هاي زنان اعلام کرد كه از هر 35 زن در كشور ايران، يك نفر به سرطان سينه مبتلاست.

اين در حالي است كه طبق اعلام متخصصان، سالانه 6 تا 7 هزار نفر در ايران به سرطان سينه  مبتلا مي‌ شوند و  بر اساس آمار منتشر شده از بين هر سه زن، يک نفر در طول زندگي خود دچار سرطان مي‌ شود. به اين ترتيب، بعد از حوادث و بيماري‌هاي قلبي-عروقي ، سرطان سينه شايع‌ترين علت مرگ و مير در زنان به شمار مي ‌رود.

اما در مورد اينكه چرا سن ابتلا به اين سرطان در ايران نسبت به ديگر كشورها، حتي كشورهاي عربي كه سرطان سينه در آنها شيوع زيادي دارد، کمتر است،‌ دكتر فاطمه قائم‌مقامي، رئيس انجمن سرطان‌هاي زنان و متخصص زنان توضيح مي ‌دهد.

چرا سن ابتلا به سرطان سينه 10 سال در ايران كاهش يافته است؟

ببينيد، هنوز علت اصلي ايجاد سرطان سينه شناخته نشده و در واقع همه زنان در معرض خطر ابتلا به اين بيماري هستند.

عواملي مثل سابقه فاميلي ابتلا به سرطان سينه، به خصوص در مادر، خواهر يا دختر و همينطور سابقه سرطان  سينه در خود فرد، يا سن اولين زايمان كه اگر بيشتر از 35 سال باشد يك عامل خطر محسوب مي‌ شود.

همچنين نازايي، بلوغ زودرس، يائسگي ديررس، چاقي پس از يائسگي و مصرف زياد چربي حيواني در رژيم غذايي را مي ‌توان از مهم ترين عوامل ابتلا به سرطان سينه در كشور ما محسوب كرد.

با اين شرايط، شيوع اين بيماري در كشور ما بيشتر در چه سنيني است؟

اين بيماري در كشورهاي ديگر، در سنين بالاي 50 سال شيوع بيشتري دارد. ولي در كشور ما با آماري كه اعلام كردم، اين سن کمتر است.

در چند درصد موارد و با وجود چه علامتي، بيماري براي خود فرد قابل تشخيص است؟

شايع‌ترين علامت بيماري، وجود توده قابل تشخيص در سينه است كه معمولاً دردناک نيست. با اين حال در حدود 70 درصد موارد، سرطان سينه توسط خود بيمار تشخيص داده مي ‌شود.

علايم ديگر بيماري چيست؟

تغيير فرم پوست، حالت پرتقالي، وجود ترشحات خوني در نوک سينه‌ها، وجود غدد لنفاوي قابل لمس در ناحيه گردن و سينه‌ها هم از علائم اين بيماري است.

غربالگري اين بيماري در چند مرحله صورت مي ‌گيرد؟

عموماً سه روش متداول به اين منظور وجود دارد:

1- معاينه سينه‌ها توسط خود شخص، بعد از هر سيکل ماهيانه كه با لمس نوک انگشتان دست و حرکت دايره‌وار در جهت عقربه‌هاي ساعت به صورت ايستاده انجام مي ‌شود.

2- معاينه فرد توسط پزشک به صورت منظم و هر شش ماه يک بار.

3- انجام ماموگرافي. البته زنان بالاي 40 سال و بدون سابقه فاميلي ابتلا به سرطان سينه هر دو سال يک بار و بعد از 50 سالگي، سالي يک بار با روش ماموگرافي بايد معاينه شوند.

پس در سنين پايين‌تر انجام ماموگرافي ضروري نيست؟

در مواردي كه يک يا دو نفر از اعضاي نزديک خانواده، مبتلا به بيماري باشند، انجام منظم ماموگرافي از سن 30 سالگي به بعد توصيه مي شود.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۲/۱۱/۱۳۸۷ساعت ۱۳:۲۰ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : ارایش صورت نظر(0)

آب سیاه چشم(گلوکوم)

آب سیاه در چشم

 

حتماً از قدیم این جمله را شنیده اید که "چشم آینه سلامتی است". نه تنها بیماری ها، بلکه حالات روحی هر فردی را نیز می توان در نگاه و چشم های وی یافت.

چشم عضوی حساس است که مانند هر عضوی دارای بیماری های خاص خود می باشد. از طرفی این عضو تحت تأثیر بیماری های خاصی مانند دیابت نیز قرار می گیرد.

با توجه به آسیب پذیر بودن این عضو، داشتن اطلاعات کافی در مورد بیماری های چشم برای هر فردی ضروری است.

در این مطلب جهت آگاهی، پای صحبت دکتر "روشنک نظری" فوق تخصص قرنیه، نشسته ایم تا با یکی از این بیماری ها به نام "گلوکوم" (آب سیاه) بیشتر آشنا شویم.

"آب سیاه" چیست؟

به افزایش فشار مایع درون چشم(فشار داخلی چشم) و آسیب عصب بینایی، "آب سیاه" یا "گلوکوم(glaucoma)" می گوییم. این بیماری در صورت عدم درمان، باعث از دست رفتن بینایی می شود، اما با تشخیص زودرس و درمان صحیح، در بیشتر مواقع می توانیم از نابینایی و کم بینایی جلوگیری نماییم.

عصب بینایی، متشکل از رشته های عصبی تمام قسمت های شبکیه(یا پرده چشم) است. در بیماری آب سیاه، برخی از این رشته ها صدمه می بینند، بنابراین پیام های عصبی به مغز نمی رسند و نقاط کور در میدان دید(معمولاً در نواحی محیطی) ایجاد می شود. از دست رفتن تدریجی دید محیطی، مهم ترین علامت آب سیاه است. در صورت عدم درمان بیماری، رشته های عصبی بیشتری آسیب می بینند که باعث محدودیت بیشتری در میدان بینایی می گردد. این امر در نهایت به دید تونلی منجر می شود که شبیه به نگاه کردن از یک لوله باریک و طولانی است. خوشبختانه اگر گلوکوم زود درمان شود این عارضه به ندرت اتفاق می افتد.

ممکن است فردی بدون اطلاع از وجود بیماری آب سیاه به آن مبتلا شده باشد، چون این بیماری با درد همراه نیست و چون از دست دادن دید محیطی به طور معمول، آهسته و تدریجی اتفاق می افتد و علائم دیگری ندارد به راحتی قابل درک نیست.

این بیماری در بسیاری از موارد، طی معاینه معمولی چشم توسط چشم پزشک تشخیص داده می شود.

منظور از فشار داخلی چشم چیست؟

در داخل کره چشم، مایعی به نام "زلالیه" وجود دارد. این مایع در پشت عنبیه(لایه رنگی جلوی چشم) تولید شده و سپس از طریق سوراخ مردمک به داخل اتاق قدامی جریان می یابد و بعد، از طریق کانال های خروجی دور قرنیه(لایه شفاف جلوی چشم)، خارج می گردد. به طور تقریبی مقدار زلالیه تولید شده در چشم(تحت شرایط طبیعی) با مقدار زلالیه خارج شده از چشم برابر است و در نتیجه فشار چشم ثابت باقی می ماند. در صورتی که انسدادی در مسیر خروجی زلالیه وجود داشته باشد و مقدار کافی از این مایع به خارج از چشم راه نیابد، فشار داخلی چشم افزایش خواهد یافت. فشار بالای چشم می تواند بافت های ظریف پشت چشم را آزرده نماید، در نتیجه بعضی از رشته های عصب بینایی آسیب دیده و سر عصب بینایی فرو رفته می شود و این به آن معناست که الیاف عصب از بین رفته اند. آب سیاه معادل با افزایش غیرطبیعی فشار چشم نیست، بلکه فشار بالای چشم  اگر به الیاف عصب بینایی آسیب برساند، آب سیاه خوانده می شود. بنابراین آنچه مهم است کشف فشار بالای چشم توسط چشم پزشک و شروع درمان جهت پیشگیری یا توقف آسیب به عضلات چشمی است.

سایر علل ایجاد کننده آب سیاه( به جز افزایش فشار داخلی) چیست؟

امروزه فشار بالای داخل چشمی را یکی از عوامل خطر ایجاد آب سیاه می دانیم. ممکن است برخی شرایط و بیماری های دیگر احتمال بروز آب سیاه را افزایش دهند که عبارت اند از:

1- سن: در افراد بالای 45 سال آب سیاه شایع تر است(اگر چه این بیماری در افراد جوان تر هم رخ می دهد). بنابراین می توان گفت که احتمال پیدایش آب سیاه، با بالا رفتن سن افزایش می یابد.

2- ارث: تمایل به پیدایش آب سیاه ممکن است موروثی باشد؛ به طوری که در برخی از انواع آن، احتمال ابتلا در افراد فامیل فرد مبتلا، بیشتر است.

3- نزدیک بینی شدید (نمره عینک بیشتر از 6)

4- مرض قند (دیابت)

5- استفاده طولانی مدت از کورتون جهت درمان ( به شکل قطره، پماد یا قرص)

6- سابقه جراحی یا وجود ضایعات چشمی

7- نژاد سیاه

در مطلب بعدی درباره ی انواع مختلف بیماری "آب سیاه" و راه های تشخیص و درمان آن برای شما صحبت خواهیم کرد.

ادامه دارد...


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۳۰/۱۰/۱۳۸۷ساعت ۲۳:۵۲ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : آرایش چشم نظر(0)

پیشگیری از بوی بدن

آیا تا کنون کار سنگینی انجام داده اید که بعد از چند دقیقه متوجه بوی ناخوشایندی از طرف بدن خود شوید؟

عرق کردن زیر بغل

بروم هیدروزیس(bromhidrosis) یا بوی بد بدن اصولا در زمان بلوغ اتفاق می افتد، زیرا ترشح هورمون هایی به نام آندروژن در بدن افزایش می یابند. این هورمون ها تا زمان بلوغ غیر فعال هستند و به همین دلیل بوی عرق بدن در زمان کودکی مشکل ساز نیست.

عرق بدن به تنهایی بدون بو است، اما باکتری ها از آن به عنوان محیط کشت استفاده نموده و سریعا شروع به تکثیر می کنند. بنابر این آنچه شما استشمام می کنید، نتیجه تکثیر باکتری روی سطح بدن است و چقدر آزاردهنده و ناخوشایند.؟!

زمانی که شما کاری انجام می دهید، یا در گرما و آفتاب حرکت می کنید بدن شما عرق می کند. تعریق فرآیندی برای تنظیم دمای بدن است. زمانی که این عرق، محیطی برای تکثیر باکتری ها شود، ایجاد بوی بد و ناخوشایند می کند.

بهترین روش برای مبارزه با بوی بدن پیشگیری از وقوع آن است و برای بسیاری از افراد رعایت صحیح بهداشت، یعنی شست وشوی مرتب بدن و استفاده از مواد ضد تعریق، کفایت می کند.

چرا پاها بو می گیرد؟

تنها زیر بغل محل ایجاد بوی ناخوشایند نیست، بلکه هر نقطه از بدن که فضایی مرطوب، تاریک و مناسب برای رشد باکتری باشد، نیز ایجاد بوی ناخوشایند می کند؛ مثل کشاله ران و پاها. بنابراین بهتر است بدن خود را با کیسه حمام و صابون مرتب شست و شو دهید، به خصوص مناطقی از بدن که مستعد تعریق است. این امر مانع از تولید بوی ناخوشایند در بدن می شود.

به خاطر داشته باشید پای بد بو باعث ایجاد کفش بد بو می شود. بنابراین علاوه بر شست و شوی پا، از مواد ضد عفونی کننده و ضد بو نیز در کفش خود استفاده کنید.

راه مبارزه با بوی بدن:

اگر می خواهید از بوی بدن در آسایش باشید، نکات زیر را رعایت کنید:

1- بعد از شست و شو ی بدن با آب و صابون و خشک کردن کامل بدن، بلافاصله از مام ضد عرق(antiperspirant) برای زیر بغل خود استفاده کنید.

به خاطر داشته باشید که دئودورانت ها(deodorant) مانع تعریق نمی شوند، بلکه مانع متصاعد شدن بوی بدن می شوند. در حالی که ضد تعریق ها(antiperspirant) مواد شیمیایی هستند که تعریق را کاهش می دهند. ضد تعریق ها در اکثر موارد حاوی دئودورانت نیز هستند که بوی بدن را دفع می کند.

2- زیر بغل خود را خشک نگه دارید، زیرا باکتری ها در محیط های خشک به سختی رشد می کنند.

3- از محلول پراکسید هیدروژن و آب برای مبارزه با بوی بدن استفاده کنید. جهت ساختن این محلول، یک قاشق چای خوری از پراکسید(3 درصد) را با یک  فنجان آب ترکیب کنید. سپس این محلول را در نقاط مستعد تعریق استفاده کنید. این محلول باکتری های مولد بو را از بین می برد.

4- اگر عامل اصلی تعریق شما کار کردن است، بهتر است لباس های کار خود را مرتب شستشو دهید، زیرا لباس های آغشته به عرق نیز می تواند محلی برای رشد باکتری باشد.

5- رژیم غذایی خود را تغییر دهید. بعضی از غذاهای چرب، روغن ها و یا بعضی از چاشنی های قوی مثل سیر ، زردچوبه و پیاز می توانند از منافذ پوست تراوش کرده و بوی بد بدن را ایجاد کنند. بهتر است برای تغییر رژیم غذایی موثر با پزشک تغذیه مشورت کنید.

6- اگر به طور کلی زیاد عرق می کنید، با پزشک خود در میان بگذارید. روش های درمانی زیادی برای مبارزه با این مسئله وجود دارد. همچنین مشکلات پزشکی خاصی می توانند منجر به تعریق زیاد شوند که پزشک می تواند ضمن تشخیص علت، درمان موثری نیز برای رفع آنها تجویز کند.

7- مرتبا موهای زاید زیر بغل را اصلاح کنید تا از تجمع باکتری و در نتیجه تولید بوی ناخوشایند جلوگیری کنید.

در بعضی از جوامع داشتن بوی بدن امری طبیعی و قبول شده است. اما در بسیاری از جوامع امروزی این امر ناپسند و ناخوشایند است و باعث ناراحتی و اجتناب اطرافیان می شود. در حقیقت بسیاری از مذاهب، توصیه های جدی در مورد حفظ پاکیزگی و رعایت بهداشت دارند.

بهترین روش برای مبارزه با بوی بدن پیشگیری از وقوع آن است و برای بسیاری از نوجوانان رعایت صحیح بهداشت، یعنی شست وشوی مرتب بدن و استفاده از مواد ضد تعریق، کفایت می کند.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۳۰/۱۰/۱۳۸۷ساعت ۲۳:۵۱ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : بیماریهای پوست نظر(0)

تشخیص و درمان آب سیاه چشم

تشخیص آب سیاه

 

در قسمت اول این مطلب، درباره ی بیماری آب سیاه و علل ایجاد آن برای شما صحبت کردیم. حال ادامه ی آن:

انواع مختلف گلوکوم(آب سیاه چشم) کدام اند؟

1- گلوکوم با زاویه باز: حدود دو سوم بیماران بزرگسال را تشکیل می دهد. این نوع در کشورهای غربی و نیز در کشور ما شایع است. در این نوع، صدمه به عصب بینایی آن قدر آرام صورت می گیرد که بیمار خیلی دیر از تنگ شدن دید محیطی آگاه می شود و از آن جایی که هیچ علامتی از جمله درد وجود ندارد، تشخیص و معالجه زودرس، بهترین راه جلوگیری از آسیب بینایی است. بنابراین معاینات مکرر و سالیانه افراد بدون علامت، توسط چشم پزشک توصیه می گردد.

آب سیاه با زاویه بسته حاد یک حالت اورژانسی است، زیرا افزایش زیاد و سریع فشار داخل چشم سریعاً به عصب بینایی آسیب می رساند(حتی طی چند روز).

 

2- گلوکوم با زاویه بسته: نوع حاد آن زمانی اتفاق می افتد که کانال های خروجی چشم به طور ناگهانی مسدود گردند و در نتیجه فشار چشم به سرعت افزایش می یابد که باعث تاری دید، درد شدید، هاله رنگی اطراف نورها و گاهی اوقات تهوع و استفراغ می گردد.

آب سیاه با زاویه بسته به شکل مزمن هم تظاهر می کند. این حالت نیز مانند آب سیاه با زاویه باز، هیچ گونه نشانه ای ندارد.

راه های تشخیص گلوکوم کدام است؟

1- اندازه گیری فشار چشم: که توسط دستگاهی به نام "تونومتر" انجام می شود. بهتر است این اندازه گیری در افراد بالای 40 سال در تمام معاینات چشم پزشکی، سالیانه یک بار انجام شود.

2- آزمایش عصب بینایی: چشم پزشک با دیدن سر عصب بینایی توسط دستگاهی به نام "افتالموسکوپ" به بررسی وضعیت عصب می پردازد.

3- آزمایش دید محیطی:  توسط دستگاهی به نام "پریمتر" انجام می شود. اساس این آزمایش نشستن مقابل ماشینی است که نقطه های نورانی را در جاهای مختلف(بالا، پایین و اطراف) چشم فرد می تاباند. فرد با استفاده از یک چشم در یک زمان و نگاه کردن مستقیم به جلو، با دیدن فلاش های نور علامت می دهد. این روند تا زمانی که نقشه کاملی از دید محیطی کشیده شود ادامه می یابد.

آیا بیماری آب سیاه قابل درمان است؟

هدف اصلی درمان حفظ دید بیمار است. آب سیاه درمان قطعی ندارد، اما می توان با کنترل بیماری، روند آسیب عصبی چشمی را کند یا متوقف کرد. چشم پزشک تصمیم می گیرد که آیا درمان لازم است یا خیر و چه زمانی باید درمان شروع شود؟ در این زمینه پزشک مسائل مختلفی را در نظر خواهد گرفت. مثل این که: آیا آسیب عصبی چشمی و از دست رفتن بینایی از قبل وجود داشته یا خیر؟

آیا کسی در خانواده آب سیاه داشته یا خیر؟ همچنین وضعیت سلامت عمومی فرد نیز از عواملی است که در این تصمیم گیری موثر است.

پیشنهاد چشم پزشک شامل: درمان دارویی، درمان لیزری، درمان جراحی کاملاً به هر مورد خاص بستگی دارد.

در هر صورت هدف از درمان، کم کردن فشار چشم تا حدی است که در آن آسیب عصب بینایی پیشرفت نکرده و یا بسیار کند شود.

باید به خاطر داشته باشیم که گرچه فشار چشم مهم است ولی وضعیت عصب بینایی و دید محیطی (میدان دید) هم به همین اندازه اهمیت داشته و یا حتی مهم تر است. در واقع ثبات وضعیت عصب بینایی و میدان دید نشان می دهد که آیا میزان کاهش فشار چشم کافی بوده است یا خیر؟

دکتر روشنک نظری -  فوق تخصص قرنیه

ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۳۰/۱۰/۱۳۸۷ساعت ۲۳:۵۰ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : نظر(0)