X
تبلیغات
پوست زیبا

پوست زیبا

مواد تمیز کننده پوست و مو

مواد تمیز کننده پوست و مو

محصولات شخصی كه باعث می ‌شود مو و پوست تمیز و خوشبو بماند شامل تمیز كننده‌های پوست، شامپوها، نرم ‌كننده‌ها، دئودورانت‌ها و ضد عرق‌ها می‌ باشند.


تمیز كننده‌های پوست

تمیز كننده‌های پوست شامل صابون‌ها، شوینده ها، ژل‌های دوش و كف‌های حمام هستند كه باكتری‌ها را از بین می ‌برند. آنها از عفونت جلوگیری می ‌كنند اما استفاده ی زیاد از این محصولات می ‌تواند باعث خشكی پوست و ایجاد پوسته ی ریز، تخریب و خارش شود.

افرادی که پوست خشك دارند، بهتر است از شوینده‌های ملایم استفاده كنند و نیز دوش گرفتن با آب خنك، كمترین تماس با آب و استفاده از یك مرطوب كننده بعد از حمام زمانی كه هنوز پوست مرطوب است، می ‌تواند مفید باشد.

شامپوها

شامپوها آلودگی و چربی را از روی پوست سر بر طرف می ‌كنند و موها را صاف و براق می ‌نمایند. حساسیت به شامپوها غیر‌معمول است، چرا كه تماس با پوست بسیار كم است. اما آنها می ‌توانند هنگام آبكشی و عبور از روی پوست بدن مشكلاتی مثل خشكی پوست ایجاد كنند.

انواع شامپو شامل موارد زیر است:

شامپو ی بچه

شامپوی بچه ملایم برای اینكه به چشم‌ها را نسوزاند.

شامپوهای نرم كننده

شامپوی نرم كننده موها را به خوبی تمیز می ‌كند و موها را صاف می ‌نماید.

شامپو برای موی چرب

شامپو برای موی چرب كه روغن‌ها و چربی‌ها را از بین می‌ برد.

شامپو برای موهای آسیب‌ دیده

شامپو برای موهای آسیب‌ دیده كه PH آنها برای جلوگیری از تخریب بیشتر مو تنظیم شده است.

نرم كننده‌ها

نرم كننده‌ها بعد از زدن شامپو، برای براق ‌تر كردن موها، آسان تر شانه شدن و حالت گرفتن موها به كار می ‌روند. معمولا باعث ایجاد حساسیت‌های پوستی نمی شوند، اما می ‌توانند حاوی تركیبات معطر یا نگهدارنده‌ها باشند.

دئودورانت‌ها و ضد عرق‌ها

دئودورانت‌ها هم باعث كشتن باكتری‌ها می ‌شوند و بوی مطبوعی دارند.

ضد عرق‌ها از عرق كردن جلوگیری می‌كنند. تركیبات معطر در اسپری‌ها و تركیبات نمك‌های آلومینیوم در ضد‌عرق‌ها باعث مشكلات جدی می ‌شوند. اگر این محصولات بر روی پوستی كه قبلاً آسیب دیده باشد استفاده شود و یا بلافاصله بعد از اصلاح پوست و یا اگر به طور گسترده زیر بغل پخش شوند، باعث ایجاد مشكلات پوستی می‌ گردند.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۲۱/۹/۱۳۸۷ساعت ۱۲:۱۲ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : لوازم ارایش نظر(0)

آیا شنا، پوست و موی انسان را در معرض خطر قرار می دهد؟

آیا شنا، پوست و موی انسان را در معرض خطر قرار می دهد؟ آیا همراه با لذت این ورزش پرنشاط، نكات ایمنی و بهداشتی خاصی وجود دارد كه انسان را مجبور به رعایت آنها در خصوص حفاظت از پوست و مو سازد؟ این ها و سئوالات متعدد دیگر، مواردی هستند كه با جناب آقای دكتر نیلفروش زاده مطرح کردیم که پاسخ آنها در زیر می آید و به همه توصیه می كنیم این مطلب را با دقت بخوانند.

با شروع فصل شنا، چه نكات مهمی در بدو امر از نقطه نظر مراقبت های پوست و مو باید مورد توجه قرار گیرد؟

فصل گرم، جذابیت شنا و ورزش های آبی را افزایش می دهد و از آنجایی كه آب تنی و ورزش های مرتبط، اكثراً در فضای باز صورت می گیرد، آفتاب سوختگی شایع ترین مشكلی است كه در بخش مراقبت های پوستی با آن مواجه خواهیم بود.

همچنین موها نیز پس از تماس طولانی با آب و سپس تبخیر این آب در اثر تابش آفتاب، خشك تر می شوند و ممكن است سفید گردند. مردم ممكن است در استخر، دریاچه، دریا و حتی در مرداب یا آب شور شنا كنند. بنابراین هر نوع ماده ی موجود در آب ممكن است برای پوست مشكل ساز باشد.

مواد مشكل ساز برای پوست :

آلوده كننده ها، داروها، مواد شیمیایی موجود در آب، میكروارگانیسم ها، جلبك ها، ِكرم ها، نباتات، مرجان ها و سنگ های تیز می توانند هر كدام مشكل خاص خودشان را در افراد ایجاد نمایند.
به طور مثال، به علت استفاده از سولفات مس برای كنترل خزه و جانوران ذره بینی در استخرها، امكان دارد موهای بلوند و سفید در تماس با آب سبز رنگ شوند.

كلر موجود در آب می تواند چشم ها را بسوزاند، آنها را قرمز و تحریك كند و همچنین باعث خشكی پوست و مو شود. عفونت قارچی در پاها نیز زیاد دیده می شود.

امكان دارد پوست به علت تماس زیاد با لباس شنای خیس، سفید و متورم شود و این موضوع باعث عفونت قارچی ثانویه گردد.

همچنین یك ناراحتی معروف به "بثورات خزشی ناشی از ورود انگل به پوست"، وجود دارد كه در مدفوع سگ و گربه یافت می شود و ممكن است در ساحل وجود داشته باشد.

سائیدگی های ناشی از برخورد بدن به كناره های سخت استخر یا تخته سنگ ها اگر معالجه نشوند نیز احتمالاً منجر به عفونت پوست می گردند.

اثر كلرامین ها:

كلرامین ها، تركیباتی هستند كه در محیط استخرهای شنا وجود دارند و می توانند سبب موارد زیر شوند:

- سوزش و قرمزی چشم

- احساس سوزش از بینی به گلو و ریه

- پوست خشك و خارش دار و موهای خشك

- دشواری تنفس به خصوص در بچه های كوچك

از نقطه نظر بهداشتی، یك شناگر چه زن و چه مرد، چه نكات مهمی را باید رعایت كند تا از خطر ابتلا به بیماری های پوستی در امان باشد؟

شنا با پیشرفت امكانات، دیگر در قالب فصل خاصی نمی گنجد، اما فصل گرم بهانه ای است كه آمار شناگران و بازی های آبی افزایش یابد. لذا این توصیه ها می تواند جهت تمام فصول در نظر گرفته شود:

- قبل و بعد از شنا می بایست دوش گرفت و قبل از وارد شدن به محوطه ی استخر از حوضچه های مخصوص كلر عبور کرد.

- بهتر است در محوطه ی استخر از دمپایی استفاده کرد و در محل های دیگر از آنها استفاده نشود.

- پس از شنا بهتر است موها با شامپو شسته شود و به آنها نرم كننده زد.

- استفاده از روغن های مخصوص شنا برای جلوگیری از آفتاب سوختگی توصیه می شود.

- اگر دچار آفتاب سوختگی یا ناراحتی پوستی شدید، با متخصص پوست مشورت نمایید.

- همچنین استفاده از كرم ها و لوسیون های بدن از خشكی پوست جلوگیری می كند. برای كنترل خشكی پوست به تمام سطوح بدن، لوسیون مرطوب كننده بمالید.

- به بریدگی ها و سائیدگی های غیر عادی توجه سریع نمایید. اگر موهایتان به سبزی گرایید، با آرایشگر مشورت نمایید تا رنگ مو را كنترل كند.

- لباس های تمیز و خشك به تن كنید.

- در صورت حساسیت پوستی نسبت به وسایلی مانند عینك شنا، بازوبند و غیره بهتر است از نوع ضد حساسیت یا بدون لاتكس آنها استفاده كنید.

- در آخر در صورت وجود هر گونه ضایعه ی پوستی پیش از رفتن به استخرهای عمومی بهتر است به پزشك متخصص مراجعه نمایید.

مهم ترین نكته:

مانند سایر رشته های ورزشی رعایت بهداشت فردی در شنا نیز مهم است.

باید از لباس شنا و وسایل شنای تمیز و كاملاً خصوصی استفاده نمود و پس از شنا همه ی لباس ها و وسایل را با مواد شوینده شست و خشك كرد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۲۱/۹/۱۳۸۷ساعت ۱۲:۱۱ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : بیماریهای پوست نظر(0)

مشکلات پوستی شناگران

به طور کلی مشكلات پوستی شایع در شناگران را می توان چنین بر شمرد:

1- Swimmer's Xerosis :

Swimmer's Xerosis یا پوست خشك كه در شناگران شایع است. علت این پدیده حل شدن و از بین رفتن تدریجی چربی محافظ پوست است كه منجر به كاهش رطوبت لایه ی شاخی شده و سبب ایجاد یك پوست خشك،‌ پوسته پوسته و خارش دار می گردد.

این وضعیت با دوش گرفتن های داغ و طولانی كه شناگران به انجام آن شهرت دارند و نیز باقی ماندن به مدت طولانی در جكوزی های گرم بدتر می شود.

برای رفع این معضل می توان با كاهش مدت دوش گرفتن و در واقع یك دوش سریع با آب ولرم، از خشكی بیش از حد پوست جلوگیری كرد و از صابون های ملایم تر استفاده نمود.

همچنین باید بلافاصله پس از خشك كردن بدن با حوله، از یك نرم كننده چرب استفاده كرد. وازلین طبی یك مرطوب كننده خوب و ارزان قیمت است.

اگر خشكی پوست به اگزما تبدیل شود، باید از داروهای تركیبی حاوی كورتون موضعی استفاده کرد و میزان استروئید بستگی به وضعیت بیماری دارد.

 2- التهاب پوست در اثر پوشیدن لباس شنا (Bikini Bottom) :

ممكن است، پس از یك روز استفاده ی طولانی مدت از یك مایوی مرطوب و تنگ و چسبان، این حالت اتفاق بیفتد كه در واقع یك التهاب عفونی عمیق(فولیكولیت باكتریال عمیق) با درگیری شایع میكروب هایی مانند: استرپتوكوك و استافیلوکوک طلایی است که بیمار دچار توده های زیر پوستی عمیق ملتهب و سفت در طول ناحیه ی باسن می شود.

یك دوره ی آنتی بیوتیك درمانی سیستمیك (مثل سفالكسین برای ده روز) در این موارد لازم است. كشت های پوستی برای شناسایی موارد استاف طلایی مقاوم به متی سیلین در 35 درصد مناطق جغرافیایی كمك كننده است. استفاده از آب گرم در مناطق درگیر به تسریع درمان كمك می كند.

3- التهاب فولیكول با لوله آب داغ (فولیكلیت Hot- tube):

این عارضه توسط نوعی باكتری به نام سودومونا آئروژینازا ایجاد می شود و در افرادی كه از whirpool یا استخرهای آب گردان و جكوزی با لوله های داغ استفاده می كنند، دیده می شود. نواحی تماس داده شده با آب داغ ضایعات پوستی به صورت دانه های برجسته ی قرمز رنگ یا چركی پیدا می كند كه خود به خود در طول 7 تا 10 روز خوب می شوند. ممكن است سندرم پای داغ سودومونا(pseudomonas hot foot syndrome) به شكل برجستگی های زیر پوستی حساس روی پاشنه ی پای بچه ها پس از استفاده از جكوزی دیده شود.

درمان معمولا حمایتی و با استفاده از داروهای ضد خارش خوراكی است. كمپرس اسید استیك 5 درصد به مدت 20 دقیقه دو بار در روز نیز علائم را بهتر می كند. در صورت وجود علائم عمومی (مثل تب و لرز و برجستگی های غدد لنفاوی)، یك دوره درمان با آنتی بیوتیك خوراكی با تجویز پزشك توصیه می شود. رساندن كلرین كافی و كنترل PH لوله های آب می تواند به جلوگیری از این مشكل كمك كند.

اگر PH آب استخر شدیداً قلیایی یا اسیدی باشد می تواند سبب گلو درد، تحریك و سوزش پوست و چشم ها شود. PH  آب استخر باید در حدود 4/7 نگه داشته شود.

گاهی ممكن است شنا در استخر سبب سبز شدن موهای روشن شود. در این صورت میزان مس موجود در آب استخر زیاد است و این ممكن است به علت اسیدی بودن آب استخر باشد كه مس موجود در لوله های آب را حل كرده و سبب تغییر رنگ موهای روشن و رنگ كرده می شود.


4- حساسیت پوستی آلرژیك نسبت به وسایل شنا:

چند ضایعه ی پوستی، منحصراً توسط وسایل شنا ایجاد می شود. سودای (درماتیت) غواصی توسط یك حساسیت پوستی آلرژیك به عینك شنا یا ماسك غواصی ایجاد می شود و علائم آن عبارتند از قرمزی،‌ خارش و گاهی ضایعات ترشحی یا دلمه بستن در قسمت تحت تماس.

سودای لباس غواصی، گردن،‌ تنه و اندام ها را به علت آلرژی تماسی نسبت به مشتقات تیوره آ (thiourea) درگیر می كند و باید آن را از جوش های ناشی از فشار، افتراق داد. حساسیت پوستی نسبت به گیره ی بینی، گوشی ها و وسایل دیگر شنا نیز ممكن است دیده شوند.

test (آزمایش) پوستی می تواند در تایید تشخیص درماتیت (التهاب پوستی) تماسی آلرژیك نسبت به وسایل شنا كمك كند. استروئید موضعی یا خوراكی و آنتی هیستامین برای درمان موارد حاد و شدید استفاده می شود. باید به بیمار توصیه كرد كه از مواد ایجاد كننده ی آلرژی دوری كنند ( مثل استفاده از عینك های شنای بدون لاتكس).

5- برجستگی گره ای(گرانولوم) استخر شنا: 

این بیماری به علت نوعی میكروب از خانواده ی میكوباكتریوم به نام مارینوم (marinum) كه یک میكوباكتریوم آتیپیك است، در آكواریم های خانگی و آب شور ایجاد می شود. پوست، برجستگی های سطحی یا عمقی قرمز تا تیره دارای سفتی و دلمه روی زانوها، آرنج یا سطح پشتی دست ها و پاها پیدا می كند كه ممكن است بعد زخمی شوند. علائم اغلب مختصرند، ولی ممكن است درد و خارش موضعی دیده شود.

برای درمان آنتی بیوتیك خوراكی لازم است و درمان 4 تا 6 هفته پس از فروكش علائم كلینیكی ضایعات ادامه پیدا كند.

6- خارش شناگران یا درماتیت لاروی (cercarial dermatitis ):

یك واكنش آلرژیك نسبت به لارو نوعی كرم است كه با خارش و دانه های قرمز موقتی همراه است كه پس از شنا به صورت لكه و دانه های برجسته ی  قرمز ظاهر شده و در عرض چند روز ناپدید می شوند. اگر مناطق درگیری بزرگ نباشد، نیازی به درمان ندارد. آنتی هیستامین خوراكی و كمپرس سرد همراه با كورتون موضعی با قدرت متوسط ممكن است مفید باشد.

7- قارچ تینه آپدیس یا قارچ كف پا:

این قارچ پوستی روی كف پا و كناره های پاشنه و پنجه ی پا رشد می كند و به علت اینكه معمولا شناگران با پاهای برهنه در محوطه ی استخر راه می روند، به آسانی قابل انتقال به دیگران می باشد.

علائم می تواند شامل لكه های قرمز یا قهوه ای همراه با پوسته پوسته شدن و گاهی ایجاد تاول باشد.

برای رفع این مشكل از درمان های رایج موضعی ضد قارچ می توان بهره گرفت.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۲۱/۹/۱۳۸۷ساعت ۱۲:۱۰ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : بیماریهای پوست نظر(0)

روشهای برنزه کردن پوست

كسی یادش نرفته كه چطور تا چند سال پیش، یك عده از مردم دنیا، یك عده دیگر را به خاطر اینكه پوست تنشان مثل لواشك سیاه و براق بود مسخره می‌ كردند. همان‌هایی كه حالا مدتی است بی‌خیال شعار "هر چه سفیدتر، بهتر" شده‌اند و می ‌خواهند به هر ضرب و زوری رنگشان را تیره ‌تر كنند!

می ‌گویند ماجرا از وقتی شروع شد كه بعضی از سفیدها، دست از مسخره ‌كردن سیاه‌ها برداشتند و با آنها ازدواج كردند. محصول این اختلاط نژادی، دو رگه‌های شكلاتی رنگ جذابی بود كه به تدریج الگوی زیبایی را از سفید پوستی به رنگین پوستی تغییر دادند.

نتیجه به هم ریختن معیارهای قدیمی زیبایی ‌شناسی این شد كه حالا هر سال نزدیك تابستان، تب برنزه شدن به جان ملت‌های دنیا می‌افتد.

استخرهای روباز كارشان سكه می ‌شود و دستگاه‌های سولاریوم هم با دستگاه‌های چاپ اسكناس رقابت می ‌كنند! این تب چند سالی است كه به ایران هم سرایت كرده و چیزی نمانده مثل جراحی پلاستیك بینی، همه گیر شود.

نتایج یك پژوهش‌ نشان داده است كسانی كه بیش از یك ‌بار در ماه به سولاریوم می ‌روند، حداقل 55 درصد بیشتر از بقیه در معرض خطر ابتلا به ملانوم بدخیم قرار می‌ گیرند. ملانوم بدخیم، بدترین نوع سرطان پوست است.
لیدا. م، نجات غریق یكی از استخرهای روباز تهران و طرفدار پر و پا قرص برنزه كردن پوست است. او از چند سال پیش تا حالا، همه ی راه‌های برنزه شدن را امتحان كرده، دلیلش هم این است كه از بچگی از پوست سفید خوشش نمی ‌آمده است. او می گوید:" همیشه دلم می ‌خواست رنگ پوستم تیره باشد، چون پوست تیره، لباس‌های روشن مثل سفید، فسفری و صورتی را بهتر نشان می ‌دهد".

اولین باری كه او تصمیم گرفت پوستش را برنزه کند، به یك استخر رو باز رفت و از ساعت 10 صبح تا 5 بعد ازظهر زیر آفتاب دراز كشید. او می گوید:

"نمی ‌دانستم كه باید دفعه ی اول یك ربع تا نیم ساعت زیر آفتاب بخوابم. فكر می ‌كردم هر چه بیشتر زیر آفتاب بمانم پوستم خوش ‌رنگ‌تر می‌ شود. تیره‌ شدن پوستم اول خودش را نشان نمی ‌داد تا بالاخره از مقایسه‌ی جای عینكم ـ كه سفید مانده بود ـ با بقیه ی پوست صورتم، فهمیدم كه آفتاب كار خودش را كرده است. وقتی بلند شدم تمام بدنم جلز و ولز می ‌كرد، حتی بند كیفم را نمی ‌توانستم روی شانه‌ام نگه دارم! آن شب تا صبح تنم می‌ سوخت انگار آب جوش روی بدنم ریخته باشند.

پوستم پر از تاول‌های ریز و درشت شده بود! با تجویز دكتر پماد اكسیدوزنگ استفاده كردم همراه با یك آمپول كه برای فرونشاندن التهاب و حساسیت پوستم بود و ادامه ی ماجرا، احساس می‌ كردم پوستم چروك شده است.

دكتر برایم توضیح داد كه آفتاب پوست را خراب می‌ كند، كك و مك و چین و چروك می ‌آورد. ولی خب، من فقط دوست داشتم پوستم تیره شود. بعد از یك هفته تنم از سوزش افتاد و التهابش از بین رفت، اما وقتی صبح‌ها بیدار می ‌شدم تمام رختخوابم پر از پوسته‌های ریخته شده از بدنم بود! بعد از ریختن پوسته‌ها سیاه شدم. آن وقت دوباره رفتم زیر آفتاب خوابیدم. این بار دیگر هیچ‌ مشكلی پیش نیامد و برنزه شدم."

اما این همه زحمت و مشقت فقط 3 ماه توانست او را راضی نگه دارد. "بعد از 3 ماه، رنگ برنزه‌ام پرید و پوستم شروع كرد به سفید شدن.

در این مرحله دچار خارش شدید شده بودم. آن‌ وقت برای دوباره برنزه شدن رفتم سراغ سولاریوم.

سولاریوم(تصویر بالا) مثل یك صندوقچه ی بزرگ است، شبیه تابوت با در شیشه‌ای.

اتاقک سولاریوم از یک تشک خورشیدی ساخته شده است که در آن لامپ های UVA و UVB قرار داده شده اند و از بالا و پایین به بدن اشعه تابانده می شود. حتی مقدار ناچیزی از UVA و  UVB می تواند به پوست آسیب برساند، به این ترتیب که فرآیند پیر شدن را تسریع بخشیده و سبب بروز سرطان نیز می شود.
من برای 20 دقیقه خوابیدن در این دستگاه 5هزار تومان پرداخت كردم. در مجموع 3 بار از سولاریوم استفاده كردم تا دوباره برنزه شدم."

او از نتیجه ی سولاریوم بیشتر از آفتاب سوختگی راضی بود، چون معتقد بود سولاریوم، پوست را كاملا شكلاتی رنگ می‌كند، اما آفتاب بیشتر آدم را سیاه می‌ كند.

رنگم كن یالاّ! رنگم كن

دانشمندان دانشگاه تگزاس هشدار داده‌اند كه 53 درصد افرادی كه مدام برای برنزه كردن پوستشان به استخرهای رو باز و ساحل دریا می ‌روند، ممكن است به برنزه كردن بدنشان معتاد شوند.

اعتیاد به برنزه شدن یعنی این كه فرد با وجود داشتن اطلاع از ضررهای اشعه ی ماورای بنفش، نمی ‌تواند از برنزه كردن بدنش دست بكشد.

لیدا هم با وجود تمام دردسرهایی كه در این راه كشیده، با اطمینان می‌ گوید كه باز هم پوستش را برنزه می ‌كند: "می ‌دانم كه پوستم خراب می‌ شود. همین حالا هم نسبت به پارسال پوستم شكسته ‌تر شده و كك و مك آورده، ولی اصلا رنگ سفید را دوست ندارم. عوارض برای سال‌های آینده است. من می ‌خواهم همین امروز از زیبایی خودم لذت ببرم."

او هر روز در محل كارش یعنی همان استخر رو باز، شاهد رفت و آمد كسانی است كه به اندازه ی خودش شیفته ی پوست تیره‌اند، از دخترهای 14-13 ساله تا خانم‌های 40ساله. "البته بیشتر دخترهای 20 تا 25 ساله می ‌آیند دنبال این كار، شاید روزی 10 تا 20 نفر.

بعضی‌ها كه بار اولشان است، زیاد زیر آفتاب می‌ خوابند و حالشان بد می ‌شود. فشارشان می ‌افتد و بیهوش می‌ شوند. ما كاری به كار كسی نداریم، فقط اگر راهنمایی بخواهند می ‌گوییم پوستشان را با روغن بچه یا روغن برنزه یا روغن زیتون و كنجد چرب كنند و دائم به پوستشان آب بپاشند تا نسوزد.

كسانی كه پوستشان خیلی سفید است بهتر است دفعه ی اول بیشتر از 10 دقیقه زیر آفتاب نخوابند، چون می ‌سوزند و تاول می ‌زنند. اگر كسی بخواهد حسابی بسوزد و تحملش را داشته باشد، روی سیمان آب بریزد و بدون انداختن زیرانداز دراز بكشد، این باعث می‌ شود حرارت بیشتری به پوستش برسد و بیشتر بسوزد.

البته ابزار كمكی هم وجود دارد، مثلا من آخرین بار به پوستم حنا زدم و زیر آفتاب خوابیدم. حنا كمك می ‌كند كه رنگ برنزه پوست ثابت شود و بیشتر بماند."

اما این كار هم مثل اینكه خیلی در انحصار دخترها نمانده و به پسر جماعت هم سرایت كرده است. "كار دیگری كه بیشتر بین پسرها رایج است، این است كه پودر قهوه را با روغن برنزه مخلوط می ‌كنند و بدنشان را با آن چرب می ‌كنند.

بعضی‌ها هم از بتادین استفاده می ‌كنند كه خیلی خطرناك است، چون تركیباتش در مقابل آفتاب تغییر می‌ كند و به پوست صدمه می‌زند."

كاش فقط همین‌ها بود. بعضی‌ها برای تزئین پوست، موقع برنزه كردن برچسب‌هایی به شكل حروف الفبای انگلیسی، گل و اشكال دیگر روی پوست می ‌چسبانند و بعد از تغییر رنگ پوست، می ‌كنند تا جایش سفید بماند!

خوشگلی مرگ بار

در آمریكا حدود 25 هزار سالن سولاریوم وجود دارد و سالانه بیش از 28 میلیون مشتری، حدود 28 میلیون دلار پولشان را در این سالن‌ها خرج می ‌كنند. در انگلستان هم كار آن‌ قدر بالا گرفته كه دولت به طور جدی به فكر قانونمند كردن استفاده از دستگاه‌های سولاریوم و تخت‌های آفتابی افتاده است.

در چنین وضعیتی هر روز تحقیقات جدیدی درباره ی اثرات اشعه ی ماورای بنفش خورشید انجام می ‌شود كه نتایج دلگرم ‌كننده‌ای ندارند.

نتیجه ی یكی از این پژوهش‌ها نشان داده است كسانی كه بیش از یك ‌بار در ماه به سولاریوم می ‌روند، حداقل 55 درصد بیشتر از بقیه در معرض خطر ابتلا به ملانوم بدخیم قرار می‌ گیرند. ملانوم بدخیم، بدترین نوع سرطان پوست است.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۲۱/۹/۱۳۸۷ساعت ۱۲:۰۹ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : ارایش خلیجی نظر(4)

برنزه کردن

 


در دستگاه‌های سولاریوم هم كه ادعا می ‌كنند كم‌ خطرتر از تابش مستقیم آفتاب است، از اشعه ی ماورای بنفش استفاده می‌ شود. به خاطر مضر بودن این اشعه و استفاده ی بی‌ رویه ی بعضی افراد از آن، سازمان بهداشت جهانی قوانینی برای كنترل این پدیده تعریف كرده و به چند گروه درباره ی برنزه كردن پوستشان هشدار داده است :

- یكی افرادی كه دارای پوست شماره ی 1 و 2 هستند، یعنی كسانی كه معمولا موهای بور و چشم‌های روشن دارند و اشعه ی ماورای بنفش، به پوست آنها بیشتر از بقیه آسیب می ‌رساند.

- دومین گروه، افراد زیر 18سال هستند كه نباید از دستگاه‌های سولاریوم استفاده كنند یا حمام آفتاب بگیرند.

- همچنین كسانی كه كك و مك و خال‌های زیاد، زخم‌های پوستی یا سابقه ی آفتاب سوختگی در بچگی و در هر مرحله‌ای از زندگی ‌شان داشته‌اند.

- در ضمن افرادی كه داروی خاصی مصرف می ‌كنند، باید قبل از برنزه كردن با پزشك معالج‌شان مشورت كنند.

 -سازمان بهداشت جهانی به خانم‌ها هم توصیه كرده كه موقع برنزه كردن از لوازم آرایشی استفاده نكنند، چون ممكن است اشعه ی ماورای بنفش برایشان ایجاد حساسیت كند.

با همه ی این احوال، همچنان بر تعداد كسانی كه پوست خود را برنزه می کنند، اضافه می‌ شود.

برنزه كردن چگونه مد شد؟

در گذشته رنگ پوست افراد، طبقه ی اجتماعی آنها را تعیین می ‌كرد. سفید پوست‌ها متعلق به طبقه ی بالای اجتماع و سیاه‌ پوست‌ها و رنگین‌ پوست‌ها جزء طبقه ی پایین و كارگر بودند. در یونان باستان و روم، زن‌ها برای اینكه سفیدتر و رنگ پریده‌تر به نظر برسند، صورتشان را با سرب رنگ می ‌كردند، تا جایی كه حتی به این خاطر مسموم می ‌شدند!

در اواسط قرن دهم میلادی هم از آرسنیك برای سفید كردن صورت استفاده می ‌شد كه آن هم نتایج مرگباری به دنبال داشت! در بریتانیا ملكه الیزابت و بانوان اشرافی از خانه خارج نمی‌ شدند تا چهره رنگ پریده ی خود را حفظ كنند! ولی این وضعیت مدتی بعد عوض شد.

سال 1930 مدهای جدید به تدریج جای خود را بین خانم‌ها باز كرد. خانم كوكوكانل (از طراحان مد) در حین سفر از پاریس به كن برای شركت در یك فستیوال مد، به ‌طور تصادفی زیر آفتاب برنزه شد و به زودی همه جای دنیا، طرفداران مد دنبال این بودند كه برنزه شوند.

سال 1970 گروه‌های مختلف از هر رده ی سنی، خودشان را زیر آفتاب كباب می ‌كردند، بدون اینكه بدانند برنزه شدن می ‌تواند زمینه ‌ساز ابتلا به سرطان در 10 تا 20 سال بعدی عمرشان باشد.

سال 2005 میزان سرطان پوست شدیدا در حال افزایش است، ولی طرفداران خورشید همچنان به برنزه كردن خود مشغول‌اند! لایه ی اوزن در سرتاسر كره ی زمین نازك ‌تر شده است و حفره‌های موجود در آن، كه تهدیدی برای پوست به شمار می ‌روند، همچنان در حال افزایش هستند.

هر كسی مختار است که با دانستن عواقب هر كاری، آن را انجام دهد، اما افرادی كه علاقه ‌مند به برنزه كردن هستند، باید بدانند كه در سال‌های آینده، حتی اگر به سرطان پوست دچار نشوند، نسبت به هم‌سن و سال هایشان پوست پیرتر و شكسته ‌تری خواهند داشت.
برنزه نكنید

كسانی كه شیفته ی برنزه شدن هستند، مثل سیگاری‌ها، هرچه از مضرات اشعه ی ماورای بنفش بشنوند و بخوانند، باور نمی ‌كنند یا اگر هم باورشان شود، آن روز را دورتر از آن می ‌بینند كه بخواهند از ترسش پا روی دلشان بگذارند و قید تیره كردن پوستشان را بزنند.

اما پزشكان راجع به عوارض اشعه ی ماورای بنفش خورشید، با اطمینان‌تر از مضرات سیگار كشیدن حرف می ‌زنند. با دكتر هوشنگ احسانی-متخصص بیماری‌های پوست و مو- در این‌باره گفت‌وگو كرده‌ایم.

آقای دكتر! اشعه ی ماورای بنفش واقعا باعث سرطان پوست می ‌شود؟

یك قسمت از اشعه ی UV می ‌تواند سرطان پوست ایجاد كند. UVB كه بین 290 تا 320 نانومتر طول موج دارد، در صورت تماس مكرر با پوست این تأثیر را می‌ گذارد. UVA هم كه طول موجش بین 320 تا 400 نانومتر است، خاصیت انعطاف ‌پذیری پوست را از بین می‌ برد و باعث پیری پوست می ‌شود.

UVA، سریع ‌تر باعث تغییر رنگ پوست می ‌شود، به طوری كه در عرض یكی دو ساعت تماس با آن، رنگدانه‌های پوست زیاد می شود و قهوه‌ای شدن اولیه ی پوست، ناشی از همین اثر است.

اما تأثیر UVB دیرتر مشخص می‌ شود، اگر میزان اشعه زیاد باشد، UVB هم رنگدانه‌های پوست را با دو سه روز تأخیر تحریك می ‌كند. تأثیر این اشعه و دوامش هم بیشتر است و از همین مكانیزم است كه در سالن‌های سولاریوم برای تحریك رنگدانه‌های پوست استفاده می ‌شود.

آیا می ‌توان گفت چند بار استفاده از سولاریوم یا حمام آفتاب، می ‌تواند منجر به این عوارض شود؟

قدر مسلم با یكی دو بار برنزه كردن، عوارض شدیدی ایجاد نمی ‌شود. اما اگر این كار در درازمدت ادامه پیدا كند و دفعات تكرار تماس با UV زیاد شود، اثر تجمع رنگدانه‌ها باعث ایجاد سرطان پوست و قبل از سرطان، باعث از بین رفتن قوام پوست می‌ شود. در نتیجه پوست فرد، لطافت خودش را از دست می ‌دهد.

آیا می ‌شود به افرادی كه قصد برنزه كردن دارند توصیه كرد این كار را انجام ندهند؟

به دفعات محدود ضرر ندارد. اما كسی كه این كار را انجام می ‌دهد، قطعا این رنگ را برای پوستش می ‌‌پسندد و دوست دارد که باز هم تكرارش كند و همین تكرار است كه مشكل ایجاد می‌ كند. هر كسی مختار است با دانستن عواقب هر كاری، آن را انجام دهد، اما افرادی كه علاقه ‌مند به برنزه كردن هستند، باید بدانند كه در سال‌های آینده – حتی اگر به سرطان پوست دچار نشوند – نسبت به هم‌سن و سال هایشان پوست پیرتر و شكسته ‌تری خواهند داشت.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۲۱/۹/۱۳۸۷ساعت ۱۲:۰۶ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : آرایشگری نظر(1)

خال‌های خوش خط و خال

درصد بالایی از افراد روی پوستشان خال‌های رنگی سطحی یا برجسته دارند. همیشه این سؤال در ذهن پیش می ‌آید كه آیا وجود این خال‌ها در پوست می ‌تواند، خطرناك باشد؟ آیا برداشتن آنها با عمل جراحی یا لیزر به صلاح است یا نباید به آنها كاری داشت؟ آیا آفتاب در فصل تابستان باعث بدخیم شدن یا افزایش و بزرگی آنها می‌ شود؟ آیا كرم‌های ضدآفتاب در این میان ضرورت دارد، یا هر چه نسبت به آنها بی‌ اعتنا تر باشیم، بهتر است؟

طبق آمارهای كشورهای غربی، به طور متوسط سالانه 30هزار نفر از سفید پوستان این كشورها به ملانوم بدخیم كه یك نوع سرطان خال‌های رنگی و كشنده است، مبتلا می‌ شوند و هر چه تعداد خال‌های رنگی در یك فرد سفید پوست بیشتر باشد، احتمال ابتلاء وی به ملانوم بدخیم  زیادتر است. به نظر می‌ رسد، آفتاب سوختگی و برنزه شدن از جمله دلایل اصلی ابتلاء غربی‌ها به این سرطان باشد. مقایسه ی ایرانی‌ها و غربی‌ها نشان داده است كه تعداد خال‌ها حتی در سر و گردن كه در معرض نور آفتاب هستند، نیز در ایرانی‌ها  كمتر از غربی‌هاست.

خال‌ها یا مادرزادی‌اند یا اكتسابی و خال‌های سرطانی نیز مشخصات خاصی دارند كه به صورت مجزا به توضیح هر یك می ‌پردازیم:

خال‌های مادرزادی

در هنگام تولد، چهار درصد از نوزادان ضایعات پوستی رنگی دارند كه از این میان، تنها یك درصد آنها خال‌های رنگی هستند. حداكثر تعداد خال‌ها در دهه ی سوم زندگی ظاهر می ‌شوند و در دوران بعدی زندگی خود به خود كاهش می ‌یابند. معمولا بعد از 80 سالگی خال رنگی روی پوست دیده نمی‌ شود. خال‌های رنگی برحسب اندازه به سه دسته تقسیم می‌شوند:‌‌


* خال‌های كوچك:

قطر این خال‌ها كمتر از یك و نیم سانتی ‌متر است. حدود یك درصد مردم دارای اینگونه خال‌ها هستند و این خال‌ها به راحتی به وسیله ی پزشك، قابل جراحی است.

* خال‌های بزرگ: 

قطر این خال‌ها بین 5/1 تا 20 سانتی متر است و تقریبا شش درصد مردم دارای اینگونه خال‌ها هستند.

* خال‌های بسیار بزرگ:

قطر این خال‌ها بیش از 20 سانتی ‌متر است و بسیار نادر هستند..

خال‌های اكتسابی

خال‌های اكتسابی معمولا بعد از سال اول زندگی ظاهر می‌‌ شوند و اغلب مردم لااقل یك خال رنگی كوچك در سه دهه ی اول زندگی روی پوست‌شان دارند. این خال‌ها معمولا بسیار كوچك و قطر آنها از یكی دو میلی‌متر فراتر نمی ‌روند. رنگ آنها نیز معمولا برنزه یا قهوه‌ای است. در ابتدا این خال‌ها مسطح هستند و به تدریج رشد می ‌كنند و هم از داخل و هم از خارج بزرگ و گوشتی می‌‌ شوند.

گاهی این خال‌ها به رنگ پوست هستند و شخص با تصور آنكه خال، جوشی معمولی است، آن را دستكاری می‌ كند و وقتی به علت بهبود نیافتن به پزشك مراجعه می ‌كند، متوجه می ‌شود، خال است و بازی كردن با آن اشتباه بوده است.
خال‌های سرطانی

همیشه وقتی بحث خال‌ها به میان می ‌آید، مردم به تاثیر آنها در زیبایی توجه می ‌كنند و كمتر كسی از بدخیم بودن آنها حرف می ‌زند. حدود یك درصد خال‌های رنگی معمولا به سرطان ملانوم بدخیم تبدیل می ‌شوند و از آنجا كه مردم و به ویژه زنان تمایل به جراحی این خال‌ها دارند، پیش از برداشتن یك خال، پزشكان باید چند فاكتور را در نظر بگیرند:

1) گرچه بدخیم شدن خال‌های رنگی نادر است، ولی به طوركل جراحی همه ی خال‌ها به ویژه خال‌هایی كه در گردن و صورت قرار گرفته‌اند، توصیه نمی‌ شود.

2) خال‌هایی كه در معرض ضربه قرار دارند، مثل خال‌های كف دست و پا، محل رویش ریش مردان و... باید هر چه سریع‌ تر عمل شوند.

3) كسانی كه در خانواده سابقه ی ملانوم بدخیم دارند، باید خال‌های رنگی خود را زیر نظر پزشك جراحی كنند.

4) خال‌های بزرگ با روش‌های جراحی ساده قابل عمل نیستند و متأسفانه به بدخیم ‌ترین نوع سرطان پوست یعنی ملانوم بدخیم تبدیل می‌ شوند.

5) تمام خال‌های برداشته شده در صورت امكان، باید به آزمایشگاه پاتولوژی ارسال شوند تا از نظر عدم تبدیل آن به ملانوم بدخیم اطمینان حاصل شود. لازم به ذكر است كه خال رنگی معمولی در اثر جراحی تبدیل به سرطان نمی ‌شود. گاهی ممكن است، یك سرطان پوست كه به ظاهر یك خال رنگی بوده است، به وسیله ی یك پزشك كم تجربه جراحی شود و چون درمان جراحی اصولی سرطان برای خال انجام نشده است، طبیعتاً آن مورد سرطانی عود كرده، ریشه دوانده و سرانجام به مرگ بیمار منتهی می ‌شود.

علائم سرطانی شدن یك خال


متورم و دردناك شدن یك خال، افتادن خود به خود موی روی آن، خارج شدن خون از خال، ظاهر شدن خال‌های كوچك اطراف یك خال معمولی، رشد ناگهانی و تغییر رنگ (بعضی نقاط كم رنگ، بعضی نقاط پررنگ)، نشانه‌های سرطانی شدن یك خال است. با دیدن چنین نشانه‌هایی فوراً باید به پزشك مراجعه كرد. در صورتی كه به موقع اقدام كنید، بیماری با یك جراحی ساده درمان خواهد شد. گرچه سرطان ملانوم بدخیم یكی از شایع‌ترین انواع سرطان پوست است، اما خوشبختانه به دلیل اینكه علایم آن به  سرعت از سوی بیمار و پزشك درك می ‌شود، كمتر سبب مرگ و میر می ‌گردد.‌


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۱۸/۹/۱۳۸۷ساعت ۱۶:۱۵ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : بیماریهای پوست نظر(0)

زخم شدن انگشت به وسیله ناخن

علائم شایع چیست؟

درد، حساسیت به لمس، قرمزی، تورم و گرمی در انگشتان پا در جایی كه لبه تیز ناخن در چین بافتی اطراف فرورفته است. وقتی بافت اطراف ناخن ملتهب گردد، معمولاً در ناحیه آسیب دیده عفونت ایجاد می شود.

علل آن کدام است؟

فرو رفتن ناخن پا در انگشت احتمالاً با یكی از وضعیت زیر همراه است:

ناخن بیش از حد طبیعی دارای انحنا باشد.

ناخن پا بیش از حد معمول با ناخن گیر كوتاه شود، به طوری كه بافت بتواند روی آن فشار بیاورد.

پیشگیری چگونه است؟

با پوشیدن كفش های مناسب و جادار و دقت در كوتاه كردن ناخن های پا به ویژه در افراد مبتلا به دیابت شیرین یا بیماری عروق محیطی می توان از این بیماری پیشگیری كرد.

در صورت شروع بیماری می توانید با قرار دادن گلوله های بسیار كوچك پنبه به زیر ناخن، گوشه های ناخن را از بافت ملتهب اطراف آزاد كنید.

همچنین با چكاندن چند قطره بتادین روی ناخن می توان از پیشرفت آن جلوگیری به عمل آورد.

در صورت عود این بیماری، مصرف آنتی بیوتیك های خوراكی معمولاً علائم عفونت را ظرف یك هفته تسكین می دهند.

گاهی بخشی از ناخن یا تمام آن، با جراحی برداشته و بستر ناخن تراشیده می شود، لذا این مشكل عود نخواهد كرد.

ناخن باید دوباره رشد كند، ولی احتمالاً مثل قبل نخواهد شد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۱۸/۹/۱۳۸۷ساعت ۱۶:۱۳ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : ارایش ناخن نظر(0)

جوش‌های غرور جوانی یا آکنه

برای پیشگیری از بروز این جوش‌ها و عارضه‌دار شدن آنها، راه‌های گوناگونی توصیه شده بود، اما نقش تغذیه چندان پررنگ نبود. حداکثر توصیه تغذیه‌ای پزشکان در این باره این بود که اگر فکر می‌کنید غذایی هست که با بیشتر خوردن آن بیشتر جوش می‌زنید، آن غذا را از رژیم‌ خود حذف کنید.

اما خبر جدید این که محققان استرالیایی به این نتیجه رسیده‌اند که غذاهایی که انتخاب می‌كنیم و می‌خوریم واقعا نقشی مهم‌تر از اینها دارند. در مطالعه این محققان از مرکز تحقیقات RMIT، در ملبورن، مشخص شده وقتی در رژیم غذایی از کربوهیدرات‌های با اندیس گلیسمی پایین استفاده شود، به احتمال زیاد، جوش‌ها زودتر از بین می‌روند.

شاخص گلیسمی (GLYCEMIC INDEX) میزان تأثیر ماده غذایی کربوهیدراتی را در افزایش قند خون نشان می دهد.

غذاهای‌ محتوی‌ کربوهیدرات‌ اثرات‌ متفاوتی‌ بر روی‌ قند(گلوکز) خون‌ دارند. غذاهای‌ با شاخص‌ گلیسمی‌ پایین‌ باعث‌ آزاد سازی‌ آرام‌ و پیوسته ی‌ گلوکز در خون‌ می‌شوند مثل: سیب، گلابی، گریپ فروت، لوبیا، عدس، آلبالو، گیلاس، انجیر، برگه زردآلو و بادام زمینی.

در حالی‌ که‌ غذاهای‌ با شاخص گلیسمی‌ بالا باعث‌ افزایش‌ سریع‌ و کوتاه‌ مدت‌ قند خون‌ می‌شوند مثل عسل، شکلات، آب نبات، قند و شکر و شیرینی ها.

همه کربوهیدرات‌ها از واحدهای قندی درست شده‌اند. موقع هضم و جذب غذا، این زنجیره‌های طولانی، باید به واحدهای قندی شکسته شوند.

محققان استرالیایی طی تحقیقاتی به این نتیجه رسیدند که وقتی در رژیم غذایی از کربوهیدرات‌های با اندیس گلیسمی پایین استفاده شود، به احتمال زیاد، جوش‌ها زودتر از بین می‌روند.

اگر شما خوراکی‌های شیرین، مثل قند و آب‌نبات بخورید، بلافاصله قند خون‌تان بالا می‌رود. اما اگر کربوهیدرات‌های پیچیده‌تر، یعنی خوراکی‌های پرفیبر، مصرف کرده باشید، مدت زمانی طول می‌کشد تا این تجزیه به قندهای ساده انجام شود و بنابراین قند خون بعد از مدت زمان بیشتری و به تدریج بالا می‌رود. این نوع غذاها، اندیس گلیسمی پایین‌تری دارند.

تحقیقات گوناگون نشان داده حجم بالاتر غذاهای با اندیس گلیسمی پایین، باعث می‌شود سلول‌ها به اثر انسولین(هورمون تنظیم کننده ی قند خون) حساس‌تر باشند. بنابراین قند خون زودتر مصرف می‌شود و دیگر شاهد چاقی و همین طور عوارض دیابت نخواهیم بود.

تمام این فایده‌ها باعث شده بود کارشناسان توصیه کنند همه افراد از غذاها و تنقلات شیرین کمتر بخورند و به جای آن از مواد غذایی فیبردار، مثل میوه‌جات و کربوهیدرات‌هایی مثل نشاسته، استفاده کنند.

هدف این توصیه‌ها بیشتر کاهش وزن و کم کردن احتمال بروز دیابت و بیماری‌های قلبی و عروقی بود، ولی این بار اثر آنها در رفع این ضایعات پوستی هم مشخص شده است.

به گزارش رویترز، در مطالعه اخیر، مصرف خوراکی‌های با فیبر بیشتر، مانند برگه‌های ذرت صبحانه و همین طور نان‌های سبوس‌دار (مثل نان سنگک و نان جوی خودمان) به مدت 12 هفته در 43 مرد 15 تا 25 سال، هم آکنه‌های آنها را به طور قابل ملاحظه‌ای کم کرده بود و هم باعث پایین آمدن وزن و نمایه توده بدنی آنها شده بود.

البته پیش از این بررسی های پراکنده‌ای در مورد رابطه مصرف این نوع غذاها و کم شدن بروز آکنه دیده شده بود، اما این اولین بار است که فرضیه‌ تاثیر تغذیه در بروز آکنه، با یک مطالعه مداخله‌ای و به صورت تصادفی، بررسی شده است. به همین علت می‌توان با خیال راحت توصیه کرد که تا می‌توانید میوه و سبزی و نان سبوس‌دار بخورید که فایده آن را با پوست و گوشت خود حس خواهید کرد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۱۸/۹/۱۳۸۷ساعت ۱۶:۱۲ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : جوش صورت نظر(0)

روش‌های زیبایی ناخن

استفاده از روش‌های زیبایی ناخن روز به روز رایج‌تر می‌شوند، اما آیا استفاده‌كنندگان از خطرات این روش‌ها هم باخبرند؟


این روزها در تمام بروشورهای تبلیغاتی آرایشگاه‌ها، بخشی به کاشت ناخن اختصاص دارد که هزینه آن، بسته به محل جغرافیایی سالن‌های آرایش هزینه‌ای حدود 70 هزار تومان در قسمت‌های شمالی تا 30 هزار تومان در بخش‌های مرکزی شهر است.

این هزینه تنها صرف یک دوره کاشت ناخن می شود و هر دو هفته یک بار به تناسب بلند شدن ناخن‌ها لازم است که ترمیم انجام شود. قیمت ترمیم این ناخن‌ها هم از 15 هزار تا 25 هزار تومان است که به میزان رشد ناخن‌ها بستگی دارد.

علاوه بر پُرهزینه بودن، کاشت ناخن در زمانی حدود 2 ساعت انجام می‌شود. برای این منظور سطح ناخن به وسیله سوهان‌های برقی تراشیده می‌شود تا جایی که تنها لایه بسیار نازکی از ناخن باقی بماند. علت این تراشیدن این است که وقتی از ژل یا پودرهای مخصوص برای فرم دادن به ناخن استفاده می‌کنند، ظاهری برجسته نداشته باشد.

ناخن‌های کاشته شده در مواردی که قابل تشخیص از ناخن طبیعی نیستند و به اصطلاح عامه «خوب کاشته شده‌اند»، خطرناک‌ترند و در صورت شکستن ناگهانی، آسیب جدی‌تری را برای فرد به دنبال دارند، چرا که مواد مصنوعی مورد استفاده برای کاشت ناخن بر روی لایه‌ای متشکل از یک ردیف سلول، چنان محکم چسبیده‌اند که اگر در اثر ضربه یا کشیدگی ناگهانی بشکنند یا کنده شوند، بافت زیر ناخن شامل پوست، گوشت و عروق نیز همراه با آنها جدا می‌شود و آسیب های جدی را به وجود می‌آورد.
ناخن‌های مصنوعی به صورت‌های مختلفی از جمله پلاستیكی و كاغذی وجود دارند که بنا به موقعیت‌های مناسبتی با چسب‌های گوناگون از چسب قطره‌ای گرفته تا چسب آهن، بر روی ناخن چسبانده می‌شوند.

اما تزئین ناخن‌ها نیز داستان خودش را دارد و بسیار متنوع و پیچیده است؛ از کاشت ناخن، فرنچ و مانیکور پتیکور و پانچ ناخن گرفته تا لاک و استمپ ناخن.


اما پانچ ناخن دست و پا نیز روش جدیدی است که امسال مورد توجه قرار گرفته است، بدین صورت که پس از سوراخ کردن ناخن، آویزی را بر روی آن می‌گذارند که بسته به سلیقه افراد از یک نگین کوچک تا آویزهایی به شکل قلب، ستاره و... است و با زنجیرهای نازک به ناخن متصل می‌شوند.

اما آیا همه آنهایی كه از این وسایل استفاده می‌كنند، از خطرات آن باخبرند؟ خانم ها بیشتر از آقایان به ظاهر و زیبایی ناخن‌های خود اهمیت می‌دهند و پول و زمان زیادی را صرف نگهداری و زیبا نمودن ناخن‌ها می‌كنند و در بسیاری از موارد، ناخن‌ها نشان دهنده عادات شخصی و بهداشتی افراد هستند.


خطرات ناخن های مصنوعی


دکتر کامران بلیغی، متخصص پوست و عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران می‌گوید: «استفاده از ناخن‌های مصنوعی و کاشت ناخن، عوارضی همچون عفونت های معمولی و قارچی، درماتیت (اگزمای تماسی) تغییر شکل صفحه ناخن، شکنندگی و حتی از بین رفتن صفحه اصلی ناخن را به دنبال خواهد داشت.

همچنین، کاشت ناخن‌های مصنوعی باعث تغییر رنگ ناخن، التهاب دور ناخن، خط خط شدن و خرد شدن ناخن و کنده شدن لبه آزاد ناخن از بستر (اُنیکولیز) می‌شود.»

دکتر نیلفروش زاده، متخصص پوست و مو نیز معتقد است: «استفاده طولانی مدت از ناخن‌های كاشته شده ی یک بار مصرف گرفته تا ناخن‌های كاشته شده برای استفاده طولانی مدت می‌تواند باعث واكنش‌های دردناك و شدید شامل عفونت پوست اطراف ناخن‌ها و شل شدن ناخن‌ها شود.

خانم‌هایی كه از ناخن‌های مصنوعی و كاشته شده برای زمان طولانی استفاده می‌كنند، ممكن است مشاهده كنند كه ناخن‌های طبیعی آنها نازك‌تر و مات‌تر شده است و در مواردی منجر به عوض شدن جهت و محور ناخن می‌شوند. اگر اصراری برای استفاده از ناخن‌های مصنوعی وجود دارد، این ناخن‌ها باید هر 3 ماه یك بار برداشته شوند تا اجازه داده شود ناخن‌های طبیعی استراحت كنند.»


چسب‌هایی برای آهن


افزایش طول ناخن‌ها ممكن است به وسیله ناخن‌های پلاستیكی كه كل ناخن یا انتهای ناخن را می‌پوشاند انجام شود. این ناخن‌های مصنوعی با چسب‌هایی چسبانده می‌شوند كه حاوی methacrylate هستند كه ماده‌ای حساسیت‌زاست و ممكن است باعث شكاف و ترك ناخن شود.

دکتر بلیغی معتقد است: «پوشاندن ناخن‌ها به وسیله چسب به دلیل وجود آکریلات در ترکیبات آنها از لحاظ طبی و پزشکی عوارضی نظیر پوسته‌ریزی، تغییر بافت ناخن و عفونت‌های قارچی به خصوص کاندیدا را به وجود می‌آورد و به جز در افرادی که بافت ناخن در آنها به دلیل ژنتیکی یا بیماری از بین رفته است ، توصیه نمی‌شود.»

بر اساس گزارش های موجود، چسب‌هایی که برای چسباندن ناخن‌های مصنوعی به کار می‌روند، به دلیل آزاد کردن سم سیانید و بخار ناشی از آن می‌تواند باعث مسمومیت و حتی فوت افراد آرایشگر شود.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۱۸/۹/۱۳۸۷ساعت ۱۶:۰۷ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : ارایش ناخن نظر(0)

مراقبت از ناخن


* سعى كنید حتماً بعد از كار با مواد كثیف، ناخن هایتان را با برس ویژه تمیز كنید.

* در ضمن براى جلوگیرى از شكننده شدن ناخن در زمان سوهان كشیدن، هیچگاه ناخن ها را در دو جهت سوهان نكشید.

* به كودكان خود یاد بدهید، نباید از ناخن استفاده ابزارى كرد؛ مثلاً خارج كردن منگنه از درون كاغذ با ناخن صحیح نیست، چون به شدت به بافت ناخن صدمه مى‌زند.

* رعایت رژیم غذایى صحیح برای تقویت ناخن‌ها لازم است.

غذاهاى سرشار از سولفور و سیلیكون مثل گل كلم و ماهی، موجب حفظ طراوت ناخن مى‌شوند، خصوصاً افرادى كه با ناخن‌هاى خود بیشتر كار مى‌كنند، مثل نوازندگان موسیقى باید بیشتر از این رژیم استفاده كنند.
* همچنین آب هویج تازه به علت غنى بودن از كلسیم و فسفر سبب استحكام ناخن ها مى‌شود.

* نوشیدن آب و مایعات به مقدار کافی و استفاده روزانه از ‌5/2 میلى‌گرم بیوتین (در تخم مرغ و جگر به وفور یافت مى‌شود) نیز مى‌تواند در شادابی، نرمى و سلامت ناخن مفید واقع شود.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ۱۸/۹/۱۳۸۷ساعت ۱۶:۰۴ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : ارایش ناخن نظر(0)

سولاریوم برنزه کردن پوست

محققان دریافته اند استفاده از «سولاریوم» یا همان تخت ها و اتاق های برنزه هم، می تواند همین حکم را برای برخی افراد داشته باشد، یعنی برای این عده اعتیادآور باشد.

خبرگزاری رویترز گزارش داده است اندیشه این تحقیق از آنجا به ذهن یک گروه تحقیقاتی در دانشگاه واشینگتن رسید که آنها می دیدند برخی افراد علی رغم هشدارهای جدی پزشکان و متخصصان پوست، در مورد خطر بروز سرطان پوست بر اثر قرار گرفتن در زیر اشعه ماورای بنفش برای برنزه شدن، باز هم اصرار داشتند که از این ابزار برای زیبا نشان دادن پوست و ظاهر خود استفاده کنند.

این محققان برای بررسی این افراد، که همگی دانشجویان کالج واشینگتن بودند، ابتدا طی سوال هایی، میزان استفاده آنها را از تخت های برنزه سوال کردند. آیا آنها هر روز به این موضوع فکر می کنند؟ آیا خود را ناچار به برنزه کردن خودشان می بینند؟ و این که آیا به طور مرتب خود را برنزه می کنند یا خیر.

بررسی ها نشان داد 76 درصد از دختران پرسش شونده در این مطالعه و 59 درصد از پسران، پاسخشان این بود که خود را ناچار به استفاده از تخت های برنزه می بینند. این درصدها، با آماری که می گوید بیشتر مشتریان مراکز برنزه را خانم ها تشکیل می دهند، مطابقت دارد. البته میزان آقایان هم، این طور که پیداست، چندان پایین نیست.

در مرحله بعد از آنها آزمونی به عمل آمد که به نام «آزمون اختلالات مرتبط با مواد» معروف است. این آزمون نشان می دهد که فرد تا چه اندازه به یک رفتار خاص وابستگی پیدا کرده است.

جمع بندی آزمون ها و پاسخ های افراد مشخص کرد آنها که به طور مرتب برای برنزه کردن خودشان مراجعه می کنند، امتیاز بالاتری هم در آزمون تعیین وابستگی گرفته اند، یعنی این افراد به این رفتارشان به نوعی معتاد شده اند.

این محققان می گویند احتمالا علت این اعتیاد آن است که به دلایل زمینه ای مثل شخصیت یا تربیت خانوادگی، قرار گرفتن در زیر نور ماورای بنفش یا هر تلاش دیگری برای زیباتر نشان دادن خود، باعث ترشح هورمون آندورفین در این افراد می شود. هورمونی که نوعی ضد درد درونی است و موجب می شود فرد احساس بهتری داشته باشد و قدرت او برای تحمل استرس و تنش ها بیشتر شود. ترشح این هورمون احتمالا مسؤول اعتیاد افراد به برنزه کردن بوده است.
با این حال، طبق نظر متخصصان پوست، طیف ماورای بنفش نور خورشید یا هر منبع نوری دیگری، باعث تمایل سلول های پوست به سمت سرطانی شدن می شود و باید به طور جدی از آن احتراز کرد. در مواردی که مجبوریم زیر این نور باشیم، توصیه می شود از کرم های ضد آفتاب استفاده کنیم.

نتیجه این گزارش این است که افرادی که نمی توانند این رفتار خود را کنترل کنند، بهتر است به فکر مراجعه به یک روان درمانگر هم باشند، قبل از این که ناچار شوند برای تشخیص و درمان سرطان پوست، به پزشک مراجعه کنند.

این مطالعه در آخرین شماره نشریه «آکادمی بیماری های پوست آمریکا» منتشر شده است.

+ نوشته شده در ۸/۹/۱۳۸۷ساعت ۱۹:۰۲ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : پوست مو زیبایی نظر(0)

دلایل عرق کردن

حدود یک دهه پیش، وقتی بحث لایه ازن و سوراخ‌های آن موضوع روز بود، CFC (یک نوع گاز گلخانه ای) به‌عنوان یکی از دشمنان اصلی این لایه معرفی می‌شد. تا آن زمان از این گاز به عنوان خنک‌کننده در بیشتر سیستم‌های سرمایشی مثل یخچال‌ها و انواع کولرهای گازی استفاده می‌کردند.

تلاش دوستداران محیط‌ زیست باعث شد تا در عرض چند سال، این گاز از چرخه صنعت حذف شود. اما بدن انسان و بعضی جانداران دیگر،‌ از مایع خنک‌کننده‌ای استفاده می‌كند که به‌‌رغم بوی گاه نامطلوب‌اش، هیچ آسیبی به طبیعت وارد نمی‌کند.

خودتان را گرمایی می‌دانید یا سرمایی؟ جوابتان هرچه باشد، فرق چندانی نمی‌کند چون از لحاظ علمی، بدن انسان اصولا گرمایی است. دمای بدن انسان حتی اگر به بیش از 10 درجه سانتی‌گراد پایین‌تر از دمای معمول آن ( 37 درجه) برسد، باز هم امکان جان سالم به‌در بردن وجود دارد، اما بیشتر از 3 درجه تب، فعالیت‌های مغز را دچار مشکل می‌کند.

پزشکان 43 درجه سانتی‌گراد را حد بالای دمای قابل تحمل برای اعضای داخلی بدن می‌دانند. این حساسیت به گرما، اهمیت زیاد و حیاتی وجود یک سیستم خنک‌کننده داخلی را برای بدن انسان نشان می‌دهد؛ سیستمی که هم گرمای ناشی از سوخت و ساز داخلی و هم گرمای جذب‌شده از محیط را دفع کند.
در بسیاری از حیوانات، وظیفه تهویه و خنک کردن بدن، بیشتر بر عهده موها و پرهای سطح بدن آنهاست، اما برای انسانی که دیگر در مقایسه با سایر پستانداران موی چندانی برایش باقی نمانده، خالق طبیعت، سیستم هوشمندانه‌ای را تعبیه کرده است؛
تعریق.

شاید اغراق به نظر برسد، اما در کنار مواردی مثبت (مانند خون)، عرق - این مایع نه‌چندان دوست‌داشتنی که همه به دنبال خلاص‌شدن از دست آن هستند - را می‌شود جزء مایعات حیاتی بدن انسان بدانیم.

در دمای متعادل و بدون فعالیت بدنی خاص، ما عرق نمی‌کنیم چراکه گرمای اضافی ناشی از سوخت ‌و ساز مواد غذایی در بدن، از طریق مویرگ‌های سطحی پوست دفع می‌شود. تبخیر آب از سلول‌های پوست هم کمی به خنک شدن بدن کمک می‌کند.

اما وقتی بدن از وضعیت آرام خارج می‌شود و شروع به فعالیت می‌کنیم، گرمای تولیدشده در عضلات، بیشتر از آن است که از طریق هوا جذب شود. مشابه این وضعیت، وقتی است كه دمای هوا از حدود 32 درجه سانتی‌گراد بالاتر برود؛ در این حالت پوست به‌جای دفع گرما، شروع به جذب گرما می‌کند.

در این مواقع آژیر خطر در مغز به صدا درمی‌آید. به فرمان مغز، شیر غدد عرق‌ساز باز شده و جریان عرق به نجات ما می‌آید. تبخیر عرق، گرمای پوست را می‌گیرد و باعث خنک ‌شدن بدن می‌شود.

عوامل موثر بر الگوی عرق کردن را در مطلب بعدی بیان می کنیم.

+ نوشته شده در ۸/۹/۱۳۸۷ساعت ۱۹:۰۰ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : بیماریهای پوست نظر(0)

چرا زیاد عرق میکنیم

مردها معمولا بیشتر از زن‌ها در مقابل تغییرات دمایی مقاوم هستند، اما نه برای همیشه. از 60 سالگی به بعد، در هر دو جنس مقدار تعریق کم می‌شود. برای همین است که در مواقع گرم سال، افراد مسن در معرض خطر بیشتری قرار می‌گیرند.
همچنین احساسات و حالات رفتاری(مانند خجالت، عصبانیت، ترس و...) هم به ‌شدت در مقدار عرق کردن یک فرد تاثیر دارند.

گرم‌ شدن زمین


بالا گرفتن بحث‌های مربوط به گرم شدن زمین، این سؤال را برای بعضی‌ها به‌وجود آورد که در صورت بالا رفتن دائمی دمای محیط زندگی، آیا سیستم خنک‌کننده بدن انسان باز هم می‌تواند به‌ خوبی کار کند؟ تحقیقات نشان می‌دهد که در چنین شرایطی هم سیستم تعریق به‌نوعی خود را با اوضاع سازگار می‌کند.

این امر در ورزشکارانی که در هوای گرم تمرین می‌کنند، دیده شده است. در این افراد، بعد از چند روز تمرین، بدن با تنظیم مقدار نمک دفع‌ شده از طریق عرق، دوباره دمای مناسب را برای خودش به‌وجود می‌آورد.


زیر پوست سرد


خوب تیتر زدن اصولا کار سختی است، اما وقتی قرار است درباره موضوع ناخوشایندی مثل عرق تیتر بزنی، قضیه تبدیل می‌شود به چیزی شبیه قند مکرر. کلمه «عرق» با توجه به معانی و کاربردهای مختلف آن، عمدتا در زبان ما بار معنایی مثبتی ندارد. اگر در ادبیات فارسی هم بگردیم، شاید تنها نوع قابل قبول عرق (به معنی ترشح بدن)، عرق جبینی باشد که با کدیمین همراه شده باشد.

یکی از انواع مذموم عرق در فرهنگ ایرانی، عرق سرد است. این عرق معمولا نشانه شرمساری و خجالت به‌حساب می‌آید. این عقیده چندان بیراه نیست، اما بیایید کمی علمی‌تر به ماجرا نگاه کنیم.

تركیب وصفی «عرق سرد» دچار نوعی تناقض است. به‌ طور معمول، گرما عامل اصلی تعریق است اما عرق سرد- که بیشتر در شب‌ها ترشح می‌شود و ما هنگام بیدار شدن متوجه آن می‌شویم- نشانه مسائل  دیگری به جز گرماست.

در منابع پزشکی، 54 علت را برای ترشح عرق سرد ذکر کرده اند. اما شاید رایج‌ترین دلیل این حالت، استرس و نگرانی است. ربط دادن عرق سرد به ندامت و سرافکندگی هم به همین جا برمی‌گردد.

بعضی وقت‌ها، حتی درگیری‌های ذهنی و مشکلات روزمره هم می‌توانند زمینه‌ای برای بروز عرق سرد باشند. پس اگر شب‌ها خیس و لرزان از خواب بلند می‌شوید، بررسی کنید كه چقدر درگیر فشارهای روانی و مسائل اضطراب‌زا هستید.


به‌جز دلایل روانی، بیماری‌ها و مشکلات جسمی زیادی هم وجود دارند که عرق سرد از نشانه‌های آنهاست. بیماری‌های عفونی مانند آنفلوآنزا از این جمله هستند. در این مواقع، عرق سرد با تب ‌و لرز همراه می‌شود. این حالت را بیشتر ما هنگام  گلودردهای چرکی تجربه کرده‌ایم. دردهای شدید، به ‌خصوص حملات میگرنی هم می‌توانند باعث عرق سرد شوند.

شوک دریازدگی، اختلالات هورمونی، یائسگی و اختلالات سیستم ایمنی از دیگر عوامل ایجاد عرق سرد هستند. در موارد نادر، عرق سرد ممکن است نشانه مالاریا یا هوچکین (نوعی سرطان غدد لنفاوی) باشد.

اما علاوه ‌بر آنچه گفته شد، گاهی عرق سرد علامت یک فوریت پزشکی است و ممکن است نشانه گرفتگی شدید قلب یا عروق یا همان سکته خودمان باشد. پس اگر سابقه درد سینه داشته‌اید، به همراه ترشح عرق سرد به پزشک مراجعه کنید. بعضی دیگر از مشکلات عروقی مانند فشار خون پایین یا خونریزی داخلی هم گاه با عرق سرد خودشان را نشان می‌دهند.

به طور كلی عرق سرد نشانه ی چیز خوبی نیست. به همین دلیل پزشكان می‌گویند در صورت بروز این حالت و تداوم آن، انجام معاینات دقیق لازم است.


کمتر، بهتر نیست


در هوای گرم و زیر آفتاب سوزان، کمتر پوشیدن الزاما به خنک شدن بیشتر منجر نمی‌شود. در یک تحقیق نظامی، گروهی از داوطلبان روی جعبه‌های چوبی در صحرای کالیفرنیا نشانده شدند، در حالی که بعضی لباس معمولی خاکی‌رنگ نظامی پوشیده بودند، بعضی پیراهن آستین کوتاه و شلوار کوتاه و بعضی تقریبا برهنه بودند.

سربازان نیمه برهنه 30 درصد بیشتر از بقیه عرق می‌کردند. با توجه به سکون و عدم فعالیت افراد، این نتیجه نشان می‌دهد پوست برهنه ممکن است بیشتر گرما را جذب کند.

+ نوشته شده در ۸/۹/۱۳۸۷ساعت ۱۸:۵۹ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : پوست و زیبایی نظر(0)

برنج و پوست

متخصصان پوست معتقدند مصرف متناسب و متعادل برنج می‌ تواند در حفظ سلامت پوست مؤثر باشد.

دختر بزرگم می‌ گه: مادر، اگر می ‌خوای بازم برنج بخوری و به حرف دكتر گوش ندی، به ما بگو كه دیگر دكتر نبریمت.

شوهرم می ‌گه: حاج خانم، دیگه از من و شما گذشته كه همپای بچه‌ها بشینیم و پلو خورش بخوریم.

 اما احساسم می ‌گه برنج نباید چیز بدی باشه. من همیشه دنبال اثبات این ماجرا برای خودم و اطرافیانم بودم. البته نه به دلیل اینكه خیلی پلو را دوست دارم و نمی ‌توانم از طعم و عطر دلپذیرش بگذرم. بلكه احساس می ‌كنم كه این نعمت خدا اگر همپای نان مقدس نباشد، كمتر از آن نیست...

اگر شما هم اهل كتاب و مجله باشید یا از رایانه و اینترنت سر در بیاورید، می‌ توانید یك بار كلمه Rice یا همان برنج را در گوگل جستجو كنید و تعداد زیادی از صفحات اینترنتی مواجه شوید كه به نوعی درباره برنج به خصوص خواص تغذیه‌ای آن صحبت كرده‌اند. اما اگر كمی هوشیاری به خرج دهید و كلمه skin یا پوست را نیز با آن همراه كنید، وضعیت كاملاً فرق خواهد كرد. تعداد مقالات كمتر شده ولی موضوع بسیار جالب می ‌شود. شما در این مقالات به كرات كلمه‌ای با نام Rice skin oil پیدا می‌ كنید. معنای دقیق این كلمه، روغن برنج البته مخصوص پوست است. شاید بگویید روغنی كه روی برنج می ‌ریزیم چه خاصیت متفاوتی با سایر روغن‌ها دارد؟ البته كه هیچ فرقی ندارد اما منظور از این روغن، روغنی است كه از خود برنج تهیه می ‌شود، یعنی همان عصاره خالص برنج.

روغن برنج

یکی از فرآورده های مهم استخراجی از سبوس برنج، روغن آن است. روغن برنج بخشی از نیازهای غذایی کشورهای آسیایی مانند: چین، ژاپن و هند را تأمین می کند. (کشورما، تاکنون تجهیزات، علم وتخصص لازم را برای استخراج، تصفیه و تحقیقات تولید این روغن، در دسترس نداشته است.) این روغن مواد مختلفی را در خود جای داده است. یكی از مهمترین و شناخته شده‌ ترین این مواد همان ویتامین E است. این ویتامین همانگونه كه می ‌دانید، ویتامین محلول در چربی است و امروزه به عنوان یك آنتی ‌اكسیدان بسیار قوی در جهان علم مطرح شده است. خاصیت آنتی اكسیدان ویتامین E، خواصی نظیر ضد پیری و ضد چروك را برای این ویتامین ارزشمند توجیه می ‌كند. جالب اینكه این ویتامین خاصیت ضد سرطان بسیار مؤثری دارد و از این رو بسیاری از پزشكان مصرف آن را برای تمامی افراد مسن و میانسال ضروری می ‌دانند.

ماده فعال دیگری كه در روغن برنج خودنمایی می ‌كند، اریزانول است. این چربی فعال، امروزه به یكی از پركاربردترین داروهای كاهش دهنده كلسترول خون تبدیل شده است. جالب اینكه برنج یكی از اصلی‌ترین منابع این ماده محسوب می‌ شود. سایر اسیدهای چرب اشباع شده و نشده مانند فیتواسترول‌ها، توكوترینول‌ها، توكوفرول‌ها و اسكواس‌ها نیز به گونه‌ای در دانه‌های بلورین برنج جمع شده و توازن را به طور كامل برقرار كرده و برنج را به یكی از موادغذایی بسیار ارزشمند و مفید برای كاهش كلسترول خون، افزایش توازن هموستاز خون و ضد سرطان تبدیل كرده است.


روغن برنج در خدمت پوست


آنچه كمتر مورد توجه قرار می‌ گیرد خواص برنج و روغن آن برای پوست است. اگر شما تا به حال از این روغن برای تمیز كردن پوست صورت‌تان بهره برده باشید ، حتماً متوجه شده‌اید كه خاصیت پاك‌كنندگی این روغن نقره فام، بسیار بالاست. اما این تنها قسمت كوچكی از قضیه است، چرا كه جنس چرب این روغن باعث می ‌شود كه برنج خاصیت لایه ‌برداری متوسط داشته باشد. این بدان معناست كه اسیدهای چرب موجود در روغن برنج به سلول‌های شاخی و مرده سطح پوست متصل شده و آنها را به آرامی از روی پوست برمی‌ دارد. این امر باعث می‌ شود پس از ماساژ ملایم صورت با روغن برنج، پوست شما كاملاً صاف و نرم و براق شود.


روغن برنج و جوانی پوست


خاصیت دیگر روغن برنج، تغذیه پوست است. آنها كه پوست خشك و چروك خورده‌ای دارند، بیشترین استفاده را از این منبع غنی اسیدهای چرب می‌ برند. اگر یك شب،  پوست‌تان را با برنج تنها بگذارید متوجه خواهید شد كه اسیدهای چرب و آمینه بسیار ارزشمندی كه به وفور در این روغن یافت می‌ شوند، آرام آرام از لایه‌های سطحی پوست شما عبور كرده و به اعماق پوست وارد می ‌شوند.

از این رو است كه مصرف طولانی مدت روغن برنج به صورت شبانه، روی صورت به افزایش خاصیت ارتجاعی و جوانی پوست و كاهش خط و خطوط پوست كمك قابل توجهی می‌ كند.

برنج و مو


دیگر عاملی كه در برنج باعث شده آن را یك حامی بزرگ برای پوست و موهایمان بدانیم، وجود مقادیر قابل توجه ویتامین B در برنج است. آنهایی كه به سبب تلخی روزگار یا ارث و میراث گذشتگان و یا فقر غذایی به ریزش مو مبتلا و به مطب پزشكان رفته‌اند، خوب می ‌دانند كه اولین دارویی كه هر پزشكی پس از كند و كاو درباره علت بیماری برای آنها تجویز می ‌كند، ویتامین‌های گروه B و به خصوص5 B است چرا كه این ویتامین خاصیت عجیبی در تحریك سوخت و ساز سلول‌های زنده و فعال پیاز مو دارد، یعنی همان چیزی كه یك موی فعال برای زیستن و رشد كردن به آن نیاز دارد.


ترمیم پوست با برنج


اما كاربرد ویتامین B تنها به ریزش مو محدود نمی ‌شود. این ویتامین در مواردی كه فرد تحت عمل جراحی قرار می ‌گیرد بسیار مفید است، چرا كه تجویز خوراكی و موضعی آن ترمیم پوست را سرعت می ‌بخشد. این امر باعث شده افرادی كه اقدام به لایه ‌برداری، میكرودرم ابریژنیا و لیزر درمانی می ‌كنند، برای اینكه پوست‌شان زودتر ترمیم شود از كرم‌های موضعی با عنوان ب پانتنول یا دكس پانتنول استفاده كنند كه حاوی ویتامین5 B است. جالب آنكه این ویتامین به مقدار بسیار زیادی در برنج یافت می‌ شود و خود گویای این موضوع است كه چرا برنج تا این حد برای پوست ما مفید است. خیلی‌ها تصور می‌ كنند برای اینكه پروتئین بدن‌شان تأمین شود باید گوشت بخورند. این طرز فكر كه غذای گوشت‌دار غذای مقوی است در میان بسیاری از افراد جا افتاده است.

ولی درواقع اینطور نیست، چرا كه پروتئین در گیاهان نیز درصد قابل توجهی از وزن آنها را تشكیل می ‌دهد و در بسیاری از مواقع می ‌توانند جایگزین مناسبی برای گوشت و منابع حیوانی باشد، به خصوص كه منابع حیوانی معمولاً با داشتن كلسترول بالا برای افراد مسن و بیماران قلبی، چندان مناسب نیست. یكی از این گیاهان، برنج است. پروتئین درصد بالایی از وزن خالص برنج را تشكیل می ‌دهد و این رقم به حدود 11 درصد می ‌رسد و در صورت همراهی برنج با حبوبات مثل لوبیا و عدس به تنهایی و بدون مصرف گوشت، نیاز روزانه پروتئین فرد را تأمین می‌ كند. اما پوست ما نیز به شدت به این پروتئین نیازمند است چون  ساختمان اصلی لایه خارجی و كراتینی پوست، از پروتئین تشكیل شده و در صورتی كه این لایه دچار آسیب شود، پوست بدون محافظ مانده و بسیار آسیب ‌پذیر می ‌شود. این ‌است كه مصرف پروتئین، یكی از اصول محافظت از پوست محسوب می ‌شود و چه پروتئینی بهتر از برنج كه خواص بی‌ شمار آن در سطور بالا از نظرگذشت

+ نوشته شده در ۸/۹/۱۳۸۷ساعت ۱۸:۵۸ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : پوست و مو نظر(0)

بوی عرق بدن افراد به نوعی خود یك بیماری محسوب نمی‌شود.

بعضی اوقات افرادی كه مشكل تعرق دارند ممكن است متوجه نباشند كه بوی بدن آنها دیگران را اذیت می‌كند. به غیراز باكتری‌ها، دلایل مختلف دیگری نیزدر این امر دخیل هستند، مانند:

- در بعضی موارد غدد عرقی بیش فعال شده‌اند.

- مواد سمی یا مواد گیاهی از قبیل الكل، سم آرسنیك، سم سیانید یا كشیدن سیگار، گاهی باعث این مسئله می‌شوند.

- عفونت‌هایی از قبیل عفونت‌های ریوی، عفونت‌های پوستی، عفونت‌های مهبل، بیماری‌های مقاربتی یا عفونت مجاری اداری نیز می‌توانند باعث بروز این بوی نا مطبوع شوند.

نكاتی كه باید برای پیشگیری رعایت كرد عبارتند از:

رعایت كردن نظافت شخصی، استحمام روزانه و تعویض روزانه لباس‌ها. همچنین جنس لباس‌هایی كه به تن می‌كنیم در كم كردن تعرق نقش بسزایی دارند. لباس‌های نخی معمولا سریع عرق و بوی بد را جذب می‌كنند.
- دقت در نوع تغذیه به كاهش میزان بوی بدن كمك می‌كند. مثلا از خوردن بعضی از غذاهای تند با ادویه جاتی مانند كاری، زیره و سیر خودداری كنید. كمبود روی در بدن مشكل تعرق را افزایش می‌دهد، به این دلیل كه این ماده به دفع سموم بدن كمك می‌كند. نوشیدن میزان كافی آب و مایعات، غدد ترشح‌كننده اِكرین را فعال می‌سازد كه باعث رقیق‌تر شدن عرق آپوكرین می‌شود.

- استفاده از اسپری و دئودورانت فقط بوی بد را می‌پوشاند و گاهی سبب افزایش بوی بد بدن می‌شود. در انتخاب دئودورانت هم توجه كنید از نوعی انتخاب كنید كه حاوی روی و آلومینیوم باشد، زیرا كه این مواد باكتری‌هایی كه مسبب بوی بد بدن هستند را كاهش می‌دهند.

درمان های خانگی برای رفع بوی بد عرق:

1)استحمام كنید. سپس آب شلغم را بگیرید به این صورت كه شلغم را رنده كنید و داخل یك پارچه ی نازک ریخته و فشار دهید و عصاره به دست آمده را با یك قاشق چایخوری به زیر بغل‌هایتان بمالید و ماساژ دهید.

2) استفاده از جوش شیرین بوی بد زیر بغل و پاهای شما را كاهش می‌دهد.

3) چند لیمو ترش را در دست خود كم كم فشار دهید تا نرم شود. سپس از وسط به دو نیم كنید و به زیر بغل‌هایتان بمالید تا هسته‌های آن خارج شود. سپس حمام كنید. اگر زیر بغل شما موهای زائد دارد، یك روز قبل از این كار آن موها را از بین ببرید تا اسید لیموها بوی بدن شما را از بین ببرد.

4) هر روز به حمام بروید و بعد از آن به زیر بغل‌هایتان پودر بزنید. این كار علاوه بر اینكه بوی بدن را می‌گیرد، پوستتان را نیز سفید می‌كند.

5) روغن زیتون، آب پرتقال، آب لیمو و گریپ فروت هم موادی هستند كه شما می‌توانید استفاده كنید. توجه داشته باشید كه افشره آنها باید تازه باشد. زیر بازوهایتان یا هر قسمتی از بدن كه لازم است را پودر بزنید. جوش شیرین را به افشره اضافه كنید و به زیر بغل خود بمالید، سپس با روغن زیتون پاك كنید. بوی بدن شما از بین خواهد رفت.

اگر شما گوشت و مرغ می‌خورید و با مشكل بوی بد بدن مواجه هستید، رژیم غذایی خود را عوض كنید. مصرف گوشت و مرغ را كاهش دهید و خود را به خوردن سبزیجات عادت دهید. این توصیه‌های غذایی هم كمك می‌كند:

- هر روز ناشتا قبل از صبحانه 500 میلی گرم پودر جوانه ‌گندم را در آب حل كرده و بنوشید. اگر سوپر ماركت‌های اطراف خانه شما جوانه گندم تازه دارد، می‌توانید از جوانه گندم تازه استفاده كنید. توجه داشته باشید محلول جوانه را با معده خالی و با آب معدنی بنوشید. كلروفیل بوی بدن را به صورت چشمگیر كم می‌كند یا كاملا از بین می‌برد.

- اگر كشمكش‌های عصبی باعث می‌شود كه شما تعرقتان افزایش یابد و این نیز باعث می‌شود كه بوی بدنتان زیاد شود، چای سبز بنوشید. یك قاشق چایخوری چای سبز خشك یا 2 عدد چای كیسه‌ای را در یك فنجان آب بریزید و بگذارید به مدت 10 دقیقه خیس بخورد و كم كم در طول روز آن را بنوشید. این چای به شما كمك می‌كند آرامش پیدا كنید و دیگر عرق نكنید.

+ نوشته شده در ۸/۹/۱۳۸۷ساعت ۱۸:۵۵ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : نظر(0)

محلول گیاهی پاک‌کننده صورت

محلول گیاهی پاک‌کننده صورت

پاک کننده گندم و عسل

مواد لازم:


عسل 30 گرم
بادام آسیاب شده 40 گرم
پوست پرتقال 20 گرم
روغن جوانه گندم 30 میلی‌لیتر

طرز تهیه:


عسل را با روغن جوانه گندم مخلوط کنید. سپس بادام آسیاب شده را به آن بیافزایید.

پرتقال درشت و پوست کلفتی را به دو نیم کرده، تمام محتویات آن را خارج کنید و سپس با آب داغ به خوبی بشویید.

بعد از این که خوب خشک شد، آن را رنده کرده و روی کاغذ روغنی در هوای آزاد به مدت یک روز خشک کنید.

سپس آن را آسیاب کرده و به مخلوط قبلی اضافه نمایید.

آن را روی پنبه مرطوب یا لیف ریخته، جهت تمیز کردن پوست از قسمت پایین گردن شروع کرده و با حرکات ملایم و دورانی به طرف صورت و پیشانی بکشید.

این عمل شبیه پیلینگ یا لایه‌برداری سطحی است.

این محلول هم زمان با از بین بردن سلول‌های مرده پوست به آن طراوت می‌بخشد.

در نهایت محل را با آب فراوان شستشو دهید.

+ نوشته شده در ۶/۹/۱۳۸۷ساعت ۱۵:۳۶ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : ماسک صورت نظر(0)

آشفته بازار جراحی پلاستیك

جراحی‌های زیبایی، اگرچه روز به روز رواج بیشتری می‌یابند، اما همچنان پرسش‌ برانگیزند.


با وجود داشتن تعرفه‌های دولتی، هنوز تعرفه خصوصی برای آنها در نظر گرفته نشده است و حتی شركت‌های بیمه هم كمك هزینه‌ای برای این نوع جراحی‌ها در نظر نگرفته و در صورت همراهی جراحی زیبایی با جراحی ترمیمی هم هزینه‌های مربوط به جراحی ترمیمی را نیز تقبل نمی‌كنند.

به گفته كارشناسان، تصویب تعرفه‌های مشخص برای جراحی‌های زیبایی، می‌تواند تأثیر بسیار مثبتی در سر و سامان دادن به بازار نامتعادل جراحی‌های زیبایی كه به شكل خصوصی انجام می‌شود، داشته باشد.
دكتر عبدالجلیل كلانتر هرمزی- فوق تخصص جراحی پلاستیك و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشكی شهید بهشتی- در این زمینه، می‌گوید: "جراحی پلاستیك به پنج دسته، جراحی جمجمه، فك و صورت-  جراحی دست و میكروسكوپی- جراحی سوختگی، جراحی ترمیمی و جراحی زیبایی تقسیم می‌شود كه برای همه بخش‌ها به‌جز، جراحی زیبایی، تعرفه در نظر گرفته شده است."

وی در ادامه با اشاره به این موضوع كه جراحی‌های زیبایی هم تعرفه دولتی دارد، اما تعرفه خصوصی برای آن در نظر گرفته نشده است، می‌گوید: "تعرفه‌های دولتی مصوب وزارت بهداشت كه بیمارستان‌های دولتی و دانشگاهی آن را رعایت می‌كنند، از این لحاظ كه در سطح دانشگاه انجام می‌شود، استانداردهای لازم را داراست اما در بخش خصوصی، تعرفه‌ها با توجه به تجهیزات و امكانات مركزی كه جراحی در آن انجام می‌شود و میزان تخصص جراح، تفاوت‌هایی را در برمی‌گیرد، بنابراین تعرفه مشخصی ندارد."

وی در ادامه به مراكزی كه جراحی پلاستیك و زیبایی پوستی انجام می‌دهند اشاره كرده و می‌گوید: "بیمارستان پانزده خرداد كه وابسته به دانشگاه علوم پزشكی شهید بهشتی است، بیمارستان حضرت فاطمه(س)  وابسته به دانشگاه علوم پزشكی ایران و بخش جراحی پلاستیك بیمارستان امام خمینی، وابسته به دانشگاه علوم پزشكی تهران و نیز بیمارستان‌های دانشگاه‌های علوم پزشكی اصفهان، مشهد، شیراز، تبریز و اهواز در شهرستان‌ها مراكزی هستند كه جراحی زیبایی را بر ئاساس تعرفه‌های دولتی انجام می‌دهند، اما نكته‌ای كه در رابطه با این بیمارستان‌ها وجود دارد، آموزشی بودن آنهاست، یعنی فردی كه برای دریافت خدمات درمانی به این مراكز مراجعه می‌كند باید آگاه باشد كه بخشی از فعالیت‌های پزشكی كه در این مراكز انجام می‌شود، برای آموزش دستیاران بوده و اگر به این مسئله تمایل ندارند، باید به مراكز جراحی پلاستیك و زیبایی خصوصی مراجعه كنند."

دكتر سارا قربانی- فوق‌ تخصص جراحی پلاستیك-  نیز با اشاره به عدم وجود تعرفه مشخص در بخش خصوصی، می‌گوید: ما تعرفه مشخصی در بخش خصوصی نداریم و میزان تعرفه را هم وسعت عمل جراحی و نوع عمل جراحی تعیین می‌كند، حتی ممكن است دو بیمار مختلف كه عمل‌های به ظاهر مشابه‌ای دارند، بسته به تغییری كه در عضو مورد جراحی صورت می‌گیرد، هزینه‌های مختلفی داشته باشند."

وی تأكید می‌كند از آنجا كه عمل‌های زیبایی به هیچ عنوان تحت بیمه قرار نمی‌گیرند، معمولاً  هزینه بالاتری برای بیمار نسبت به سایر جراحی‌های پلاستیك دربردارند.

دكتر قربانی در زمینه رضایت یا عدم رضایت بیماران از این تعرفه‌ها نیز می‌گوید: "به هر حال هرگز نظارت دقیقی در تعیین نرخ تعرفه‌ها وجود نداشته است، چرا كه بخش خصوصی گستردگی زیادی دارد و بعضاً امكانات و تجهیزات در هر یك از مراكز، متفاوت است و شكل معمول قضیه هم به این ترتیب است كه تا زمانی كه متقاضی برای خدمتی وجود داشته باشد، تعرفه‌ها با توجه به میزان متقاضی تعیین می‌شود."

به گفته وی، به‌خصوص در جراحی‌‌های زیبایی، اصل مورد نظر بیماران، اعتماد به پزشك است و اگر بیماران، جراحی را كه انتخاب می‌كنند از میان افراد متخصص برگزینند، كمتر با بی‌عدالتی مواجه خواهند شد.

دكتر نور احمد لطیفی، فوق تخصص جراحی ترمیمی و دانشیار دانشگاه علوم پزشكی ایران نیز ضمن تأیید عدم نظارت كافی بر تعرفه‌ها، می‌گوید: "برای روشن شدن مطلب بهتر است به این نكته توجه كنیم كه تعرفه‌ها باید بر اساس هزینه‌ها و درآمدهای موجود در جامعه شكل بگیرد، اما از آنجایی كه ایجاد چنین نظمی در جامعه مستلزم نظارت كافی است و این نظارت در حال حاضر به شكل كامل اعمال نمی‌شود، با بی‌نظمی در این زمینه مواجهیم."

به گفته دكتر لطیفی، چیزی كه در كتاب به‌عنوان تعرفه دولتی آمده است بسیار كم است و از سوی دیگر تعرفه‌های خصوصی هم وجود دارد كه بسیار زیاد است. وی ادامه می‌دهد: "نكته جالبی كه در این میان وجود دارد، این است كه به شكل معمول، اساتید دانشگاه و متخصصان سرآمد جراحی زیبایی معمولاً براساس تعرفه‌ها عمل می‌كنند یا هزینه‌ای كه برای جراحی‌های زیبایی در نظر می‌گیرند بسیار متعادل است، اما هزینه‌های سرسام‌آور معمولاً از سوی افراد تازه فارغ‌التحصیل یا غیر متخصصی وضع می‌شود كه به شكل كلی تخصص كافی برای انجام این نوع جراحی‌ها را هم ندارند."

دكتر قربانی در تحلیل نقش غیر متخصص‌ها در ایجاد آشفتگی در بازار تعرفه‌های جراحی زیبایی، می‌گوید: وضع تعرفه‌های بسیار بالا از سوی افراد غیرمتخصص، راهی برای مطرح شدن بیشتر تلقی می‌شود و در واقع این افراد سعی می‌كنند تا از راه نجومی كردن دستمزدهای جراحی، اعتماد بیشتری در بیماران ایجاد كنند."

این در حالی است كه دكتر كلانتر هرمزی، نقش مردم را در انتخاب جراح مناسب، چنین بیان می‌كند: "این مردم هستند كه با تحلیل مناسب اطلاعات، باید انتخاب عاقلانه‌ای داشته باشند، به این مفهوم كه ما نمی‌توانیم، افراد را مجبور به كاری‌ كنیم، بلكه تنها می‌توانیم در آگاه سازی آنها از وجود افراد غیر متخصص كه شاید كمتر از  5 درصد جامعه پزشكی را تشكیل دهند، سهیم باشیم، در غیر این صورت، این خود بیماران هستند كه باید بدون توجه به عنوان‌های ظاهری روی تابلوها و علی‌الخصوص، عنوان‌هایی كه در پیك‌ها و روزنامه‌ها به عنوان تبلیغات مطرح می‌شود، تصمیم‌گیری كنند."

به گفته رئیس انجمن جراحان پلاستیك، بیمار باید بداند، نرخ جراحی نزد افرادی که تخصص بیشتر و امكانات و تجهیزات پیشرفته‌تر و مدرن‌تر دارند، بالاتر از سایر جراحان است، اما در نهایت انتخاب با بیمار است تا كدام گزینه را برگزیند.

+ نوشته شده در ۶/۹/۱۳۸۷ساعت ۱۵:۳۵ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : نظر(0)

نگران زگیل هستید؟

زگیل تكثیر غیر سرطانى سلول هاى پوست است كه توسط عفونت‌های ناشی از ویروس‌های خانواده پاپیلوما ویروس(HPV) ایجاد می شود. زگیل در كودكان بیشتر از بزرگسالان شایع است، اما مى تواند در هر سنى بروز كند.


زگیل‌ها (برآمدگی‌های كوچك پوستی ناشی از آلودگی به ویروس‌های پاپیلوما) ممكن است در هر جای بدن ظهور كنند؛ مثلا روی پوست نقاط مختلف بدن مثلا دست ‌پا یا صورت، روی اندام تناسلی و حتی درون دهان.

زگیل‌ها بسیار مسری هستند و  با تماس پوستی به راحتی منتقل می‌شوند، یعنی می‌توانند از یک قسمت به سایر نقاط بدن و نیز سایر افراد سرایت كنند.

به دلیل تنوع انواع ویروس‌هاى پاپیلوما (بیش از 60 نوع) انواع زگیل وجود دارد.

زگیل دردناك نیست، مگر اینكه بر روى پا ایجاد شود. در اكثر موارد، زگیل در مدت زمان طولانى به تدریج از بین مى رود و نیازى به درمان ندارد.


انواع شایع زگیل


انواع شایع زگیل شامل موارد زیر است:

زگیل معمولى: این زگیل در اطراف ناخن ها و در پشت دست ظاهر مى شود. معمولاً داراى سطحى زبر بوده و رنگ آن زرد مایل به خاكسترى یا قهوه اى است.

زگیل پا: در كف پا ایجاد مى‌شود و بر روى آن نقاط سیاه دیده مى‌شود كه همان رگ‌هاى خونى است كه زمانى آن را تغذیه مى‌نمودند. دسته‌هاى زگیل كف پایى، "موزائیك" نامیده مى شوند. این زگیل‌ها مى‌توانند دردناك باشند.

زگیل مسطح: زگیل هاى كوچك صافى هستند كه گاه در دسته هاى صد تایى دیده مى‌شوند و اغلب در صورت كودكان به وجود مى آیند.

زگیل تناسلى: در ناحیه تناسلى به وجود مى آید و گاه از طریق رابطه جنسى منتقل مى‌شود. این نوع زگیل بر خلاف سایر انواع زگیل، سطح نرمى دارد.

زگیل نخى: این نوع زگیل، كوچك، دراز و باریك است و معمولاً بر روى پلك‌ها، صورت و گردن دیده مى‌شود.

محلول‌های موضعی ضد زگیل در داروخانه‌ها وجود دارد كه بدون نسخه قابل تهیه هستند. توجه داشته باشید كه این محلول‌ها را هرگز نباید برای زگیل‌های روی صورت یا اندام تناسلی به كار برد. برای درمان زگیل در این مناطق بدن با پزشكتان مشورت كنید.

درمان زگیل:


زگیل‌ها در بسیاری از موارد خود به خود ناپدید می‌شوند، ولی در برخی افراد نیاز به درمان دارند. زگیل در كودكان غالباً بدون درمان ناپدید مى‌شود.

درمان زگیل بستگى به عوامل چندگانه زیر دارد:

مدت زمانى كه زگیل روى پوست ظاهر شده است

محل زگیل

نوع زگیل

شدت زگیل

درمان مى‌تواند شامل موارد زیر باشد:

كاربرد اسید سالیسیلیك و اسید لاكتیك (كه محل زگیل را نرم مى كنند)

سرما درمانى با نیتروژن مایع

استفاده از جریان الكتریكى براى از بین بردن زگیل

ایمنی‌درمانی

جراحى با لیزر

درمان زگیل‌های كف پایی  


زگیل‌های كف پایی ناشی از عفونت ویروسی پوست كف پا هستند.

این زگیل‌ها در نتیجه راه رفتن با پای برهنه در مكان‌هایی مانند دوش‌های عمومی یا رختكن‌ها به افراد منتقل می‌شوند.

زگیل كف‌پایی ممكن است مانند پینه به نظر برسد، اما به طور معمول دانه‌های سیاهی – كه مویرگ‌های خونی هستند- درون زگیل مشاهده می‌شود كه پینه‌ها آنها را ندارند.

زگیل كف‌پایی ممكن است به خصوص هنگام راه رفتن باعث درد و ناراحتی شود. انجمن جراحان ارتوپدی آمریكا می‌گوید در صورتی كه زگیل كف‌پایی باعث درد شدید شود باید به پزشك مراجعه كنید.

درمان معمول این نوع زگیل شامل برداشتن آن با جراحی به همراه مقداری از پوست حاشیه آن و كاربرد داروی موضعی و پانسمان است.

پزشك شما ممكن است استفاده از اسید سالیسیلیك را- به صورت مایع یا برچسب- برای كاستن و نهایتا حذف زگیل پیشنهاد كند.

+ نوشته شده در ۶/۹/۱۳۸۷ساعت ۱۵:۳۴ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : بیماریهای پوست نظر(0)

تب‌خال قابل درمان است

تب‌خال، برجستگی‌هایی قرمزرنگ یا تاول‌هایی ارغوانی‌رنگ است كه معمولاً روی لب‌ها یا اطراف دهان بروز می‌كند.

تب خال که ناشی از ویروس هرپس سیمپلكس(Herpes Simplex Virus) است، می‌تواند به سایر نقاط بدن یا سایر افراد سرایت كند. همچنین می‌تواند بسیار آزاردهنده باشد، اما تب‌خال را می‌توان درمان كرد.

اگر علائم شما شدید است و دچار سوزش و خارش لب و تحریك دهان، درد در اطراف دهان، یا تاول‌های كوچك روی دهان كه می‌تركند هستید، استفاده از داروهایی مانند رنگ یدوكسوریدین یا داروی ضد ویروسی آسیكلوویر می‌تواند به شما تسكین دهد.

تب‌خال ممكن است برای مدت‌های طولانی پنهان باقی بماند، و برخی افراد ممكن است در اولین سرایت ویروس بیماری، علائمی نشان ندهند.

هوای سرد، آفتاب داغ و تضعیف دستگاه ایمنی ممكن است به بروز مكرر تب خال در فرد منجر شود.

پیشگیری از تب‌خال در کودکان  


عوامل معینی ممكن است كودكان را به تب‌خال حساس‌تر كنند از جمله استرس و قرار گرفتن زیاد در معرض نور آفتاب.

اگر سیستم ایمنی كودك شما به علت بیماری یا عارضه دیگری ضعیف شده‌ باشد، با احتمال بیشتری ممكن است به تب‌خال مبتلا شود.

شما می‌توانید با فراهم آوردن یك رژیم غذایی سالم و متعادل و خواب كافی برای كودك‌تان از بروز تبخال در او پیشگیری كنید.

اگر كودك‌تان گرایش به تب‌خال زدن دارد، قبلاً از خارج شدن از خانه به پوستش كرم ضد آفتاب بزنید تا احتمال ابتلا به تب‌خال كاهش یابد.

+ نوشته شده در ۶/۹/۱۳۸۷ساعت ۱۵:۳۳ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : بیماریهای پوست نظر(0)

از محصولات آرایشی مجوزدار استفاده كنید

چند روز پیش، خبر هشدار محققان اروپایی در رابطه با وجود سرب در مارك‌های مشهوری از رُژ لب منتشر شد.

با این اوصاف و با توجه به مصرف فراگیر لوازم آرایشی در ایران، متخصصان داخلی عقیده دارند، آنچه در مصرف لوازم آرایشی دارای اهمیت بیشتر است، استفاده از محصولات استانداردی است كه مجوز وزارت بهداشت را دارند و با این استدلال، استفاده از مارك‌های معروف همچنان بهتر از استفاده از مارك‌های بی‌نام و نشان است.

دكتر كامران بلیغی، عضو هیأت علمی پوست دانشگاه علوم پزشكی تهران، با اشاره به نظارت وزارت بهداشت برلوازم آرایشی- بهداشتی می‌گوید: خبرهایی نظیر خبر اخیر مبنی بر وجود سرب بیشتر از حد مجاز در رژ لب‌های معروف و شناخته شده بین‌المللی، می‌تواند به دلایل تجاری هم اتفاق بیفتد؛ چرا كه هر از گاهی، رقابت بین تولیدكنندگان بزرگ محصولات آرایشی، نتیجه‌ای در راستای بدبین كردن افراد به ماركی خاص را در بردارد.

وی ادامه می‌دهد: به ‌نظر نمی‌رسد در رابطه با لوازم آرایشی موجود در بازار كه برچسب تأیید وزارت بهداشت را دارند، اعم از اینكه ایرانی یا خارجی باشند، مشكلی وجود داشته باشد و به صرف یك مطالعه، نمی‌توان افراد را بدبین كرد؛ اما مشكلی كه وجود دارد و تهدیدی برای سلامت نیز به شمار می‌آید، استفاده از لوازم آرایش غیر استاندارد، بدون مجوز یا تاریخ مصرف گذشته‌ای است كه در بسیاری از موارد به شكل قاچاق وارد ایران می‌شود.

بلیغی می‌افزاید: مواد آرایشی كه تأییدیه وزارت بهداشت را ندارند، اغلب ارزان قیمت هستند و با توجه به رواج استفاده از لوازم آرایش، به‌ خصوص در سنین پایین تر، از آنجا كه قیمت محصول آرایشی یكی از ملاك‌های گزینش در این سنین به شمار می‌آید، استفاده از محصولات متفرقه می‌تواند خطرناك باشد.


مراقب آلرژی باشید


در حالی كه بیشتر متخصصان پوست، عارضه خاصی به جز واكنش‌های آلرژیك را در اثر استفاده از لوازم آرایشی مجاز برنمی شمرند و تنها محدودیت مصرف را به افرادی كه استفاده از این محصولات، سبب قرمزی، خشكی و پوسته ریزی در پوست آنها می‌شود، توصیه می‌كنند،

دكتر غلامحسین غفارپور، مدیر گروه پوست دانشگاه علوم پزشكی ایران می‌افزاید: استفاده از لوازم آرایشی دارای تأییدیه وزارت بهداشت، چه داخلی و چه خارجی باشد، در برخی موارد به نفع پوست است و آن مواردی است كه این محصولات با پوست افراد سازگاری داشته باشند.
وی همچنین در توضیح معنای سازگاری می‌گوید: سازگاری به این معناست كه استفاده از یك محصول آرایشی، باعث قرمزی، خشكی یا پوسته ریزی و تحریك پوست نشود وگرنه استفاده از محصولاتی نظیر كرم‌های مرطوب‌كننده كه سبب لطافت پوست می‌شوند یا كرم پودرهایی كه رنگین بوده و خاصیت ضد آفتاب هم دارند، به نفع پوست است.


رژ لب‌های فاقد ائوزین بهترند


دكتر زهره تهرانچی، متخصص پوست و عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشكی شهید بهشتی، معتقد است كه عارضه خاصی به جز واكنش‌های آلرژیك به ندرت ممكن است اتفاق بیفتد و آلرژی هم كه وجود دارد، معمولا در رابطه با ماده ائوزین موجود در رژ لب‌های قرمز با ماندگاری بالاست كه آن هم در تركیبات محصول قابل رویت است و در صورت وجود آلرژی به این ماده، مصرف‌كنندگان می‌توانند از رژ لب‌های فاقد ائوزین استفاده كنند.

دكتر زهرا حلاجی، متخصص پوست و عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشكی تهران، نیز با تأیید محصولات دارای مجوز، در رابطه با محدودیت‌های احتمالی، به جوان‌هایی كه پوست‌های چرب و جوش‌دار دارند اشاره كرده و می‌گوید: استفاده از محصولات آرایشی در هر فردی باید متناسب با نوع پوست همان فرد باشد، چرا كه استفاده از انواع نامناسب لوازم آرایشی، به‌خصوص در جوان‌هایی كه جوش صورت هم دارند، باعث افزایش التهابات خواهد شد.

وی همچنین به سوء تفاهم رایجی كه در زمینه استفاده از رژ لب برای از بین بردن خشكی لب‌ها در زمستان وجود دارد، اشاره كرده ومی گوید: استفاده از رژ لب برای از بین بردن خشكی لب‌ها در زمستان، اصلا جواب نمی‌دهد، چرا كه ممكن است این خشكی‌ها در اثر اگزما ایجاد شده باشد، لذا بهترین درمان استفاده از چرب‌كننده‌هایی نظیر ویتامین A یا A+D خواهد بود. 

+ نوشته شده در ۶/۹/۱۳۸۷ساعت ۱۵:۲۸ توسط مهدی محمدی نژاد دسته : لوازم ارایش نظر(0)