X
تبلیغات
پوست زیبا

پوست زیبا

تغذيه مبتلايان به زخم گوارشي

تغذيه مبتلايان به زخم گوارشي
زخم پپتيک

در مطلب قبلي با عنوان" زخم در دستگا گوارش" در مورد اين عارضه و عوامل به وجود آورنده ي آن، همچنين نشانه ها و تشخيص و درمان اين بيماري براي شما صحبت کرديم.

حال دراين مقاله درباره ي تغذيه ي مناسب براي بهبود اين عارضه و غذاهاي خوب و بد در اين بيماري مطالبي را بيان مي کنيم.

1) به جاي 3 وعده غذايي، 5 تا 6 وعده غذاي سبک بخوريد. اين مسئله بسيار مهم است که شما از پرخوري پرهيز کنيد. کم خوردن باعث راحتي معده مي شود.

2) شام خود را با مقدار زيادي فيبر ميل کنيد، يعني از مقدار زيادي ميوه جات و سبزيجات استفاده کنيد.

3) قبل و بعد از وعده غذايي، کمي استراحت کنيد. بايد موقع غذا خوردن هيچ گونه اضطراب و ناراحتي نداشته باشيد.

4) آهسته غذا بخوريد و خوب بجويد.

5) 3 ساعت قبل از خوابيدن، از خوردن غذا خودداري کنيد.

6) چربي غذا بايد کم باشد.

7) از خوردن سرخ کردني ها ، جداً پرهيز کنيد.

8) غذاهاي تند را مصرف نکنيد.

9) نمک مصرف نکنيد. استفاده زياد از نمک در غذا، نه تنها باعث افزايش فشار خون مي گردد، بلکه باعث به وجود آمدن باکتري هليکوباکتر در معده مي گردد. نمک همچنين باعث سرطان معده مي گردد.

10) از مصرف کردن غذاهاي زير خودداري کنيد: قهوه ، چاي، نوشابه هاي گازدار ، مرکبات، محصولاتي که از گوجه فرنگي توليد مي شوند و شکلات.

11) سيگار نکشيد.

غذاهاي خوب براي بيماران داراي زخم پپتيک

 گروه نان و غلات: نان گندم ، برنج ، جو، ماکاروني، بيسکويت کم چرب

 گروه سبزيجات: سبزيجات تازه، يخ زده و کنسرو شده

 گروه ميوه ها: ميوه هاي  تازه، يخ زده، کنسرو شده و آب ميوه در صورت تحمل

 گروه شير و لبنيات: شير و لبنيات بدون چربي يا کم چرب

گروه گوشت ها: گوشت گاو بدون چربي، گوسفند، مرغ بدون پوست، ماهي تازه و يخ زده، تخم مرغ ، کره بادام زميني کم چرب، لوبيا و نخود

چربي ها: مايونز بدون چربي و يا کم چرب، سس سالاد بدون چربي و يا کم چرب، مارگارين

شيريني ها: شکر، عسل، مربا، شربت، ژلاتين و آبنبات سفت (بدون شير و يا ِکِرم)

غذاهاي بد براي بيماران داراي زخم پپتيک

گروه نان و غلات: نان و غلات تهيه شده از چربي زياد ( نظير نان هاي فرانسوي  کراوسان و بيسکويت) و نان هايي که در آنها آجيل، دانه ها و يا ميوه خشک وجود دارد.

گروه سبزيجات: سبزيجات خام ،ذرت ، بروکلي ، کلم ، شلغم ، گوجه فرنگي و محصولاتي که از گوجه فرنگي ساخته مي شوند.

گروه ميوه ها: ليمو، گريپ فروت ، پرتقال ، آناناس ، نارنگي ، آب ميوه مرکبات، انجير، آلبالو و گيلاس

گروه شير و لبنيات: تمام شيرها و لبنيات پرچرب، شکلات شيري، خامه و پنيرهاي با طعم تند

گروه گوشت ها: تمام گوشت هاي گاو، مرغ و ماهي هاي پرچرب، سوسيس، گوشت هاي يخ زده، لوبيا و نخود خشک شده و تهيه شده در روغن زياد، کره بادام زميني چرب، آجيل و دانه ها مانند تخمه آفتاب گردان

چربي ها: سس هاي خامه هاي و سس هاي ساخته شده با چربي زياد، چيپس ، سيب زميني سرخ شده، پاپ کورن، کيک، پاي، دونات، نارگيل

ساير مواد غذايي : شکلات، آبنبات هاي کرمي (ساخته شده از سرشير)، نوشابه ، چاي ، قهوه، فلفل ، سير، سس هاي تند (نظير، سس چيلي) و نيکوتين

تمامي بيماري ها ناشي از وجود استرس و تغذيه بد و بي تحرکي مي باشد، پس بياييد از همين حالا با بيماري ها مبارزه کنيم. سعي کنيد شاد باشيد و بخنديد تا زندگي به شما بخندد.

مريم سجادپور- کارشناس تغذيه

ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۶/۱۱/۱۳۸۷ساعت ۲۰:۲۶ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : پوست و مو نظر(0)

خطر عفونت گوش با مکیدن پستانك

متخصصان اطفال همیشه تأكید داشته‌اند كه از پستانك برای ساكت كردن شیرخواران استفاده نشود.

نوزادی خوابیده با پستانک در دهانش

به تازگی شواهد جدیدی به نفع این توصیه قدیمی پزشكان به دست آمده كه نشان می ‌دهد استفاده از این وسیله، می ‌تواند علاوه بر خطرات و زیان‌های قبلی، احتمال ابتلای شیرخوار به عفونت‌های گوش را  نیز افزایش دهد.

به گزارش بی‌بی‌سی، در این مطالعه كه توسط محققان مركز پزشكی اوترخت هلند انجام شده، مشخص شده كودكانی كه از پستانك استفاده می ‌كنند، تا 90 درصد بیشتر از سایر كودكان در معرض خطر ابتلا به عفونت‌های مكرر گوش میانی هستند.

پیش از این بیشتر پزشكان به‌ طور شهودی اعتقاد داشتند كه استفاده از پستانك، ممكن است راه ورودی برای انواع باكتری‌هایی باشد كه باعث عفونت گوش می‌ شود، اما شواهد پژوهشی در این باره وجود نداشت تا اینكه این مطالعه جدید انجام شد.

در این مطالعه حدود 500 كودك زیر 4 سال، برای مدت 5 سال از لحاظ ابتلا به عفونت گوش میانی بررسی و پیگیری شدند و محققان از مقایسه گروهی از آنان كه عادت به مكیدن پستانك داشتند، با آنها كه این عادت را نداشتند، به این نتیجه رسیدند كه این برداشت شهودی پزشكان صحیح است و یكی از دلایل عفونت‌های مكرر گوش میانی(عفونت‌هایی كه اغلب پاسخ خوبی به درمان نمی‌ دهند)، مكیدن پستانك است.

از آنجا كه حلق و گوش، به هم مرتبط هستند، دهان، راه خوبی برای ورود باكتری‌ها محسوب می‌ شود. ضمن اینكه اولین نوبت عفونت، باعث حساس شدن مجاری و بدن كودك به آن باكتری خاص شده و دوره‌های بعدی عفونت را به ‌دنبال دارد.

درمان عفونت گوش میانی معمولاً پرهزینه است و عوارض خاص خود را دارد، به همین دلیل، تكیه اصلی روی پیشگیری از این عفونت است.

اگر شیرخواری همزمان هم پستانك می ‌مكد و هم به طور مكرر دچار عفونت گوش میانی یا "اوتیت مدیا" (otitis media)می‌ شود، بهتر است به والدین او توصیه كرد او را از پستانك بگیرند.

همانطور كه اشاره شد، پیش از این نیز پزشكان با مصرف پستانك مخالف بودند. علاوه بر عفونت گوش، به ‌نظر می ‌رسد استفاده از پستانك می ‌تواند راه خوبی برای ورود عفونت‌های گوارشی نیز باشد.

هر قدر هم كه والدین مراقب تمیزی و شست‌وشوی پستانك باشند، بازهم كودك دائما آن را از دهان خود بیرون می ‌اندازد و شاید اگر بررسی دقیقی روی  پستانك‌ها انجام  گیرد، مشخص شود كه چه تعداد زیادی از انواع میكروب‌ها روی آن رفت‌وآمد دارند.

اما غیر از عفونت، پستانك‌ها یك مشكل دیگر هم دارند و آن اینكه درست مثل شیشه، به ‌دلیل شكل ویژه و سهل‌الوصول بودنش، از تمایل شیرخوار به مكیدن سینه مادر كم می ‌كنند.

این موضوع، به ‌ویژه در ماه‌های اول زندگی كودك كه شیر مادر تنها منبع غذایی او محسوب می‌شود،بسیار حساس و مهم است.

كودك، به شكل شیشه و پستانك عادت می ‌كند و دیگر تلاشی برای سازگار كردن خود با شكل سر سینه مادر نمی ‌كند و این باعث می ‌شود تلاش مؤثری برای مكیدن سینه مادر انجام ندهد و نسبت به آن بی‌ حوصله شود؛ كم و بد مكیدن سینه مادر همان و سیر نشدن شیرخوار همان. به این ترتیب كودك كم‌ حوصله‌تر شده و بیشتر بی ‌قراری می‌ كند و همین باعث شكست فرآیند تغذیه او با شیر مادر می ‌شود.

پس با این حساب بد نیست كه دست از گول‌زدن كودك با پستانک برداریم و راه كم‌خطرتری برای آرام كردن او انتخاب كنیم؟!

منبع: همشهری 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۶/۱۱/۱۳۸۷ساعت ۲۰:۲۳ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : بیماریهای پوست نظر(0)

10 نکته درباره دهان‌شویه‌ها

دهان شویه

1- عمده ترین عوامل جرم زدای موجود در دهان شویه ها، شامل این موارد است: فنل، آمونیاک، الکل، روغن‌های فرار و ترکیبات ید.

2- از مهم ترین نکات درباره دهان‌شویه‌ها این است که استفاده نابجا از آنها ممکن است موجب پنهان‌سازی پوسیدگی دندان و در نتیجه تأخیر در درمان بیماری‌هایی مانند التهابات شدید لثه و عفونت‌های چرکی دهان و لثه شود.

3- در صورتی که پس از مسواک‌‌ زدن کامل، بوی بد از دهان خارج شود، تشخیص بیماری‌های لثه ارزش دارد. در این شرایط نباید آن را با دهان‌شویه‌های معطر پوشاند و باید به دندانپزشک مراجعه کرد.

4- فلوراید، در برخی دهان‌شویه‌ها، ماده اصلی است و در برخی دیگر جزیی از فرمولاسیون دارویی برای پیشگیری از پوسیدگی دندان است.

5- برخی دندانپزشکان به عنوان درمان کمکی برخی از بیماری‌های دهان و دندان یا پاک‌ سازی و بهبود پس از جراحی‌های دهان و دندان، دهان‌شویه‌های حاوی آب اکسیژنه یا سرم شستشو تجویز می‌کنند.

6- مصرف درازمدت دهان‌شویه‌های اکسیژنه موجب تحریک بافت نرم، از دست رفتن کلسیم سطوح دندان‌ها و رویش موهای سیاه روی زبان می‌شود.

استفاده از دهان شویه

7- ستیل پیریدینیوم از محلول‌های دهان‌شویه است که می توانید برای ضدعفونی یا خوش‌بو کردن دهان خود، 20 قطره از آن را در نصف فنجان آب حل کنید و هر سه ساعت یک بار، دهانتان را با آن بشویید.

8- کلرهگزیدین از دیگر محلو‌ل‌های دهان‌شویه است که می‌توانید روزی دو بار، در صبح و شب، پس از مسواک‌ زدن مقداری از آن را به مدت 30 ثانیه در دهان قرقره کنید. این محلول برای ضدعفونی‌کردن و التیام بخشیدن به التهابات لثه و زخم‌های مخاطی دهان مانند آفت به کار می‌رود.

9- برای تأثیر بهتر دهان‌شویه‌ها، پس از استفاده‌ کردن از آنها، تا 5 دقیقه از شستن دهان و نوشیدن مایعات پرهیز کنید.

10- تهوع، استفراغ، دردهای شکمی، تنگی‌نفس و اختلال هوشیاری از عوارض بلع اتفاقی کلرهگزیدین و ستیل پیریدینیوم است که باید بلافاصله با مرکز فوریت‌های پزشکی تماس گرفت.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۵/۱۱/۱۳۸۷ساعت ۲۲:۳۵ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : پوست و زیبایی نظر(0)

علل تعریق زیاد

تعریق زیاد

از آن جایی که سئوالات زیادی راجع به عرق ‌کردن در تمام بدن و یا تعریق بیش از حد کف دست و پا وجود دارد، مطالعه مطلب زیر می تواند برایتان سودمند باشد.

مرکز تنظیم حرارت بدن در هر شخصی نسبت به دیگری متفاوت است، بنابراین در صورت افزایش درجه حرارت خون، هیپوتالاموس با گشاد کردن عروق و نیز تعریق موجب خنک ‌شدن بدن می‌شود.

اما در شرایط خاصی با وجود مکانیسم‌های فوق، بدن دچار تعریق بیش از حد می‌شود که عبارت‌اند از:

* بیماری‌های عفونی و تب‌دار

* تمرینات ورزشی شدید

* هوای گرم و مرطوب، مانند نواحی گرم‌سیری با رطوبت بالا

* پرکاری غده تیروئید

* آکرومگالی

* دیابت

* هیپوگلیسمی(کاهش شدید قند خون)

* لنفوم

* بارداری

* یائسگی

تعریق کف دست

تعریق زیاد کف دست و پا و یا تعریق ناشی از هیجانات روحی به طور معمول به کف دست و پا و زیر بغل محدود می‌شود و ممکن است در هوای گرم تشدید شود.

بیماران مبتلا به تعریق زیاد کف دست و پا ممکن است مبتلا به تعریق زیاد زیر بغل هم باشند، ولی فقط 25 درصد مبتلایان به تعریق زیاد زیر بغل، تعریق بیش از حد کف دست و پا دارند. دست‌ها ممکن است سرد بوده و یک ته رنگ تیره داشته باشند. لایه شاخی کف پا نیز خیس بوده و به علت وجود میکروب‌های بی‌هوازی بوی بدی از آن به مشام برسد.

عرق‌کردن ممکن است همراه با افت متناوب باشد که در این موارد، اضطراب، استرس و یا ترس ممکن است سبب تحریک آن شود. این نوع تعریق می‌تواند ارثی باشد که شروع تعریق در کف دست‌ها در دوران کودکی و در زیر بغل در دوران نوجوانی یا بلوغ خواهد بود که به مرور بهتر خواهد شد.

لازم به ذکر است که عرق‌کردن در زمان خواب کاهش می‌یابد.

بعضی از اوقات، تعریق ناشی از حس چشایی است، یعنی افراد چند لحظه پس از خوردن غذاهای ادویه‌دار و تند مانند سس گوجه‌فرنگی دچار تعریق می‌شوند.

دکتر محمدجواد ناظمی- متخصص پوست

عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۵/۱۱/۱۳۸۷ساعت ۲۲:۳۴ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : بیماریهای پوست نظر(0)

حساسيت‌ دنداني

دندان درد

خوردن يک بستني سرد در تابستان يا نوشيدن يک فنجان چاي داغ در يک روز برفي حسابي مي‌چسبد. ولي اگر دندانتان با نوشيدن يا خوردن اين خوراکي‌هاي سرد و گرم، آنچنان درد بگيرد که از جا بپريد، ديگر شايد اين خوراکي‌ها به دلتان ننشيند. دندانپزشکان به اين مشکل مي‌گويند "حساسيت دنداني". شما حتماً انواع خمير دندان‌هاي ضد حساسيت را در بازار ديده‌ايد، ولي هر حساسيت دنداني با خريد يک خمير دندان ضد حساسيت بهبود نمي يابد.

حساسيت دنداني علل گوناگوني دارد و روش‌هاي گوناگوني هم براي درمانش وجود دارد که براي هر فردي فرق مي‌کند.

در اين زمينه با دکتر کسري طبري، متخصص ترميمي و زيبايي و عضو هيات علمي دانشگاه علوم پزشكي شهيدبهشتي به گفت‌وگو نشسته‌ايم.

آقاي دکتر، گاهي وقتي «چاي داغ يا بستني سرد و يا آب يخ مي‌خوريم» همه دندان‌ها تير مي‌کشند. اين همان حساسيت دنداني است؟

نه. گاهي در اثر خوردن و يا نوشيدن خوراکي‌هاي داغ يا سرد، همه دندان‌ها هم‌زمان درد مي‌گيرند، اين طبيعي است و دليلي بر حساس بودن دندان‌ها نيست. در اين موارد فقط بايد دماي غذا را تعديل کرد و آن را کم کم خورد.

پس چه موقع مي‌گوييم دندان‌ها حساس شده‌اند؟

زماني‌که يک يا چند دندان در جاي مشخصي از فک دهان در اثر سرما يا گرما و لمس (مثل مسواک زدن يا ناخن کشيدن) درد مي‌گيرند و يا اصطلاحاً تير مي‌کشند، اين درد را حساسيت دنداني مي‌گوييم و به بيمار مي‌گوييم دندان‌هاي شما حساس شده‌اند.

گاهي بعضي بيماران مي‌گويند وقتي مسواک نمي‌زنند، دندان‌هايشان حساس نيست، ولي وقتي مسواک مي‌زنند دندان‌هايشان حساس مي‌شود و درد مي‌گيرد، اين دليلي است که مسواک زدن را کنار بگذارند؟

 

به هيچ وجه. گاهي در اثر رعايت نکردن بهداشت دهان ومسواک نزدن، لثه‌ها تحليل مي‌روند و سطح ريشه دندان در دهان نمايان مي‌شود. در اين شرايط با کشيدن مسواک روي دندان، موهاي مسواک با سطح ريشه تماس پيدا کرده و دندان را حساس مي‌کند و شما در دندان‌هايتان احساس درد مي‌کنيد. اين گروه از بيماران نبايد مسواک زدن را کنار بگذارند، بلکه بايد به فکر درمان تحليل لثه و رفع حساسيت دنداني‌شان باشند.

گاهي کساني‌که دندان قروچه مي‌کنند، از درد دندان‌ها شکايت دارند. اين هم حساسيت دنداني است؟

بله، گاهي کساني‌ در اثر استرس عادت دارند، در شب دندان‌هايشان را روي هم سايش دهند و وقتي صبح از خواب بيدار مي‌شوند، احساس مي‌کنند عضلات فک و صورتشان خسته است. بعضي‌ها هم در اثر اين استرس‌ها عادت دارند، در بيداري دندان‌هايشان را روي هم فشار دهند.

در اثر اين فشارهاي شديد طوق دندان‌ها به تدريج ترک برمي‌دارد و مينا خرد مي‌شود و مي‌ريزد و از آن نواحي، دندان حساس مي‌شود.

چرا طوق(گردن) دندان؟ چرا بيشتر حساسيت‌هاي دنداني از اين بخش احساس مي‌شود؟

چون مينا که لايه ي محکم پوشاننده دندان است، در قسمت گردن دندان کمترين ضخامت را دارد، لذا به آساني در اثر وارد آمدن نيروي زياد دچار ترک مي‌شود و يا اگر بهداشت دهان را رعايت نکنيد، دندان از گردن دچار پوسيدگي شده و حساس خواهد شد.

بعضي از بيماران ترک‌هاي ريزي در سطح دندان‌هايشان دارند و بيشتر به سرما حساسند. اين ترک‌ها در راديوگرافي (عکس دندان) به سختي قابل تشخيص‌اند. اين ترک‌ها دندان‌ها را حساس مي‌کنند. راه چاره هم فقط اين است که دندان‌هاي ترک‌دار را روکش کنيم تا حساسيت برطرف شود.

خود روکش‌ها چطور؟ بعضي‌ها مدتي پس از روکش کردن دندان‌هايشان احساس مي‌کنند اين دندان‌هاي روکش شده، به سرما و گرما حساسند. چرا؟

 

درد پس از روکش کردن، در چند روز اول به دليل تراش دندان، طبيعي است، ولي اگر اين درد ادامه يابد، بايد به دندانپزشک‌تان مراجعه کنيد تا علت را پيدا کند. ممکن است لبه‌هاي روکش کوتاه باشد، لثه تحليل رفته باشد و يا همان (چپ روکش) حل شده باشد که بايد اين مشکلات برطرف شوند تا درد از بين برود.

گاهي کساني‌که دندان‌هايشان را سفيد کرده‌اند، مي‌گويند دندان‌هايم حساس شده‌اند. درمان‌هاي دندانپزشکي هم مي‌توانند باعث حساسيت دنداني شوند؟

 

بله روکش‌‌هايي که بلندند و يا ترميم‌هايي که بلند شکل داده شده‌اند نيز مي‌توانند دندان‌ها را حساس کنند.

همچنين روش‌هاي سفيد کردن دندان (bleaching) هم گاهي دندان‌ها را حساس مي‌کنند. در اين‌صورت بايد مدت زمان استفاده از ژل سفيدکننده را در روز کاهش دهيد و يا با مراجعه به دندانپزشک غلظت ژل فلورايد را کاهش دهيد. گاهي نيز بايد قبل از ژل سفيد کننده، از دهان شويه فلورايد استفاده کنيد و با خمير دندان ضد ‌حساسيت دندان را بشوييد و سپس ژل سفيدکننده را بگذاريد. سپس دندان‌ها را دوباره بشوييد و دهان شويه فلورايد استفاه کنيد.

در قسمت بعدي اين مطلب، درباره ي "راه هاي کاهش حساسيت دندان ها" براي شما صحبت خواهيم کرد. با ما همراه باشيد.

ادامه دارد...


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۵/۱۱/۱۳۸۷ساعت ۲۲:۳۱ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : زیبایی دندان نظر(0)

مصرف مکمل ها همیشه مفید نیست

دارو

مصرف مکمل های ویتامینی و املاح در خیلی از بیماران سرطانی رایج می باشد. این مساله دو دلیل می تواند داشته باشد:

1- شاید مبتلایان به سرطان فکر می کنند مصرف این مکمل ها می تواند برخی از اثرات جانبی درمان را در آن ها کاهش دهد.

2- شاید این بیماران تصور می کنند ویتامین های اضافی، مانع از بازگشت مجدد این بیماری و یا طول عمر بیشتر در آنان می شود.

اما تحقیقات، تا به حال چیزی مبنی بر صحیح بودن این باورها نشان نداده است.

از طرفی دیگر، برخی از پزشکان نگران هستند که شاید مصرف این مکمل ها با درمان سرطان مداخله کند و یا این که نتایجی نامطلوبی به همراه داشته باشد. 

در مرکز تحقیقات سرطان در" Fred Hutchinson"  تحقیقاتی مبنی بر مصرف مکمل ها در بیماران سرطانی انجام شد تا ببینند مصرف آنها چه مقدار مؤثر بوده است؟

با انجام این بررسی ها متوجه شدند که 4 نفر از هر 5 بیمار سرطانی، انواعی از مکمل های ویتامینی یا املاح را مصرف می کردند.

بیشترین میزان مصرف این مکمل ها در بیماران مبتلا به سرطان سینه بود.

در این بررسی ها مشخص شد که 70 درصد بیماران سرطانی که از مکمل استفاده می کردند، این موضوع را با پزشک معالج خود در میان نمی گذاشتند. در حالی که دانستن این موضوع برای خیلی از پزشکان اهمیت دارد.

دکتر "کورنلیا آلریچ"، یکی از محققان، می گوید: " برخی از ویتامین ها مانند اسید فولیک ، ممکن است باعث زیاد شدن سلول های سرطانی شوند، همان طور که گیاه چای کوهی یا گل راعی می تواند با درمان دارویی سرطان مداخله کند."

این بررسی نشان می دهد که دانشمندان باید بیشتر درباره نقش مکمل های تغذیه ای در درمان سرطان ها، زنده ماندن بیماران سرطانی و کیفیت زندگی این بیماران مطالعه و تحقیق کنند.

در ضمن، موضوع مهم دیگر این است که مصرف هر نوع دارو و مکمل باید تحت نظر پزشک باشد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۲/۱۱/۱۳۸۷ساعت ۱۳:۲۶ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : پوست و مو نظر(0)

علت تلخی دهان

دهان و دندان

بسیاری از مردم از مزه تلخ در دهان خود شكایت دارند. این تلخی همیشگی به اندازه‌ای آزاردهنده است كه با شیرین‌ترین شیرینی‌‌ها هم از بین نمی‌رود.

در واقع مسواك زدن و شست‌وشوی مكرر دهان با انواع دهان‌شویه ‌ها ، تنها اندكی این تلخی را از بین می‌برد، اما مشكل همچنان به قوت خود باقی است.

علت این مشکل:

پزشكان می‌گویند دلیل اصلی احساس مزه تلخ در دهان، ترشح یك نوع اسید در معده است كه از مری بالا می‌آید و انتهای زبان را تلخ می‌كند. اگر میزان این اسید زیاد باشد، سوزش سر معده كه خیلی از مردم آن را تجربه كرده‌اند، به وجود می‌آید.

ممکن است وجود مشکلی در سینوس ها یا واکنش نسبت به یک نوع داروی مصرفی باعث تلخی دهان شود.

تجمع باکتری ها روی زبان

اگر پرده ی نازک سفید رنگی در عقب زبان خود مشاهده کردید، نشانه ای از تشکیل و تجمع باکتری هاست. تشکیل باکتری ها نیز می تواند مزه ی تلخی در دهان به وجود آورد.

کاهش تلخی دهان:

به اعتقاد پزشكان راهكار حل این مشكل در موارد غیر حاد، آهسته غذا خوردن است.

همچنین نوشیدن آب و كوچك‌تر كردن وعده‌های غذایی هم مانع ترشح این اسید می‌شود.

مراجعه به پزشک:

اما در صورتی كه با وجود به كارگیری این توصیه‌ها، مشكل به قوت خود باقی بود، باید برای بررسی‌های بیشتر با پزشك مشورت كرد.

نیره ولدخانی- کارشناس تغذیه

ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۲/۱۱/۱۳۸۷ساعت ۱۳:۲۵ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : زیبایی دندان نظر(0)

راه هاي کاهش حساسيت دندان ها

دندان درد

در قسمت اول اين مطلب ، در باره ي عواملي که باعث مي شوند دندان ها حساس شوند براي شما مطالبي را بيان کرديم. حال در مورد کاهش اين حساسيت صحبت مي کنيم.

خب، با وجود همه دلايلي که دندان‌ها را حساس مي‌کنند، چه‌کار کنيم که دندان‌هايمان حساس نشوند؟

بهترين روش اين است که شرايطي را که باعث حساس شدن دندان‌ها مي‌شوند، در دهان از بين ببريم.

با رعايت بهداشت دهان ، روزي دو بار مسواک زدن و استفاده از دهان شويه فلورايد و مراجعه منظم به دندانپزشک از پوسيدگي دندان‌ها و تحليل لثه جلوگيري کنيم.

اگر دندان قروچه داريد و يا دندان‌هايتان را روي هم فشار مي‌دهيد، بايد با ورزش‌هاي فکي و کم کردن استرس‌هاي روزانه، اين فشارها را از روي دندان‌ها حذف کنيد. گاهي دندانپزشک برايتان يک محافظ شبانه شفاف (تايت گارد) مي‌سازد که به کاهش فشار دندان قروچه کمک مي‌کند.

اگر حساس شدن دندان در اثر پودگي بلند و يا روکش بلند است، بايد با مراجعه به دندانپزشک روکش و ترميم، اصلاح شود.

بيماران بايد روش درست مسواک زدن را از دندانپزشکان بياموزند.

اگر با اين مراقبت‌هاي خانگي، حساسيت دندان‌ها کاهش پيدا نکرد، چه کنيم؟

 

در اين صورت بايد در مطب دندانپزشکي، محلول‌هاي حساسيت‌زدا روي دندان‌ها ماليده شود و فلورايد با غلظت بالا روي سطوح دنداني قرار گيرد. اگر همچنان حساسيت باقي بود، دندانپزشک با مواد هم رنگ دندان، نواحي که باعث حساسيت دندان مي شوند را ترميم مي‌کند. فلورايد و مواد حساسيت‌زدا، دهانه لوله‌هاي عاجي را مسدود مي‌کنند و با جلوگيري از حرکت مايع درون اين لوله‌ها، مانع تحريک انتهاي اعصاب دندان و بروز درد و حساسيت مي‌شوند.

آيا همه بيماران با اين روش‌ها، حساسيت دنداني‌شان برطرف مي‌شود و جواب مي‌گيرند؟

آستانه درد در افراد مختلف، متفاوت است. بعضي‌ها آستانه درد پاييني دارند و به آساني دندان‌هايشان حساس مي‌شود. در اين افراد بايد درمان‌هاي پيشرفته‌تر دندانپزشکي براي رفع حساسيت انجام شود.

اين روزها، خمير دندان‌هاي ضد حساسيت را در تبليغات روزنامه‌اي زياد مي‌بينيم. اين خمير دندان‌ها در رفع حساسيت دنداني مفيدند؟

 

اين خمير دندان‌ها مفيدند، به شرط آن‌که حساسيت دنداني بيمار، خيلي پيشرفته نباشد. اين خمير دندان‌ها در حساسيت‌هاي متوسط و کم مي‌توانند باعث کاهش حساسيت دنداني شوند.

دستورالعمل مصرف آن‌ها چگونه است؟

روزي دو مرتبه، به مدت دو هفته بايد استفاده شوند.

مطالعات نشان مي دهند که اگر بيمار 1 تا 5 هفته پس از يک دوره مصرف، خمير دندان ضد حساسيت را کنار بگذارد، حساسيت دنداني دوباره باز خواهد گشت. بنابراين براي دستيابي به نتايج مطلوب، بايد به طور منظم و پيوسته استفاده شوند.

ليزر چطور؟

جديداً آن را براي رفع حساسيت دنداني توصيه مي‌کنند. استفاده از ليزر براي رفع حساسيت دنداني، روش جديدي است. ليزر با انعقاد پروتئين‌ها، دهانه لوله‌هاي عاجي را مي‌بندد و حساسيت را رفع مي‌کند. ليزر در ايران بيشتر در مراکز دانشگاهي‌ و تحقيقاتي استفاده مي‌شود.

بعضي از بيماران مسن همه دندان‌هايشان سايش پيدا کرده‌اند و به همين دليل حساس‌اند. در اين شرايط، استفاده از خمير دندان ضد حساسيت، مي‌تواند درمان اين دردها  باشد؟

در اثر افزايش سن و رژيم غذايي خام و سخت، همه دندان‌ها سايش پيدا کرده و دندان‌ها دچار گودي‌ها و فرورفتگي‌هايي مي شوند که گاهي حساس مي گردند. بايد اين ضايعات ترميم شوند. بر اساس ميزان سايش، دندان‌ها ترميم يا روکش مي‌شوند.

گاهي وقتي به تازگي دندان را با مواد ترميمي نقره‌اي (آمالگام) ترميم مي‌کنيم، آن دندان‌ها با خوردن غذاهاي سرد و گرم تير مي‌کشند و درد مي‌گيرند با اين حساس شدن دندان چه کنيم؟

 

حساسيت دندان پس از ترميم با مواد نقره‌اي، اگر فقط به صورت حساسيت به سرما باشد، تا دو ماه طبيعي است و در طول اين مدت اين دردها بايد به تدريج کمتر شوند و در نهايت برطرف گردند. اگر پس از دو ماه همچنان باقي بود، ترميم بايد تعويض شود.

ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۲/۱۱/۱۳۸۷ساعت ۱۳:۲۵ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : زیبایی دندان نظر(0)

عوارض آمپول زيبايي

تزريق بوتاکس

اين روز‌ها براي جوان تر شدن خيلي كار‌ها مي‌شود كرد! يكي از روش‌هايي كه براي درمان چين و چروك صورت به كار مي‌رود، تزريق "بوتاكس" است.

با اينكه در چند سال اخير استفاده از بوتاكس رايج شده، اما از آغاز سال جديد ميلادي، سازمان غذا و داروي آمريكا در مورد اين روش، هشدار‌هايي مطرح كرده كه قابل تامل است.

بد نيست بدانيد اين سازمان بر خلاف همتايان اروپايي خود، تا اين زمان به بيماران و پزشكان درباره خطرات بوتاكس هشدار رسمي اعلام نكرده بود.

سازمان غذا و داروي آمريكا مصرف سم "بوتولينوم" يا همان "بوتاكس" را در مقادير محدود براي درمان انقباضات غير قابل كنترل عضله شانه و گردن، پلك زدن اسپاسموديك چشمان، تعريق بيش از حد زير بغل و صاف كردن گهگاه چين‌هاي بين دو ابرو ( تنها كاربرد زيبايي) مجاز دانسته، اما هشدار‌هايي هم در كنار آن مطرح كرده است.

از آنجا که اين ماده به هر حال يک نوع "سم" است، چنانچه درست تهيه، خالص و نگهداري نشده باشد و همچنين درست تزريق نشود، موجب عوارضي مي‌گردد که گاهي جبران‌پذير نيست.

به همين دليل بوتاکس‌هاي غيراستاندارد، به‌خصوص وقتي توسط افراد غيرمتخصص، بدون توجه به نکات ايمني تزريق شوند، بيشتر خطرآفرين است. حتما اين را هم شنيده‌ايد که دوز استفاده از اين سم دارويي خيلي اهميت دارد؛ به‌طوري كه مسموميت شديد با اين سم، به‌علت فلج کردن عضلات تنفسي، مي‌تواند منجر به مرگ شود.

همه اين ها باعث شده تزريق غير کارشناسانه بوتاکس احتمال خطرات گوناگوني مثل غير قرينه شدن صورت و ابرو، افتادگي پلک و يا فلج صورت را به‌دنبال داشته باشد. انجمن جراحان پلاستيک و زيبايي كشورمان هم چندي پيش نسبت به خطرات تزريق بوتاکس كه در آرايشگاه‌ها و سالن‌هاي زيبايي انجام مي‌شود، هشدار داده بود.

مسلم اين است كه تنها متخصصان پوست ماهر مي‌توانند از چنين عوارضي پيشگيري كنند، اما هشدار اخير حتي در مورد كاربرد صحيح اين دارو توسط متخصصان هم اعلام خطر جدي کرده است.

بوتاکس، سم تصفيه و رقيق شده‌اي‌است که از باکتري به نام "کلستريديوم بوتولينوم" به دست مي آيد. اين باکتري، عامل ايجاد نوعي مسموميت غذايي کشنده به نام "بوتوليسم" است.

اين سم با جلوگيري از انتقال "استيل کولين" از عصب به عضله و فلج کردن عضلات، باعث صاف شدن چين و چروک‌ها و کاهش خطوط بين ابروها و دور چشم مي‌شود.

استيل کولين نوعي انتقال دهنده پيام‌هاي عصبي از مغز به عضله است که دستور انقباض(جمع شدن) را به عضله مي‌رساند.

بوتاکس، اولين بار در سال 1980 براي درمان اختلالات عضلاني مانند لوچي و تنبلي چشم، تيک‌هاي چشم و پلک زدن غير قابل کنترل به‌کار رفت. وقتي به‌طور تصادفي اثر آن در کاهش چين‌هاي دور چشم مشاهده شد، جراحان پوست و زيبايي در سال 1987 براي زيبايي از آن استفاده کردند.

مرگ كودكان

بوتاكس، داروي ضد‌چروك مشهور، در بعضي از مصرف‌كنندگان با علائم مسموميت خطرناك بوتوليسم همراه بوده و حتي در بعضي كودكان آمريكايي موجب مرگ شده است.

با شنيدن اين خبر لابد از خودتان مي‌پرسيد كودكان را چه به تزريق بوتاكس؟ كودكان را چه به رفع چروك؟! لازم است بدانيد بوتاكس كه اين روز‌ها به‌دليل كاربرد آن در زيبايي و كاهش چروك صورت، شناخته شده است در گروهي از بيماري‌هاي مربوط به اسپاسم و گرفتگي عضله مانند ديستوني گردن و اسپاسم‌هاي گردني شديد هم به كار مي‌رود.

البته سازمان غذا و داروي آمريكا در بررسي خود متوجه شد اكثر كودكاني كه پس از تزريق فوت كرده بودند، مبتلايان به فلج مغزي بودند و اين دارو براي درمان اسپاسم عضلاني پاي آنها استفاده شده بود.

جالب است بدانيد اگر چه در برخي كشور‌ها مصرف بوتاكس براي چنين بيماراني مورد تاييد است، اما سازمان غذا و داروي آمريكا هنوز به‌طور رسمي چنين كاربردي را براي بوتاكس مورد تاييد قرار نداده است.

علاوه بر اين، گزارش هايي از بروز بيماري پس از تزريق بوتاكس وجود دارد كه مربوط به افراد در سنين مختلف است. طبق گزارش هاي FDA دست ‌كم يك مورد تزريق منجر به بستري شدن خانمي گرديد كه براي رفع چروك پيشاني‌اش بوتاكس استفاده كرده بود. البته FDA آمار دقيقي از اين گزارش‌ها نداده است.

بوتاکس

اعتراض به سازندگان

در ماه‌هاي گذشته، پس از انتشار گزارش مرگ بعد از تزريق سم بوتولينوم و انتشار آن در بدن، 16 نفر از مصرف‌كنندگان اين ماده، "انجمن سلامت مصرف كنندگان" خواستار هشدارهاي جدي متخصصان در اين باره شدند.

كساني كه در اين جريان مورد اعتراض قرار گرفتند، سازندگان دو آمپول ميو بلوك و بوتوكس آلرژان بودند. اين اعتراض دليل خوبي داشت.

در 180 گزارش رسيده به سازمان غذا و داروي آمريكا عوارضي چون ضعف عضلاني، اختلال در بلع غذا، اختلال تنفسي ناشي از آسپيراسيون و مشكلات ناشي از ورود جسم خارجي از راه تنفس به ريه‌ها براي اين دارو‌ مشاهده شده بود.

اگر چه اين گزارش ها عارضه مشخصي را براي اين محصولات اثبات نمي‌كرد، اما از آنجا كه متخصصان معتقد بودند اين گزارش ها كمتر از چيزي است كه در واقعيت رخ مي‌دهد، تصميم گرفتند الگوي عوارض احتمالي را پيدا كنند.

بد نيست بدانيد 16 مورد از گزارش‌هاي رسيده به سازمان غذا و دارو مرگبار بوده و 4 مورد از آنها كودكان زير 18 سال بودند. در ضمن 87 بيمار در بيمارستان بستري شدند.

دكتر سيدني ولف مدير تحقيقات اين گروه معتقد است، اين مشكلات وقتي ايجاد مي‌شود كه سم بوتولينوم از محل تزريق به قسمت هاي ديگر بدن مانند مري منتشر شده و در عضلات مربوط به بلع يا تنفس، فلج نسبي ايجاد كند.

او مي‌گويد: اگر چه اين هشدار در برگه دارو ذكر شده، اما به راحتي مورد غفلت واقع مي‌شود.

بنابراين اين انجمن از سازمان غذا و داروي آمريكا تقاضا كرد كه با سفارش يك جعبه سياه (قوي‌ترين نوع هشدار) روي برچسب دارو و فرستادن نامه‌اي به پزشكان استفاده‌كننده از دارو، موضوع را برجسته‌تر كند تا به راحتي مورد غفلت واقع نشود.

علاوه بر اين، پيشنهاد داده شد كه يك راهنماي مصرف‌كننده با توضيح خطرات تزريق تهيه شود.

با اين تمهيدات، مصرف‌كنندگان دارو با مشاهده علائم هر عارضه -پيش از اين كه دير شود- براي انجام اقدامات ضروري به پزشك مراجعه خواهند كرد و بنابراين از مرگ و عوارض خطرآفرين اين تزريق پيشگيري خواهد شد.

بالاخره بعد از گذشت دو هفته از اعلام هشدار توسط انجمن سلامت مصرف كنندگان، سازمان غذا و داروي آمريكا هم موضع خود را اعلام و هشدار‌هاي اين انجمن درباره مصرف بوتاكس را تاييد كرد.

برچسب‌ها چه مي‌گويند؟

متخصصان تاكيد مي‌كنند مردم بايد نسبت به خطرات احتمالي مسموميت با سم بوتولينوم، آگاهي كافي داشته باشند. علائم اوليه عبارتند از: خشكي دهان ، اختلال در تنفس و بلع غذا، افتادگي پلك، اشكال در تكلم، ناتواني در بالا نگه داشتن سر و ضعف ساير عضلات.

بنابراين لازم است مراقب اين علائم باشند و در صورت مشاهده آنها به پزشك مراجعه کنند. البته اين اولين هشدار‌ها نيستند.

حتي در برچسب دارويي نيز احتمال انتشار اين سم در بدن و مرگ ناشي از آن ذكر شده بود، اما اين عوارض را مربوط به وجود بيماري‌هاي خاص عصبي-عضلاني در فرد(مانند مياستني گراو Myasthenia Gravis) مي دانستند، و اين مسئله‌اي است كه سازمان غذا و داروي آمريكا به تازگي آن را اصلاح كرد و گفت: "آسيب ديدن از سم بوتولينوم حتي در افرادي كه عامل زمينه‌اي ندارند هم ممكن است اتفاق بيفتد."

به همين سبب اين سازمان از سازندگان دارو خواست تا اين هشدار‌ها را به شكل جدي تري روي برچسب دارو قرار دهند.

چه كسي ضرر مي‌كند؟

با اين حال توليد‌كنندگان اين دارو معتقدند تمام عوارض احتمالي در برچسب دارو قيد شده و اين كار با هماهنگي سازمان غذا و داروي آمريكا صورت گرفته است.

كارولين وان هوف، سخنگوي يكي از شركت‌هاي توليد اين دارو به نام آلرژان، علت مرگ كودكان را تزريق مقدار غير مجاز دارو يا به‌اصطلاح پزشكي (over dose) اعلام كرد.

جالب است بدانيد آنها پيش از اين اعلام كرده بودند كه در سال 2007 سقف فروش آلرژان به 1/1 بيليون دلار رسيده است. تعجب مي‌كنيد اگر بگوييم محققان روانپزشک متوجه شده‌اند 40 درصد از بيماراني که با اين روش، زيبايي خود را به‌دست آورده‌اند، به نوعي ميل شديد و اجبار به انجام مجدد آن (نوعي اعتياد) دچار مي‌شوند؟

البته اين مسئله با توجه به ظاهر شدن مجدد و طبيعي چروک‌ها پس از چند ماه خيلي هم عجيب نيست. شايد اگر به همين ترتيب پيش برود، حتي هشدار‌هاي روي برچسب هم نتواند جلوي فروش اين داروي زيبا‌كننده را بگيرد؛همان طور كه در بوق كردن عوارض ساير داروهاي اعتياد‌آور هنوز نتوانسته جلوي معتاد شدن خيلي‌ها را بگيرد.

دكتر مهشيد چايچي

ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۲/۱۱/۱۳۸۷ساعت ۱۳:۲۴ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : زیبایی صورت نظر(0)

خانم هاي ايراني مراقب باشند

خانم هاي ايراني مراقب باشند
سرطان سينه

"سن ابتلاي زنان به سرطان سينه در کشور ايران، به دلايل ژنتيكي حدود 10 سال كمتر از آمار جهاني است."

رئيس انجمن سرطان هاي زنان اعلام کرد كه از هر 35 زن در كشور ايران، يك نفر به سرطان سينه مبتلاست.

اين در حالي است كه طبق اعلام متخصصان، سالانه 6 تا 7 هزار نفر در ايران به سرطان سينه  مبتلا مي‌ شوند و  بر اساس آمار منتشر شده از بين هر سه زن، يک نفر در طول زندگي خود دچار سرطان مي‌ شود. به اين ترتيب، بعد از حوادث و بيماري‌هاي قلبي-عروقي ، سرطان سينه شايع‌ترين علت مرگ و مير در زنان به شمار مي ‌رود.

اما در مورد اينكه چرا سن ابتلا به اين سرطان در ايران نسبت به ديگر كشورها، حتي كشورهاي عربي كه سرطان سينه در آنها شيوع زيادي دارد، کمتر است،‌ دكتر فاطمه قائم‌مقامي، رئيس انجمن سرطان‌هاي زنان و متخصص زنان توضيح مي ‌دهد.

چرا سن ابتلا به سرطان سينه 10 سال در ايران كاهش يافته است؟

ببينيد، هنوز علت اصلي ايجاد سرطان سينه شناخته نشده و در واقع همه زنان در معرض خطر ابتلا به اين بيماري هستند.

عواملي مثل سابقه فاميلي ابتلا به سرطان سينه، به خصوص در مادر، خواهر يا دختر و همينطور سابقه سرطان  سينه در خود فرد، يا سن اولين زايمان كه اگر بيشتر از 35 سال باشد يك عامل خطر محسوب مي‌ شود.

همچنين نازايي، بلوغ زودرس، يائسگي ديررس، چاقي پس از يائسگي و مصرف زياد چربي حيواني در رژيم غذايي را مي ‌توان از مهم ترين عوامل ابتلا به سرطان سينه در كشور ما محسوب كرد.

با اين شرايط، شيوع اين بيماري در كشور ما بيشتر در چه سنيني است؟

اين بيماري در كشورهاي ديگر، در سنين بالاي 50 سال شيوع بيشتري دارد. ولي در كشور ما با آماري كه اعلام كردم، اين سن کمتر است.

در چند درصد موارد و با وجود چه علامتي، بيماري براي خود فرد قابل تشخيص است؟

شايع‌ترين علامت بيماري، وجود توده قابل تشخيص در سينه است كه معمولاً دردناک نيست. با اين حال در حدود 70 درصد موارد، سرطان سينه توسط خود بيمار تشخيص داده مي ‌شود.

علايم ديگر بيماري چيست؟

تغيير فرم پوست، حالت پرتقالي، وجود ترشحات خوني در نوک سينه‌ها، وجود غدد لنفاوي قابل لمس در ناحيه گردن و سينه‌ها هم از علائم اين بيماري است.

غربالگري اين بيماري در چند مرحله صورت مي ‌گيرد؟

عموماً سه روش متداول به اين منظور وجود دارد:

1- معاينه سينه‌ها توسط خود شخص، بعد از هر سيکل ماهيانه كه با لمس نوک انگشتان دست و حرکت دايره‌وار در جهت عقربه‌هاي ساعت به صورت ايستاده انجام مي ‌شود.

2- معاينه فرد توسط پزشک به صورت منظم و هر شش ماه يک بار.

3- انجام ماموگرافي. البته زنان بالاي 40 سال و بدون سابقه فاميلي ابتلا به سرطان سينه هر دو سال يک بار و بعد از 50 سالگي، سالي يک بار با روش ماموگرافي بايد معاينه شوند.

پس در سنين پايين‌تر انجام ماموگرافي ضروري نيست؟

در مواردي كه يک يا دو نفر از اعضاي نزديک خانواده، مبتلا به بيماري باشند، انجام منظم ماموگرافي از سن 30 سالگي به بعد توصيه مي شود.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۲/۱۱/۱۳۸۷ساعت ۱۳:۲۰ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : ارایش صورت نظر(0)

آب سیاه چشم(گلوکوم)

آب سیاه در چشم

 

حتماً از قدیم این جمله را شنیده اید که "چشم آینه سلامتی است". نه تنها بیماری ها، بلکه حالات روحی هر فردی را نیز می توان در نگاه و چشم های وی یافت.

چشم عضوی حساس است که مانند هر عضوی دارای بیماری های خاص خود می باشد. از طرفی این عضو تحت تأثیر بیماری های خاصی مانند دیابت نیز قرار می گیرد.

با توجه به آسیب پذیر بودن این عضو، داشتن اطلاعات کافی در مورد بیماری های چشم برای هر فردی ضروری است.

در این مطلب جهت آگاهی، پای صحبت دکتر "روشنک نظری" فوق تخصص قرنیه، نشسته ایم تا با یکی از این بیماری ها به نام "گلوکوم" (آب سیاه) بیشتر آشنا شویم.

"آب سیاه" چیست؟

به افزایش فشار مایع درون چشم(فشار داخلی چشم) و آسیب عصب بینایی، "آب سیاه" یا "گلوکوم(glaucoma)" می گوییم. این بیماری در صورت عدم درمان، باعث از دست رفتن بینایی می شود، اما با تشخیص زودرس و درمان صحیح، در بیشتر مواقع می توانیم از نابینایی و کم بینایی جلوگیری نماییم.

عصب بینایی، متشکل از رشته های عصبی تمام قسمت های شبکیه(یا پرده چشم) است. در بیماری آب سیاه، برخی از این رشته ها صدمه می بینند، بنابراین پیام های عصبی به مغز نمی رسند و نقاط کور در میدان دید(معمولاً در نواحی محیطی) ایجاد می شود. از دست رفتن تدریجی دید محیطی، مهم ترین علامت آب سیاه است. در صورت عدم درمان بیماری، رشته های عصبی بیشتری آسیب می بینند که باعث محدودیت بیشتری در میدان بینایی می گردد. این امر در نهایت به دید تونلی منجر می شود که شبیه به نگاه کردن از یک لوله باریک و طولانی است. خوشبختانه اگر گلوکوم زود درمان شود این عارضه به ندرت اتفاق می افتد.

ممکن است فردی بدون اطلاع از وجود بیماری آب سیاه به آن مبتلا شده باشد، چون این بیماری با درد همراه نیست و چون از دست دادن دید محیطی به طور معمول، آهسته و تدریجی اتفاق می افتد و علائم دیگری ندارد به راحتی قابل درک نیست.

این بیماری در بسیاری از موارد، طی معاینه معمولی چشم توسط چشم پزشک تشخیص داده می شود.

منظور از فشار داخلی چشم چیست؟

در داخل کره چشم، مایعی به نام "زلالیه" وجود دارد. این مایع در پشت عنبیه(لایه رنگی جلوی چشم) تولید شده و سپس از طریق سوراخ مردمک به داخل اتاق قدامی جریان می یابد و بعد، از طریق کانال های خروجی دور قرنیه(لایه شفاف جلوی چشم)، خارج می گردد. به طور تقریبی مقدار زلالیه تولید شده در چشم(تحت شرایط طبیعی) با مقدار زلالیه خارج شده از چشم برابر است و در نتیجه فشار چشم ثابت باقی می ماند. در صورتی که انسدادی در مسیر خروجی زلالیه وجود داشته باشد و مقدار کافی از این مایع به خارج از چشم راه نیابد، فشار داخلی چشم افزایش خواهد یافت. فشار بالای چشم می تواند بافت های ظریف پشت چشم را آزرده نماید، در نتیجه بعضی از رشته های عصب بینایی آسیب دیده و سر عصب بینایی فرو رفته می شود و این به آن معناست که الیاف عصب از بین رفته اند. آب سیاه معادل با افزایش غیرطبیعی فشار چشم نیست، بلکه فشار بالای چشم  اگر به الیاف عصب بینایی آسیب برساند، آب سیاه خوانده می شود. بنابراین آنچه مهم است کشف فشار بالای چشم توسط چشم پزشک و شروع درمان جهت پیشگیری یا توقف آسیب به عضلات چشمی است.

سایر علل ایجاد کننده آب سیاه( به جز افزایش فشار داخلی) چیست؟

امروزه فشار بالای داخل چشمی را یکی از عوامل خطر ایجاد آب سیاه می دانیم. ممکن است برخی شرایط و بیماری های دیگر احتمال بروز آب سیاه را افزایش دهند که عبارت اند از:

1- سن: در افراد بالای 45 سال آب سیاه شایع تر است(اگر چه این بیماری در افراد جوان تر هم رخ می دهد). بنابراین می توان گفت که احتمال پیدایش آب سیاه، با بالا رفتن سن افزایش می یابد.

2- ارث: تمایل به پیدایش آب سیاه ممکن است موروثی باشد؛ به طوری که در برخی از انواع آن، احتمال ابتلا در افراد فامیل فرد مبتلا، بیشتر است.

3- نزدیک بینی شدید (نمره عینک بیشتر از 6)

4- مرض قند (دیابت)

5- استفاده طولانی مدت از کورتون جهت درمان ( به شکل قطره، پماد یا قرص)

6- سابقه جراحی یا وجود ضایعات چشمی

7- نژاد سیاه

در مطلب بعدی درباره ی انواع مختلف بیماری "آب سیاه" و راه های تشخیص و درمان آن برای شما صحبت خواهیم کرد.

ادامه دارد...


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۳۰/۱۰/۱۳۸۷ساعت ۲۳:۵۲ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : آرایش چشم نظر(0)

پیشگیری از بوی بدن

آیا تا کنون کار سنگینی انجام داده اید که بعد از چند دقیقه متوجه بوی ناخوشایندی از طرف بدن خود شوید؟

عرق کردن زیر بغل

بروم هیدروزیس(bromhidrosis) یا بوی بد بدن اصولا در زمان بلوغ اتفاق می افتد، زیرا ترشح هورمون هایی به نام آندروژن در بدن افزایش می یابند. این هورمون ها تا زمان بلوغ غیر فعال هستند و به همین دلیل بوی عرق بدن در زمان کودکی مشکل ساز نیست.

عرق بدن به تنهایی بدون بو است، اما باکتری ها از آن به عنوان محیط کشت استفاده نموده و سریعا شروع به تکثیر می کنند. بنابر این آنچه شما استشمام می کنید، نتیجه تکثیر باکتری روی سطح بدن است و چقدر آزاردهنده و ناخوشایند.؟!

زمانی که شما کاری انجام می دهید، یا در گرما و آفتاب حرکت می کنید بدن شما عرق می کند. تعریق فرآیندی برای تنظیم دمای بدن است. زمانی که این عرق، محیطی برای تکثیر باکتری ها شود، ایجاد بوی بد و ناخوشایند می کند.

بهترین روش برای مبارزه با بوی بدن پیشگیری از وقوع آن است و برای بسیاری از افراد رعایت صحیح بهداشت، یعنی شست وشوی مرتب بدن و استفاده از مواد ضد تعریق، کفایت می کند.

چرا پاها بو می گیرد؟

تنها زیر بغل محل ایجاد بوی ناخوشایند نیست، بلکه هر نقطه از بدن که فضایی مرطوب، تاریک و مناسب برای رشد باکتری باشد، نیز ایجاد بوی ناخوشایند می کند؛ مثل کشاله ران و پاها. بنابراین بهتر است بدن خود را با کیسه حمام و صابون مرتب شست و شو دهید، به خصوص مناطقی از بدن که مستعد تعریق است. این امر مانع از تولید بوی ناخوشایند در بدن می شود.

به خاطر داشته باشید پای بد بو باعث ایجاد کفش بد بو می شود. بنابراین علاوه بر شست و شوی پا، از مواد ضد عفونی کننده و ضد بو نیز در کفش خود استفاده کنید.

راه مبارزه با بوی بدن:

اگر می خواهید از بوی بدن در آسایش باشید، نکات زیر را رعایت کنید:

1- بعد از شست و شو ی بدن با آب و صابون و خشک کردن کامل بدن، بلافاصله از مام ضد عرق(antiperspirant) برای زیر بغل خود استفاده کنید.

به خاطر داشته باشید که دئودورانت ها(deodorant) مانع تعریق نمی شوند، بلکه مانع متصاعد شدن بوی بدن می شوند. در حالی که ضد تعریق ها(antiperspirant) مواد شیمیایی هستند که تعریق را کاهش می دهند. ضد تعریق ها در اکثر موارد حاوی دئودورانت نیز هستند که بوی بدن را دفع می کند.

2- زیر بغل خود را خشک نگه دارید، زیرا باکتری ها در محیط های خشک به سختی رشد می کنند.

3- از محلول پراکسید هیدروژن و آب برای مبارزه با بوی بدن استفاده کنید. جهت ساختن این محلول، یک قاشق چای خوری از پراکسید(3 درصد) را با یک  فنجان آب ترکیب کنید. سپس این محلول را در نقاط مستعد تعریق استفاده کنید. این محلول باکتری های مولد بو را از بین می برد.

4- اگر عامل اصلی تعریق شما کار کردن است، بهتر است لباس های کار خود را مرتب شستشو دهید، زیرا لباس های آغشته به عرق نیز می تواند محلی برای رشد باکتری باشد.

5- رژیم غذایی خود را تغییر دهید. بعضی از غذاهای چرب، روغن ها و یا بعضی از چاشنی های قوی مثل سیر ، زردچوبه و پیاز می توانند از منافذ پوست تراوش کرده و بوی بد بدن را ایجاد کنند. بهتر است برای تغییر رژیم غذایی موثر با پزشک تغذیه مشورت کنید.

6- اگر به طور کلی زیاد عرق می کنید، با پزشک خود در میان بگذارید. روش های درمانی زیادی برای مبارزه با این مسئله وجود دارد. همچنین مشکلات پزشکی خاصی می توانند منجر به تعریق زیاد شوند که پزشک می تواند ضمن تشخیص علت، درمان موثری نیز برای رفع آنها تجویز کند.

7- مرتبا موهای زاید زیر بغل را اصلاح کنید تا از تجمع باکتری و در نتیجه تولید بوی ناخوشایند جلوگیری کنید.

در بعضی از جوامع داشتن بوی بدن امری طبیعی و قبول شده است. اما در بسیاری از جوامع امروزی این امر ناپسند و ناخوشایند است و باعث ناراحتی و اجتناب اطرافیان می شود. در حقیقت بسیاری از مذاهب، توصیه های جدی در مورد حفظ پاکیزگی و رعایت بهداشت دارند.

بهترین روش برای مبارزه با بوی بدن پیشگیری از وقوع آن است و برای بسیاری از نوجوانان رعایت صحیح بهداشت، یعنی شست وشوی مرتب بدن و استفاده از مواد ضد تعریق، کفایت می کند.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۳۰/۱۰/۱۳۸۷ساعت ۲۳:۵۱ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : بیماریهای پوست نظر(0)

تشخیص و درمان آب سیاه چشم

تشخیص آب سیاه

 

در قسمت اول این مطلب، درباره ی بیماری آب سیاه و علل ایجاد آن برای شما صحبت کردیم. حال ادامه ی آن:

انواع مختلف گلوکوم(آب سیاه چشم) کدام اند؟

1- گلوکوم با زاویه باز: حدود دو سوم بیماران بزرگسال را تشکیل می دهد. این نوع در کشورهای غربی و نیز در کشور ما شایع است. در این نوع، صدمه به عصب بینایی آن قدر آرام صورت می گیرد که بیمار خیلی دیر از تنگ شدن دید محیطی آگاه می شود و از آن جایی که هیچ علامتی از جمله درد وجود ندارد، تشخیص و معالجه زودرس، بهترین راه جلوگیری از آسیب بینایی است. بنابراین معاینات مکرر و سالیانه افراد بدون علامت، توسط چشم پزشک توصیه می گردد.

آب سیاه با زاویه بسته حاد یک حالت اورژانسی است، زیرا افزایش زیاد و سریع فشار داخل چشم سریعاً به عصب بینایی آسیب می رساند(حتی طی چند روز).

 

2- گلوکوم با زاویه بسته: نوع حاد آن زمانی اتفاق می افتد که کانال های خروجی چشم به طور ناگهانی مسدود گردند و در نتیجه فشار چشم به سرعت افزایش می یابد که باعث تاری دید، درد شدید، هاله رنگی اطراف نورها و گاهی اوقات تهوع و استفراغ می گردد.

آب سیاه با زاویه بسته به شکل مزمن هم تظاهر می کند. این حالت نیز مانند آب سیاه با زاویه باز، هیچ گونه نشانه ای ندارد.

راه های تشخیص گلوکوم کدام است؟

1- اندازه گیری فشار چشم: که توسط دستگاهی به نام "تونومتر" انجام می شود. بهتر است این اندازه گیری در افراد بالای 40 سال در تمام معاینات چشم پزشکی، سالیانه یک بار انجام شود.

2- آزمایش عصب بینایی: چشم پزشک با دیدن سر عصب بینایی توسط دستگاهی به نام "افتالموسکوپ" به بررسی وضعیت عصب می پردازد.

3- آزمایش دید محیطی:  توسط دستگاهی به نام "پریمتر" انجام می شود. اساس این آزمایش نشستن مقابل ماشینی است که نقطه های نورانی را در جاهای مختلف(بالا، پایین و اطراف) چشم فرد می تاباند. فرد با استفاده از یک چشم در یک زمان و نگاه کردن مستقیم به جلو، با دیدن فلاش های نور علامت می دهد. این روند تا زمانی که نقشه کاملی از دید محیطی کشیده شود ادامه می یابد.

آیا بیماری آب سیاه قابل درمان است؟

هدف اصلی درمان حفظ دید بیمار است. آب سیاه درمان قطعی ندارد، اما می توان با کنترل بیماری، روند آسیب عصبی چشمی را کند یا متوقف کرد. چشم پزشک تصمیم می گیرد که آیا درمان لازم است یا خیر و چه زمانی باید درمان شروع شود؟ در این زمینه پزشک مسائل مختلفی را در نظر خواهد گرفت. مثل این که: آیا آسیب عصبی چشمی و از دست رفتن بینایی از قبل وجود داشته یا خیر؟

آیا کسی در خانواده آب سیاه داشته یا خیر؟ همچنین وضعیت سلامت عمومی فرد نیز از عواملی است که در این تصمیم گیری موثر است.

پیشنهاد چشم پزشک شامل: درمان دارویی، درمان لیزری، درمان جراحی کاملاً به هر مورد خاص بستگی دارد.

در هر صورت هدف از درمان، کم کردن فشار چشم تا حدی است که در آن آسیب عصب بینایی پیشرفت نکرده و یا بسیار کند شود.

باید به خاطر داشته باشیم که گرچه فشار چشم مهم است ولی وضعیت عصب بینایی و دید محیطی (میدان دید) هم به همین اندازه اهمیت داشته و یا حتی مهم تر است. در واقع ثبات وضعیت عصب بینایی و میدان دید نشان می دهد که آیا میزان کاهش فشار چشم کافی بوده است یا خیر؟

دکتر روشنک نظری -  فوق تخصص قرنیه

ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۳۰/۱۰/۱۳۸۷ساعت ۲۳:۵۰ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : نظر(0)

چرا به خاطر بي اختياري ادرار، احساس شرم مي کنيد؟

دستگاه ادراري

خيلي از مردم فکر مي کنند که عدم کنترل ادرار يا مدفوع، مشکلي شرم آور است. اما شما اگر به اين بيماري مبتلا هستيد، نبايد سکوت کنيد و سختي هاي آن را تحمل کنيد.

شما مي توانيد کارهايي را براي پيشگيري يا کنترل آن انجام دهيد:

- اين مشكل قابل حل است، پس اولين کار براي رفع آن اين است که حتما به پزشك مراجعه كنيد.

- هر 2 ساعت يک بار براي ادرار كردن به توالت برويد.

- در طول روز 6 تا 8 ليوان مايعات بنوشيد.  نوشيدن آب كافي براي جلوگيري از عفونت ادراري لازم است.

- بعد از ساعت 8 شب از نوشيدن مايعات خودداري كنيد.

- لباس هاي آزاد و راحت بپوشيد.

- عضلات كف لگن را با تقويت كنيد. براي اين کار، تمرينات زير را انجام دهيد:

تمرين اول : هربار كه براي ادرار كردن به توالت مي رويد، چندين بار به طور ارادي، دفع ادرار را قطع و شروع كنيد.

تمرين دوم : ناحيه مقعد را سفت كنيد، مانند حالتي كه مي خواهيد مانع دفع مدفوع شويد و اين حالت را براي مدت 5 ثانيه حفظ نموده و بعد رها كنيد. در طول انقباض نفس خود را حبس نكنيد. اين كار را چندين بار در طول روز انجام دهيد. تكرار اين تمرين بايد در حدي باشد كه خسته نشويد. اين تمرين را در حالت ايستاده ، نشسته و يا خوابيده مي توانيد انجام دهيد.

- مثانه را تقويت كنيد.

براي اين كار سعي كنيد كم كم مدت زمان بيشتري ادرارتان را نگه داريد. براي شروع هر 2 ساعت يك بار ادرار كنيد. به تدريج سعي كنيد اين مدت زمان 2 ساعت را بيشتر كنيد. اين كه چقدر اين فاصلـه زمانـي را بيشتر مي كنيد به خودتان بستگي دارد، ولي بايد در حدي باشد كه ادرار نريزد. كم كم اين فاصله را به 3 تا 4 ساعت برسانيد. اين تمرين را لازم نيست كه شب ها انجام دهيد. با انجام اين تمرين توانايي مثانه براي نگه داشتن ادرار بيشتر مي شود.

در واقع بي اختياري ادرار و مدفوع، يعني عدم کنترل مثانه يا حرکات روده. اين حالت به اين دليل ايجاد مشکل مي کند که ممکن است در همان زماني که نياز به دستشويي داريد در اختيارتان نباشد. ممکن است دفع ادرار يا مدفوع به صورت کاملا غير منتظره رخ دهد، مثلا زماني که عطسه مي کنيد و يا اين که مي دويد.

اگر شما دچار بي اختياري هستيد، اين مساله را به خاطر داشته باشيد که شما تنها نيستيد، ميليون ها زن و مرد در سراسر جهان دچار اين مشکل هستند که بايد درمان شوند. مراجعه به پزشک به شما کمک مي کند که بهترين راه درمان خود را بيابيد.

اين حالت ممکن است موجب کناره گيري فرد از فعاليت هاي اجتماعي وي شود که بسيار اشتباه است.

بي اختياري ممکن است در همه افراد رخ دهد، ولي در بين زنان و سالمندان بيشتر شايع است. زناني که زايمان کرده اند، بيشتر در معرض خطر هستند. برخي شرايط پزشکي مانند ديابت و يا آسيب هاي بدني نيز ممکن است موجب شود تا شما کنترل ادرار و يا عضلات روده خود را از دست دهيد و به بي اختياري مبتلا شويد. درمان اين بيماري ها موجب مي شود تا شما کنترل خود را به دست آوريد.

خيلي از مردم مي توانند با ايجاد تغييراتي آسان در رژيم غذايي، فعاليت بدني، کنترل وزن و عدم مصرف دخانيات ، از بروز اين مشکل پيشگيري کنند.

اگر شما دچار بي اختياري هستيد، اين مساله را به خاطر داشته باشيد که شما تنها نيستيد، ميليون ها زن و مرد در سراسر جهان دچار اين مشکل هستند که بايد درمان شوند. مراجعه به پزشک به شما کمک مي کند که بهترين راه درمان خود را بيابيد.

مهم نيست که چند ساله هستيد. فعاليت بدني و سرگرمي هاي جالب براي سلامتي شما مفيد است. داستان هاي جالب بخوانيد و اگر مسن هستيد، مي توانيد داستان زندگي خود را نيز بنويسيد. 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۳۰/۱۰/۱۳۸۷ساعت ۲۳:۴۹ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : بیماریهای پوست نظر(0)

آیا شکلات موجب پوسیدگی دندان می ‌شود؟

آیا شکلات موجب پوسیدگی دندان می ‌شود؟

پوسیدگی نوعی بیماری چند عاملی و شایع‌ترین بیماری بشر است که بافت دندانی را درگیر می‌ کند. مینا سخت‌ترین نسج بدن است که پوسته خارجی تاج دندان را پوشانیده است. سطح ریشه از ماده دیگری به نام سمان پوشیده شده است که ماده آهکی کمتری دارد. لایه زیر مینا و سمان، عاج است و در زیر عاج، عصب یا مغز دندان وجود دارد.

از مهم ترین عوامل مؤثر بر پوسیدگی، وجود رژیم غذایی حاوی مواد پوسیدگی ‌زا، بهداشت ضعیف دهان و محرومیت از فلوراید است، هر چند تحقیقات اخیر عوامل دیگری از قبیل کیفیت و کمیت بزاق را نیز در ایجاد پوسیدگی دخیل می ‌داند.

به طور معمول چند ساعت پس از تمیز کردن دندان‌ها، لایه نازکی سطح دندان‌ها را می‌ پوشاند. هر چه زمان می ‌گذرد، ترکیب میکروبی موجود روی این لایه تغییر می‌ کند و باکتری‌های پوسیدگی‌ زا تکثیر می‌ شوند.

چنانچه فرد از موادغذایی پوسیدگی ‌زا شامل کربوهیدرات های قابل تخمیر(مانند نشاسته، بیسکوییت و...) و مواد شیرین (قند، شکر، تنقلات شیرین و...) استفاده کند، این مواد به وسیله باکتری‌های پوسیدگی ‌زای موجود در دهان تخمیر شده و اسید تولید می ‌شود. اسید حاصل، مواد معدنی مینا، عاج و سمان را حل می ‌کند و در نهایت روی دندان لکه‌های سفیدی تشکیل می ‌شود (البته هر لکه سفیدی پوسیدگی نیست و در صورت تردید باید با دندانپزشک مشورت کرد).

در صورتی که رژیم غذایی فرد سرشار از مواد پوسیدگی ‌زا باشد و این مواد مرتب مصرف شوند، روند پوسیدگی تسریع شده و این لکه‌های سفید به حفره تبدیل می ‌شوند که در نهایت، موجب آسیب عصب دندان و بروز درد و ناراحتی می‌ شود.

بنابراین یکی از راه‌های پیشگیری از پوسیدگی دندان، کنترل مصرف شیرینی‌هاست. توجه به این امر مهم است که به خصوص مواد شیرینی که حالت چسبنده دارد، در شیار‌های سطح دندان نفوذ کرده و سخت‌تر از سایر مواد غذایی، از سطوح دندانی پاک می ‌شوند.

لذا توصیه می شود که مصرف مواد غذایی شیرین، ترجیحاً در وعده‌های غذایی باشد و پس از مصرف دندان‌ها با مسواک و خمیر دندان حاوی فلوراید شسته شوند.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۳۰/۱۰/۱۳۸۷ساعت ۲۳:۴۷ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : زیبایی دندان نظر(0)

مقايسه اسپري‌ها، مام‌ها و دئودورانت‌هاي ضد عرق

مقايسه اسپري‌ها، مام‌ها و دئودورانت‌هاي ضد عرق

اسپري

روي ميز آرايش هر كسي درست مقابل آيينه، اسپري‌، مام‌ و دئودورانت‌ها صف كشيده‌اند و اميد خيلي‌ها براي فرار از بوي بد عرق در اين روزهاي گرم، همين شيشه‌ها هستند. اما آيا تنها بر اساس بو و مارك بايد بابت آنها پول داد؟ بهترين زمان استفاده از آنها شب است يا صبح؟ آيا بايد پيش از استفاده مو‌ها را تراشيد تا اسپري ضد عرق بهتر عمل كند؟ اگر شما هم جزو افرادي هستيد كه بوي بد بدنتان را انكار نمي ‌كنيد، بياييد با هم سري به دنياي محصولات ضد عرق بزنيم.

تا به حال فكر كرده‌ايد قديم‌ترها چگونه از شر بوي بد بدن خلاص مي ‌شدند؟ آن زمان‌ها كه خبري از اسپري و مام نبود. دكترپرويز طوسي، متخصص پوست مي ‌گويد: "به صورت سنتي از حنا براي از بين‌بردن بوي بد بدن استفاده مي ‌شده است. حنا لايه شاخي پوست را خشك و پوست را محكم‌تر مي ‌كرده است، ولي اين‌روزها بيشتر براي ساخت اسپري‌ها و دئودورانت‌ها از تركيبات شيميايي آلومينيوم كلرايد استفاده مي‌ شود."

دئودورانت يا ضدعرق؟

خيلي‌ها فكر مي‌ كنند دئودورانت‌ها و ضد عرق‌ها تفاوتي با هم ندارند، ولي هنگام خريد آنها از داروخانه يا فروشگاه لوازم بهداشتي بايد به اين نكته توجه كنيد كه اين دو نوع محصول با هم متفاوت‌اند. ضد عرق‌ها تركيباتي آلومينيوم دار دارند كه منافذ غدد عرق را در سطح پوست مسدود مي ‌كنند، بنابراين عرق نمي ‌تواند در سطح پوست ترشح شود، اما دئودورانت‌ها با از بين‌ بردن باكتري‌هاي سطح پوست، مانع ايجاد بوي بد عرق مي ‌شوند.

وقتي عرق به وسيله اين باكتري‌ها تجزيه مي ‌شود، بدن بوي بدي مي ‌گيرد. به شما توصيه مي ‌كنيم دئودورانت را بخريد، چون با عرق كردن طبيعي تداخل نمي‌ كند، زيرا شما براي خنك‌شدن در تابستان به عرق كردن نياز داريد. عرق كولر طبيعي بدن شماست.

دئودورانت

بهترين زمان و مكان

شما عادت داريد پيش از حمام يا صبح‌ها قبل از ترك منزل زير بغل‌تان را اسپري بزنيد؟ دكتر طوسي توصيه مي‌ كند كه اين محصولات بهتر است شب‌ها استفاده شوند. وي مي ‌افزايد: "ابتدا بايد زير بغل خشك شود. اگر عرق زياد است، با يك سشوار مي ‌توانيد اين كار را انجام دهيد و سپس اين محصولات را در زير بغل استفاده كنيد. پس از 2 تا 3 هفته كه تعريق كاهش پيدا كرد، مي‌ توانيد هفته اي‌ دو تا سه مرتبه از اين محصولات استفاده كنيد."

اين متخصص پوست اعتقاد دارد كه بهتر است پيش از استفاده از اين محصولات، مو‌هاي زايد تراشيده نشوند، چون احتمال حساسيت پوست به اين مواد شيميايي بيشتر مي‌ شود.

زنانه، مردانه يا كودكانه؟

اسپري‌ها و مام‌هاي مردانه اغلب بوي تندتري دارند، ولي انواع زنانه آن رايحه‌هاي ملايم‌تري دارند. دكتر طوسي مي‌ گويد: "اصولاً تفاوتي ميان محصولات ضد عرق زنانه و مردانه وجود ندارد و تركيبات شيميايي هر دو يكي است، فقط بوي آنها مطابق سليقه آقايان و بانوان متفاوت است. كودكان هم اغلب با مشكل تعريق زياد و بوي بد بدن روب‌رو نيستند، لذا نيازي به استفاده از اين محصولات ندارند."

دستاني خيس از عرق

عرق زياد مخصوص زير بغل نيست. بعضي‌ها كف دست‌هايشان زياد عرق مي‌ كند و آنها را كلافه مي ‌كند. حتي ممكن است فكر كنند اين يك بيماري است، ولي به دل‌تان بد راه ندهيد. دكتر طوسي با اشاره به اينكه اين عارضه جاي نگراني ندارد، مي ‌افزايد: "بايد كف دست از عرق خشك شود و سپس اين محصولات ضد عرق هر روز در كف دست‌ها ماليده شود. پس از يک تا سه هفته مي ‌توان دفعات مصرف را به هفته اي يک يا دو بار کاهش داد، به گونه‌اي كه عرق كف دست كنترل شود."

امان از حساسيت

اسپري‌هاي ضدعرق و دئودورانت‌ها دردسرهايي هم براي بعضي‌ها دارند و آن هنگامي ‌است كه پوست شما به مواد شيميايي اين محصولات حساسيت داشته باشد. خارش، قرمزي پوست و حتي خشكي پوست نشانه حساسيت به دئودورانت‌ها و مام‌ها و اسپري‌هاي ضد عرق است. بايد به طرفداران مام‌ها بگوييم که لازم است چند ساعت پس از ماليدن مام روي پوست، محل را با آب و صابون بشوييد. با اين روش، مواد شيميايي آن از روي پوست‌تان پاک شده و فرصت پيدا نمي ‌کنند تا وارد منافذ پوستي شما شده و حساسيت پوستي ايجاد کنند. سپس مي ‌توانيد لايه‌اي جديد از مام را روي پوست خود بماليد.

كدام مارك را بخريم؟

وقتي در فروشگاه دنبال اسپري دئودورانت و يا مام مورد علاقه‌تان مي ‌گرديد، ميان بسياري از مارك‌ها و مدل‌ها سرگردان مي‌ مانيد كه كدام را انتخاب كنيد. توصيه ما اين است كه به دنبال مارك‌هاي معتبرتر برويد كه امتحان خود را پس داده‌اند. از طرف ديگر، براي اينكه گير تقلبي‌ها نيفتيد، حتماً برچسب تاييد وزارت بهداشت را در روي قوطي اين محصولات كنترل كنيد.

اگر نشد، چي؟

شايد شما همه اين محصولات را امتحان كرده باشيد، ولي هنوز بدن‌تان زياد عرق مي كند و از بوي بد بدنتان خجالت مي كشيد. در اين صورت بايد به سراغ راه‌هاي ديگري برويد.

دكتر طوسي تزريق بوتاكس را يكي از اين راه‌ها مي ‌داند و مي ‌گويد: "تزريق بوتاكس(حتما تحت نظر پزشک متخصص) در زير بغل مي ‌تواند شش تا هشت ماه تعريق را كاهش دهد، ولي اين تزريقات اغلب دردناك‌اند. الكتروفورز هم كه در آن از جريان برق استفاده مي‌ شود، مي ‌تواند براي درمان اين بيماران استفاده شود. استفاده از داروهاي ضد عرق چون تعريق كل بدن را تحت ‌تأثير قرار مي ‌دهند، اغلب توصيه نمي‌ شود. گاهي هم با جراحي غدد عرق زير بغل را برمي ‌دارند كه جاي زخم آن باقي مي ماند."


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۲۷/۱۰/۱۳۸۷ساعت ۱۲:۰۵ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : بیماریهای پوست نظر(1)

شدت گرمازدگي

دماي بدن در اثر سوخت‌ و ‌ساز مواد غذايي ايجاد مي شود. براي اينكه دماي بدن هميشه در حد تقريباً ثابتي قرار گيرد، حرارت اضافي از طريق 4 روش: تنفس، تعريق، تشعشع و هدايت از بدن دفع مي شود.

دماي بدن تقريباً هميشه روي 2/37 درجه سانتي گراد بوده و مركز تنظيم دما در مغز به‌ وسيله روش هاي بالا، مانع از بالا يا پايين رفتن شديد حرارت بدن مي شود.

هرگاه فرد در برابر گرما قرار گيرد، بدن به‌وسيله افزايش ميزان تعريق و تنفس و همچنين فرستادن خون بيشتر به پوست، سعي مي کند فرد را خنک کند.

آسيب هاي حاصل از گرما به تناسب شدت آن، به سه گروه تقسيم مي شوند:

1- گرمازدگي خفيف  2- گرمازدگي متوسط  3- گرمازدگي شديد

گرمازدگي

گرمازدگي خفيف:

اين حالت وقتي پيش مي آيد كه فرد به مدت طولاني، در معرض حرارت نسبتاً بالا قرار گيرد. نشانه‌هاي آن اغلب به صورت گرفتگي ماهيچه ها، خستگي مفرط و گاهي سرگيجه و غش بروز مي کنند.

كمك هاي اوليه در گرمازدگي خفيف :

1 - مصدوم را به جاي خنك منتقل سازيد.

2- به آسيب ديده محلول  ORS يا محلول آب و نمك و شكر(يک قاشق چاي خوري نمك با 8 قاشق چاي خوري شكر در يك ليتر آب) بدهيد.

3- ماهيچه هاي گرفته و گرمازده را ماساژ دهيد.

4- حوله نم دار روي پيشاني و عضلات مصدوم قرار دهد.

5- اگر نشانه ها بهبود نيافت يا وخيم تر شد، بيمار را به مركز درماني منتقل كنيد.

گرمازدگي

گرمازدگي متوسط:

اين حالت به‌دليل قرارگرفتن فرد در معرض گرماي زياد و انجام فعاليت بدني شديد در محيط مانند ملوانان، كشاورزان و آتش نشان ها پيش مي آيد. علائم آن به صورت سرگيجه و عدم هوشياري است و به‌دنبال آن، پوست رنگ پريده مي شود. ديگر نشانه‌ها به صورت تنفس سريع و سطحي، نبض ضعيف، ضعف و تعريق بدن است.

كمك هاي اوليه در گرمازدگي متوسط:

1- نخست مصدوم را به محل خنك و سردي منتقل كنيد.

2- آسيب‌ديده را وادار کنيد، دراز بکشد و پاهاي او را بالا بياوريد.

3- به‌وسيله پارچه نمدار و بادبزن و يا هر وسيله ديگري مصدوم را خنك كنيد.

4- به مصدوم ORS (محلول آب و نمك و شكر) بدهيد، مشروط به اينكه هوشيار بوده و استفراغ نكند.

5- اگر لازم شد، به بيمار تنفس مصنوعي بدهيد.

6- در صورت  بهبود نيافتن، مصدوم را سريعاً به مركز درماني منتقل سازيد.

گرمازدگي

گرمازدگي شديد:

اين حالت بسيار خطرناك است و بيشتر در روزهاي گرم و مرطوب اتفاق مي افتد. قيافه بيمار گرمازده، تب دار بوده، پوست گرم و خشك، تنفس سطحي و نبض ضعيف مي شود. درجه دماي بدن مصدوم افزايش مي يابد. عدم هوشياري و احتمالاً اغما و تشنج نيز جزو ديگر نشانه‌هاست.

كمك هاي اوليه در گرمازدگي شديد :

1- همه لباس هاي مصدوم را درآورده و او را در حوله يا پارچه مرطوب قرار دهيد. مي توان آسيب‌ديده را داخل وان يا لگن آب سرد قرار داد. مواظب باشيد مصدوم غرق نشود. همچنين مي توان از قرار دادن كيسه هاي يخ در كشاله ران، زير بغل، زانو، مچ دست و پا نيز استفاده كرد.

2- اگر بيمار دچار شوك است، شوك را درمان كنيد.

گرمازدگي در مسافرت:

در هنگام مسافرت به دليل آن كه افراد به مدت طولاني در معرض تابش نور خورشيد و هواي گرم قرار دارند، بيشتر از ديگر مواقع دچار تعريق و تشنگي مي شوند. در چنين شرايطي كودكان و سالمندان بيشتر از افراد جوان و ميانسال نياز به مراقبت دارند. بنابراين بهترين كار در هنگام مسافرت اين است كه تشنگي كودكان و سالمندان را از طريق خوراكي (محلول آب و شكر و نمك) جبران كنيم.

البته بهترين روش آن است که علاوه بر نوشيدن آب ، در هنگام سفر چند عدد خيار و نمك در اختيار كودكان قرار دهيم تا از طريق آن تشنگي و كمبود آب و نمک بدن خود را جبران كنند. اين اقدام باعث مي شود تا پايان سفر هيچ عارضه اي براي كودكان و سالمندان پيدا نشود.

لازم  به يادآوري است كساني كه دچار بيمارهاي عصبي و قلبي هستند نيز به هنگام مسافرت يا قرار گرفتن در محيط هاي گرم، از روش‌هاي بالا بهره ببرند، چون اين افراد نيز مستعد بروز گرمازدگي هستند.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۲۷/۱۰/۱۳۸۷ساعت ۱۲:۰۳ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : بیماریهای پوست نظر(0)

مچ ‌درد ناشي از کار

سندرم تونل کارپال  (Carpal tunnel syndrome)

سندرم تونل کارپال

 

علائم سندرم تونل کارپال (Carpal tunnel syndrome) با سوزش، بي حسي و مورمور شدن انگشتان دست شروع مي‌شود. ممكن است فرد در نيمه شب، بر اثر خواب رفتن  دست و بي حسي آن بيدار شود. تكان دادن دست و قرار دادن دست در آب اوضاع را كمي ‌بهتر مي‌كند، اما روند بيماري هنوز ادامه دارد. بعد از چند ماه يا چند هفته دست دچار ضعف شديد مي‌شود و انگشتان حتي نمي‌توانند سبك‌ترين اشيا را بگيرند و نگه دارند و دست قدرت خود را از دست مي‌دهد.

اين سلسله اتفاقات ناخوشايند ممکن است هر کدام از ما را بترساند و ما را درباره استفاده هميشگي از دستانمان نگران کند. لازم نيست حتماً نوازنده پيانو يا يک تايپيست حرفه‌اي باشيم تا ابتلا به اين بيماري، ما را از کار بيکار کند. در اثر ابتلا به اين بيماري و از بين رفتن قدرت انعطاف انگشتان، غذا خوردن، مسواک زدن و حتي لباس پوشيدن تقريباً غيرممکن مي‌شود.

تونل کارپال چيست؟

تونل کارپال، کانالي در مچ است که عصب مياني در آن قرار دارد. اين عصب به انگشت شست و قسمتي از کف دست، انگشت اشاره، انگشت مياني و  نيمي ‌از انگشت سوم حس مي‌دهد. وقتي مچ دست در حالت بدي قرار بگيرد، فضاي کافي براي عصب مديان(عصب مياني) وجود ندارد و به اين عصب فشار وارد مي‌شود. همچنين وقتي اين تونل ملتهب شود و آسيب ببيند، به عصب هم صدمه وارد مي‌آيد که باعث سوزش و خارش، کرخ و بي‌حس شدن، ضعف يا درد در انگشت‌ها مي‌شود.

علايم

علايم شامل ضعف يا بي حسي در يک يا هر دو دست، مور مور شدن، سوزش و خواب رفتن انگشتان يک يا هر دو دست، درد شديد دست به خصوص در ناحيه مچ دست، پخش شدن درد تا ناحيه آرنج، اختلال در حرکت انگشتان، کاهش قدرت حمل وسايل و اشيا مانند کيف دستي و  در موارد شديد، تحليل رفتن و ضعف در بافت ماهيچه‌اي اطراف شست مي‌باشد.

چه کساني مبتلا مي‌شوند؟

بيشتر افراد در 30 تا 60 سالگي دچار اين عارضه مي‌شوند. همچنين شيوع اين بيماري در زنان بيشتر از مردان است، به طوري که زنان پنج برابر بيشتر از مردان به اين بيماري مبتلا مي‌شوند.

اين حالت ممکن است به دليل تغييرات هورموني و به هم خوردن تعادل مايعات بدن اتفاق بيفتد. برخي شرايط مانند بارداري و برخي بيماري‌ها مانند پرکاري تيروئيد ، فشار خون بالا ، پوکي استخوان ، چاقي و ديابت هم با ابتلا به سندرم تونل کارپال ارتباط دارند.

سندرم تونل کارپال

درمان

خوشبختانه اين بيماري دردناک قابل درمان است. روش‌هاي مختلفي براي درمان اين بيماري وجود دارد. اولين اقدام درماني، ممکن است بستن شبانه انگشت‌ها با آتل يا نوارهاي مخصوص به مدت چند هفته هنگام خواب باشد. اگر نتيجه موفقيت آميز نباشد، در طول روز هم بستن اين نوارها و آتل توصيه مي‌شود.

در مرحله بعد، ممکن است درمان‌هاي دارويي آغاز شود. علايم معمولا با درمان‌هاي دارويي بهبود پيدا مي‌کند، اما نهايتا 50 درصد موارد نياز به جراحي دارد.

جراحي در سندرم تونل کارپال

جراحي تا 85 درصد موفقيت آميز است، اما بهبود کامل چند ماه طول مي‌کشد.

خانم‌هاي خانه‌دار هم مراقب باشند

هر چند اين عارضه بيشتر در مشاغل خاصي ديده مي‌شود، اما اين بيماري فقط مربوط به شاغلان نيست و خانم‌هاي خانه‌دار هم بايد مراقب باشند. انجام کارهاي خانه مي‌تواند باعث به‌وجود آمدن سندرم تونل کارپال شود.

لذا به خانم هاي خانه دار توصيه مي شود:

* هنگام انجام کارهاي خانه مانند گردگيري ، شستن ظروف و جارو کردن ممکن است دست شما در حالات بد و نامناسبي قرار گيرد و اين حالات، باعث ايجاد آسيب‌هاي اسکلتي عضلاني شود. به همين دليل توصيه مي‌شود هنگام انجام کارهاي خانه به وضعيت و نحوه قرار گرفتن مچ دستتان توجه کنيد.

* از انجام حرکات تکراري و کارهايي که نياز به فشار و نيروي زياد دارند، تا حد امکان خودداري کنيد.

* از وسايل و تجهيزاتي که براي کاهش آسيب‌ها و جراحات مچ دست طراحي شده‌اند، استفاده کنيد.

* براي راحت‌تر کار کردن و نياز کمتر به نيروي زياد سعي کنيد کارها را به روش آسان‌تري انجام دهيد؛ مثلا براي شستن ظروف از ماشين ظرفشويي استفاده کنيد. در صورت شست‌وشوي ظروف با دست هم بهتر است ظرف‌ها را چند دقيقه در آب گرم و مايع ظرف شويي قرار دهيد تا هنگام شست‌وشو نياز به فشار اضافي نباشد و راحت‌تر تميز شود.

* دستتان را در معرض ارتعاش قرار ندهيد. برخي وسايل برقي مانند آبميوه گيري و چرخ گوشت ممکن است هنگام کار ارتعاش ايجاد کنند. دستتان را روي بدنه آن ها قرار ندهيد.

* به مدت طولاني و در يک حالت کار نکنيد. هنگام کار استراحت‌هاي متوالي انجام دهيد.

* هر وقت در دستانتان احساس درد و بي حسي کرديد، دست از کار بکشيد.

* در صورت احساس هر گونه ناراحتي و وجود علايم سريعاً به پزشک مراجعه کنيد تا نسبت به تشخيص و درمان به موقع اقدام کند.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۲۷/۱۰/۱۳۸۷ساعت ۱۲:۰۲ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : بیماریهای پوست نظر(0)

شب کوری، علامتی از کمبود ویتامین A

شب کوری عبارت است از دید مشکل در هنگام تاریکی و شب.

شبکوری

شبکوری یک اختلال بینایی می باشد، به طوری که دید در تاریکی یا شب، به صورت غیر عادی مختل می شود. 

تنها دید ضعیف در شب مشکل افراد مبتلا به شبکوری نیست، بلکه هنگامی که از یک محیط روشن به یک محیط کم نورتر می روند، برای تطابق دید، نیاز به زمان طولانی تری نسبت به افراد معمولی دارند.

تباین و تقابل(کنتراست) دید نیز ممکن است به میزان بسیار زیادی کاهش یابد.

علل ایجاد شبکوری:

این مساله به دلیل کمبود "رنگدانه ارغوانی" یا "رودوپسین" (rhodopsin) سلول های استوانه ای حساس به نور شبکیه، واقع در پشت چشم رخ می دهد. 

به طور معمول، شبکوری بیشتر به علت یک بیماری چشمی به نام "التهاب رنگدانه ای شبکیه چشم(retinitis pigmentosa)" که یک بیماری ارثی می باشد، اتفاق می افتد.

علاوه بر این، رنگدانه ارغوانی چشم ممکن است به دلیل کاهش میزان ویتامین A در برنامه ی غذایی فرد، کاهش یابد.  

قرار گرفتن در معرض نور شدید نیز ممکن است موجب تخلیه ناگهانی ذخیره رنگدانه ارغوانی شود.

شبکوری ممکن است در اثر بیماری های چشمی مانند "التهابات شبکیه و مشیمیه" و "آب سیاه(گلوکوم)" نیز به وجود آید.

گزروفتالمی:

گزروفتالمی(Xerophthalmia) فرم پیشرفته کمبود ویتامین A در چشم ها می باشد که بافت ملتحمه چشم، خشک و غیر شفاف می شود.

در این بیماری چشم ها بیش از اندازه به نور حساس می شوند. علاوه بر این، تولید اشک به طور قابل ملاحظه ای کاهش می یابد و موجب می شود که چشم ها رطوبت و لغزندگی طبیعی خود را از دست بدهند. این امر منجر به ایجاد زخم و عفونت در چشم ها می شود.

درمان شبکوری:

شبکوری ناشی از کمبود ویتامین A می تواند به وسیله دوز درمانی ویتامین A بهبود یابد. در مقابل برخی از آسیب های شبکیه چشم مثل التهاب رنگدانه ای شبکیه، معمولا برگشت ناپذیرند.

   ویتامین a

اثرات مفید ویتامین A:

ویتامین A موجب حفظ و نگهداری پوست و غشای مخاطی می شود. در رشد و نمو نیز موثر است. برای داشتن استخوان های محکم، پوست، مو، دندان و لثه سالم به ویتامین A نیاز است. این ویتامین موجب مقاومت بدن در برابر عفونت های تنفسی و کوتاهی دوره بیماری می شود. ویتامین A برای درمان شبکوری و خیلی از اختلالات چشمی سودمند می باشد.

شبکوری یک علامت زودهنگام کمبود ویتامین A می باشد.

منابع غذایی ویتامین a

منابع غنی از ویتامین A عبارتند از: کره، جگر، شیر، زرده تخم مرغ ، ماهی، هویج ، کدو حلوایی ، طالبی، زرد آلو ، کلم بروکلی ، گریپ فروت ، اسفناج و سایر سبزیجات سبز تیره و برگی شکل.

عوارض مصرف بیش از حد ویتامین A:

این ویتامین از معدود ویتامین هایی است که زیادی و افراط در مصرف آن، عوارض خیلی شدیدی را به همراه خواهد داشت.

علائم مسمومیت با این ویتامین ممکن است با مصرف 000/100 واحد بین المللی در روز اتفاق بیفتد.

مسمومیت ویتامینی یا هایپرویتامینوز A( دریافت دوز بالا) منجر به کاهش اشتها، پوست خشک، سردردهای شدید، پوسته پوسته شدن پوست و بزرگی کبد می شود. ولی با کاهش میزان مصرف این ویتامین، بهبودی نسبتا سریعی حاصل می شود.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۲۷/۱۰/۱۳۸۷ساعت ۱۱:۵۹ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : بیماریهای پوست نظر(0)

قرص آکوتان براي رفع جوش

جوش

جوش(آکنه) يک مشکل چندعلتي است که معمولاً در سنين جواني بروز مي ‌کند. 

جلوي آيينه ايستاده است و به چسب‌هايي که روي جوش‌هايش چسبانده خيره شده است. از لوسيون و کرم گرفته تا پمادهاي خانگي همه را امتحان کرده است ولي اين جوش‌هاي سمج دست از صورتش بر‌نمي‌ دارند. به خصوص حالا که ديگر براي خودش آقايي شده است و دوست دارد چهره‌اش در جامعه بدرخشد، ولي اين جوش‌هاي قرمز نمي ‌گذارند. ناگهان فکرش يک جرقه مي ‌زند: استفاده از قرص "آکوتان" که دوستش آن را استفاده کرده و نتايج خوبي هم گرفته است، ولي مي ‌گويند تجويزش فقط توسط پزشک متخصص پوست انجام مي‌ گيرد.

با "دکتر محمدعلي نيلفروش‌زاده، متخصص پوست و مو" درباره آکوتان به گفتگو نشسته‌ايم تا قبل از مصرف اين قرص‌ها، از عوارض و فوايد آن آگاهي پيدا کنيد.

آقاي دکتر آيا مصرف داروي ايزوترتينوئين(آکوتان) به راستي راه ‌حل مناسبي براي رفع جوش‌هاست؟

بله قطعاً؛ پله آخر درمان جوش ‌هاي صورت، مصرف اين دارو مي ‌باشد و براي موارد آکنه شديد کاربرد دارد. واقعيت اين است که آکنه يک مشکل چند علتي است و چندين عامل در بروز آن دخيل هستند. ايزوترتينوئين تنها درماني است که بر عوامل اصلي مؤثر در آکنه اثر مي ‌کند. اين دارو باعث کاهش توليد ماده سبوم (sebum)مي ‌شود و اثر ضد التهابي دارد. سبوم، چربي مترشحه از غدد چربي موجود در پوست است.

قرص

آيا تجويز اين دارو مي ‌تواند توسط هر پزشکي صورت بگيرد؟

موارد کاربرد اين دارو متعدد است و علاوه بر کاربرد آن در آکنه‌هاي ندولوکيستيک،‌ در آکنه‌هايي که تمايل به ايجاد اسکار(جاي زخم) دارند و موارد غير از آکنه نيز کاربرد دارد. بنابراين تجويز بايد توسط پزشکي انجام شود که بتواند چنين مواردي را تشخيص دهد. ظاهراً بيمه‌ها هم در مورد تجويز اين دارو دستورالعمل‌هاي خاصي دارند.

در مورد عوارض اين دارو روي قسمت‌هاي مختلف بدن گفته‌هاي ضد و نقيض زياد است، کمي در اين مورد برايمان بگوييد؟

ايزوترتينوئين عوارض متعددي دارد. به خصوص اينکه بسيار تراتوژن (آسيب‌رسان به جنين) است و مصرف آن در دوران بارداري باعث آسيب‌هاي جدي به جنين مي‌ گردد. مصرف آن در دوران بارداري تا 50 درصد منجر به سقط جنين مي ‌شود و در نيمي از موارد باقيمانده هم باعث تولد نوزاد با نقايص قلبي‌عروقي و يا اسکلتي مي گردد. اما باور رايج که مي ‌گويند باعث نازايي يا کاهش ميل جنسي مي‌ شود اشتباه است و چنين عارضه‌اي ندارد، ولي باعث درد عضله و مفصل مي ‌شود که با داروي مسکن حل مي‌ شود.

آثار سوء روي تنفس مثل تنگي‌نفس هم مي ‌دهد؟

خير، عوارض مخاطي از موارد شايع اين دارو است که با خشکي مخاط و خشکي زياد پوست همراه است. حتي گاهي اوقات به بروز درماتيت(التهابات پوستي) و زخم هم مي ‌انجامد که با استفاده از مرطوب کننده‌ها و نرم‌کننده‌هاي لب تا حدودي بهتر مي ‌شود. البته اگر باعث ايجاد زخم شود، بايد از کرم‌هاي حاوي آنتي‌بيوتيک استفاده ‌شود تا زخم عفوني نشود.

شايد خشکي مخاط بيني موجب مي ‌شود که فرد احساس تنگي نفس کند. به طور معمول براي خشکي مخاط بيني و چشم، کرم‌هاي مخصوص مي ‌دهيم که به بهبودي مي ‌انجامد. آثار مضر اين دارو بر احشاي داخلي غير معمول است.

پس چرا يک سري آزمايش‌ها و بررسي‌ها را قبل از تجويز اين دارو توصيه مي‌ کنيد؟

اين دارو بر فعاليت آنزيمي کبد و چربي‌ها اثر مي‌ گذارد، براي همين بايد فاکتورهاي خوني اندازه‌گيري شوند و حتي افراد در معرض خطر مثل ديابتي‌ها و گروهي که سابقه چربي خون بالا دارند، نيزآزمايش‌هاي تکميلي انجام دهند. علاوه بر اين چون به شدت موجب نواقص جنيني مي‌ شود، تست بارداري منفي در شروع درمان الزامي است و حتي شروع درمان را روز اول يا دوم قاعدگي قرار مي ‌دهند. خانم‌ها در سنين بارداري بايد در اين زمينه کاملا تحت مشاوره قرار بگيرند و از خطرات اين دارو براي جنين آگاه شوند. در آمريکا حتي دو تست بارداري منفي قبل از شروع درمان و هر ماه پس از آغاز درمان لازم است و حداقل بايد در طي دوره درمان و يک ماه بعد از آن، از دو روش مطمئن جلوگيري از بارداري استفاده شود.

مصرف اين دارو ممتد است يا مقطعي؟

درمان به مدت چهار تا شش ماه بايد ادامه پيدا کند و برسي ها نشان داده که 3 تا 5 سال پس از درمان، فرد بدون آکنه باقي مي ‌ماند، ولي معمولاً يک بار درمان کافي نيست و عود در برخي موارد ديده مي ‌شود.

بهتر است دوز شروع و دوره مصرف را با پاسخ هر فرد به درمان تنظيم کنيم.

اگر پاسخ به درمان در اشخاص مختلف، متفاوت است، چرا براي همه به طور يکسان از اين دارو استفاده مي‌ شود؟

اين درمان در 70 درصد موارد باعث بهبودي کامل مي‌ شود و 30 درصد باقيمانده يا به درمان طولاني‌تر احتياج دارند و يا اصلاً به درمان پاسخ نمي ‌دهند که علل زيادي از جمله اختلالات هورموني مي ‌تواند باعث آن شود و تا زماني که مشکل اصلي وجود دارد، درمان ايزوترتينوئين کفايت نمي ‌کند.

عوارض زيادي را براي اين دارو ذکر کرديد. به نظر مي ‌رسد بايد از مصرفش ترسيد، درست است؟

پزشک متخصص پس از کنترل آزمايش‌هاي هر فرد، مي تواند عوارض جانبي را تحت کنترل بگيرد. چون آثار مفيد اين دارو نيز قابل چشم‌پوشي نيست، لذا بهتر است طبق نظر پزشک مصرف شود تا با کمترين عوارض، از فوايد آن استفاده کرد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۲۷/۱۰/۱۳۸۷ساعت ۱۱:۵۶ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : جوش صورت نظر(0)