X
تبلیغات
پوست زیبا
پوست زیبا
اموزش ارایش خلیجی . ارایش لبنانی
نوشته شده در تاريخ ۵/۶/۱۳۸۸ - ۰۱:۳۱ توسط مهدی محمدی نژاد | نظر(0)

رنگ موی نسکافه ای که درجه سایه رنگ از تیره هست تا روشن. این رنگ قرمزی ندارد و برای پوستهای تیره بهتر است از درجه 6 و 7 آن استفاده شود.



ادامه مطلب...

نخ بند شما باید تمیز باشد. قبل از اصلاح آرایشگرتان را از حساسیت پوست خود مطلع کنید تا با پنبه الکلی نخ شما را تمیزتر کند.

قبل از بند انداختن و یا هر نوع روش اپیلاسیون پوست خود را با ضد عفونی کننده ها تمیز کنید. الکل مورد مناسبی نیست چون پوست را خشک میکند. لوسیونهای خوبی مخصوص تمیز کردن پوست وجود دارد.

بعد از انجام اپیلاسیون و یا بند بلافاصله از ماسکهای خنک کننده استفاده کنید. این مواد خونهای به سطح پوست آمده که باعث گرمی پوست میشوند و صورت جوش میزند را آرام کرده، پوست را خنک و قرمزی را کم میکند.

به محلی که اپیلاسیون شده دست نزنید و از کرمهای آرایشی و یا هر نوع مواد دیگر که دارای عطر میباشد برای بیست و چهار ساعت استفاده نکنید. برای اینکه منافذ پوست باز هستند وسریع میکروب جذب میکنند و منافذ با مواد آرایشی گرفته میشوند.

 

بعد از  چهل و هشت ساعت یعنی هنگام رشد مجدد موها از مواد پیلینگ پوست استفاده کنید تا یک لایه از پوستهای مرده را بردارد (این مواد در مارکهای مختلف در بازار موجود است) . این همان سطحی از پوست است که در مقابل رویش مو مقاومت میکند و تبدیل به جوش و موهای زیر پوستی میشوند. این کار را هر دفعه که حمام میکنید انجام دهید تا موها کاملا” از پوست خارج شوند.

با این روش تا ۹۰ درصد از مشکل جوش بعد از اصلاح راحت میشوید مگر اینکه حساسیت پوست شما خیلی بیشتر از این حد باشد.



ادامه مطلب...

با آمدن تابستان و گرم شدن هوا معمولا مد از رنگ مو های تیره به سمت روشن و بر عکس رنگ پوست ها به سمت رنگ های برنز و تیره گرایش پیدا میکنه، نکته ای که وجود داره اینکه اگر مایل هستیم که ازاین مد پیروی کنیم و با کمی تغییر جلوه ی زیباتر و متفاوتی به ظاهرمون بدیم باید چکار کنیم که با این تغییرات به سلامتون آسیبی نرسه؟ این نکته ای است که در مطالب این سایت همواره دنبال میشه. درمورد برنزه کردن پوست نظر پزشکان استفاده از مواد برنزه کننده که بصورت کرم یا انواع اسپری ولوسیون هست و بدور از آفتاب توصیه اکید  شده ولی مبحث اصلی درباره روشن کردن موها و داشتن مویی به رنگ بلوند(نسکافه ای ،دودی، عسلی و..) است

بدون زردی و یا سوختن مو! تمام نکات وانواع رنساژ ها رو در مطالب
قبلی توضیح دادم ولی از آنجا که بسیاری از دوستان باز هم سوالاتیدارند، در این مطلب تا
حدودی به این سوالات پاسخ می دم.
ضمنا تمامی مسائل مطرح شده و پاسخ هامنوط به این است که شما تا حدودی با مبحث
مواد دکلره و بیرنگ کننده ها آشنا باشید و بهتره افرادی که آشنایی ندارند به متخصص
مراجعه کنند.
1- مویی که قبلا با حنا رنگ شده والان رشد ریشه داره و مو 2 رنگ است و میخواهیم که به یک بلوند زیبا برسیم.
- قسمت های رنگ شده با حنا رو با ماده Remover که از فروشگاه های لوازم آرایشی میتونید تهیه کنید شسته شو میدهیم؛این ماده شبیه شامپو مصرف میشود و حدود 30 تا 40 دقیقه مکث لازم دارد. بعد از پاک شدن رنگ مو ها را با مخلوط پودر دکلره و اکسیدان 6% روشن میکنیم وقتی به پایه رسید شسته و رنساژ میکنیم. در مورد موهای مشکی(رنگ شده) هم به همین صورت عمل میکنیم.
2- موهایی که تیره هستند و پس از رنگ کردن با رنگ قهوه ای ساقه روشن نمی شود و ریشه نارنجی و قرمز میشود.
- برای رنگ کردن موها باید ابتدا از 2 سانت مانده به ریشه از پشت سر لایه به لایه موها رو رنگ کنیم و پوشش داده کمی حرارت یکنواخت بدهیم وقتی ساقه رنگ گرفت شروع به رنگ کردن ریشه میکنیم و بعد از 15 دقیقه اگر ریشه به رنگ ساقه در آمد موها رو میشوییم. درصورتی که باز هم اختلاف وجود داشت برای مخلوط رنگ سافه از اکسیدان 9% و برای ریشه از 6% استفاده میکنیم.
3-مویی که قبلا مش شده رو میتونیم بلوند یکدست کنیم؟
-اغلب خانم ها وقتی بعد از مدتی رشد ریشه داشته و مش موهاشون پایین میاد یک رنگ تیره به کل سرشون بدون مشورت میزنند و بعد به آرایشگاه مراجعه میکنند تا موهاشون رو یک بلوند یا قهوه ای روشن شیک کنند. این کار صحیحی نیست. مویی که با دکلره روشن شده ضعیف بوده و اگر دوباره مواد دکلره قوی روش بخوره ممکنه که بسوزه و آسیب ببینه. اگر موهاتون مش داره برای دکلره کافیه روی این تکه ها مواد نزنیم و بقیه را با احتیاط دکلره کنیم. بهتره در این موارد حتما یک کمک یا متخصص به شما یاری برسونه!!
4-موها قبلا بلوند شده و الان رشد ریشه داره و 2 رنگه ، چطور میشه که یک قهوه ای یکدست درآورد؟
-مهم ترین نکته این است که به هیچ وجه از رنگ های سری زیتونی ، دودی ، خاکستری و بطور کلی سرد استفاده نکنیم. از سری رنگ های گرم متل شکلاتی و طلائی و فندقی و… و شماره های 4 یا 5 با اکسیدان 6% و کمی آب برای ساقه ها ومخلوط رنگ و اکسیدان 9% برای ریشه استفاده کنیم. در این حالت مو کمی تیره خواهد شد و از اونجایی که موی دکلره شده رنگدانه های خود رو از دست داده است بعد از 1 یا 2 بار شستشو دوباره روشن میشه و این کار رو باید مجددا تکرار کرد تا رنگ ثابت شود.



ادامه مطلب...

برای انجام اتوی خوب روی مو، باید اول یک اتوی خوب داشت که حرارت آن مناسب نوع موی شما باشد. اگر شما موی نازک و کم پشت دارید نیاز ندارد که اتویی با حرارت بالا داشته باشید و بر عکس، اگر شما موی ضخیم و پرپشت دارید

حتیاج به اتویی با حرارت بالا و قوی دارید. برای اینکه شما موی خود را محافظت کنید از اسپری های محافظ مو در مقابل حرارت (که با نام فلت آیرون در بازار موجود است) میتوانید استفاده کنید تا هم آب موجود در بافت مو حفظ شود و هم دوام صافی مو بالا برود. مو در حین اتو کردن باید خشک باشد مگر اینکه روی اتو گفته باشد که این اتو مناسب موهای تر است. از پشت سر شروع کنید و یک دسته کوچک از مو را جدا کنید طوری که بین انگشتان اشاره و وسطی قرار بگیرند و اتو را روی مو قفل کنید و آن را روی مو سر بدهید پایین. حرارت، کوتیکل مو ها را میبندد و مو براق و صاف دیده میشود.   این کار را چند بار تکرار کنید تا نتیجه کار شما را  راضی  کند. مخصوصا انتهای مو کمی توقف کنید تا صاف تر بشود. البته اگر دلتان نخواهد انتهای مو صاف باشد وقتی به انتهای مو رسیدید اتو را بیرون و یا تو بدهید تا شکل انتهای مو را تغییر دهید. در پایان مو را با اسپری فیکس کنید.

     

پ ن ۱: هنگام خرید ترجیحا” اتوهای سرامیکی را انتخاب کنید. زیرا هم نتیجه بهتر و هم آسیب کمتری را به همراه دارند.

پ ن۲: هیچوقت قبل از اتو روی دسته های مو چسب یا ژل نزنید.



ادامه مطلب...
نوشته شده در تاريخ ۵/۶/۱۳۸۸ - ۰۱:۲۶ توسط مهدی محمدی نژاد | نظر(0)

۱- هر ۴ تا ۶ هفته مو های خود را کمی کوتاه کنید تا شکل خود را همیشه داشته باشد و از ریخت نیافتد.

۲- همیشه تمیز نگهش دارید و هر روز تقریبا بشوریدش. مخصوصا اگر مو های چربی دارید.

۳-از نرم کننده کمتر استفاده کنید و اگر موهای شما خشک هستند فقط برای نوک مو استفاده کنید



ادامه مطلب...
نوشته شده در تاريخ ۵/۶/۱۳۸۸ - ۰۱:۲۶ توسط مهدی محمدی نژاد | نظر(0)

۱- هر ۴ تا ۶ هفته مو های خود را کمی کوتاه کنید تا شکل خود را همیشه داشته باشد و از ریخت نیافتد.

۲- همیشه تمیز نگهش دارید و هر روز تقریبا بشوریدش. مخصوصا اگر مو های چربی دارید.

۳-از نرم کننده کمتر استفاده کنید و اگر موهای شما خشک هستند فقط برای نوک مو استفاده کنید



ادامه مطلب...

آرایش چشم از مهمترین قسمتهای آرایش است زیرا اولین جاییست که توجه بیننده را به خود جلب میکند، بقیه قسمتهای صورت را تحت الشعاع قرار میدهد و به نگاه شما معنی میبخشد.خط چشم و سایه باید با توجه به فرم چهره و شکل چشمها و رنگ پوست انتخاب شود. چشمهای افتاده یا کشیده، رنگ پوستهای تیره یا روشن، تیپهای بور یا مشکی هرکدام طرح و رنگ خاصی را میطلبد.

 

شبها معمولا” از سایه های پررنگ و براق و روز سایه های مات و روشن استفاده میشود. در عکسهای بالا چند نمونه سایه ساده و زیبا و خط چشمهای مناسب چشمهای متفاوت کشیده شده که بسیار کاربردی هستند (رنگ سایه ها سلیقه ایست).  ما معمولا” در کلاسهای خودآرایی از کارآموزان میخواهیم خط چشم را با مداد نرم و پررنگ بکشند و بعد روی آن را با خط مایع پررنگ کنند. شما هم امتحان کنید.

منبع : بانوی زیبا

http://banoyziba.hosh.ir



ادامه مطلب...

صورتتان را مرطوب کنید و بگذارید کرمتان جذب شود. این موضوع باعث میشود که کرم پودرتان در سطح پوست بماند.
·کرم پودر را بزنید و فورا پخش کنید.


·با زدن برس در پن کک و پخش کردن آن روی صورت به صورت حرکات مدور هماهنگی کرم پودر را ایجاد کنید. نگرانی
ماتی جلای چهرهتان نباشید.
·کرم پودر را با نوک انگشت یا اسفنج آرایشی بمالید تا پوستتان درخشان و طبیعی جلوه کند.
·پس از اتمام کار با یک دستمال نمناک روی صورتتان بزنید تا اضافه های پن کیک را از روی آن بردارد و درخشش لازم
به چهره تان داده شود.
·هنگام زدن کرم پودر دهانتان را باز کنید تا قسمت گردن قشنگ آرایش شود و خطی باقی نماند.
·دو رنگ کرم پودر را همیشه دم دست داشته باشید. یکی برای زمستان و دیگری برای تابستان. اغلب ماه های
سال اگر این دو رنگ را با هم مخلوط کنید هماهنگی بسیار زیبایی به دست می آید.
·پس از اتمام آرایش، یک تکه پارچه را روی صورتتان بزنید که هم آخرین پوشش را تکمیل کنید و هم نرمشی به
ظاهرتان داده باشید.
به یاد داشته باشید:
آرایش در زیر نور مصنوعی و رنگ طبیعی متفاوت جلوه میکند، به همین خاطر همیشه زیر نوری مشابه به نور جایی که میخواهید
بروید آرایش کنید.
رنگهای روشن چهره تان را جلوه دار تر میکنند. ولی رنگهای تیره تر این جلوه هار را کمتر نمایان میکنند



ادامه مطلب...

b7e122bfb4974d81700003d7bbd02890 

استحمام مانند هر کار بهداشتی دیگر اصول و قوانینی دارد که با توجه به آنها می‌توان از پوست و موی خود محافظت کرد. یکی از مهم‌ترین کارها در هنگام استحمام، شستن سر و موهاست که به‌طور معمول با شامپو و در بعضی موارد که اشتباه است، با مایع ظرفشویی یا پودر رختشویی! صورت می‌گیرد.
كلمه شامپو از یك لغت هندو به نام چامپانا به معنی ماساژ دادن گرفته شده است. قبل از پیدایش شامپو به صورت امروزی، مردم برای شستشوی موی خود از مواد گیاهی مانند سدر و چوبك و كتیرا و مواد معدنی مانند خاك‌های سیلیسی استفاده می‌كردند ولی صابون، متداول‌ترین ماده جهت شست وشوی مو بود و به همین علت اولین شامپوها، شامپوهای صابونی بوده‌اند و كم‌كم با پیدایش پاك‌كننده‌های مصنوعی، مخلوطی از صابون و پاك‌كننده و بالاخره پاك‌كننده‌های خالص عرضه شدند.

البته در حال حاضر، هنوز هم بسیاری از مردم به علت نداشتن آگاهی از مشكلی كه قلیایی بودن صابون و سختی آب برای مو پدید می‌آورد، از صابون برای شستن موی خود استفاده می‌كنند. مهم‌ترین عملكرد شامپو، تمیزكردن مو و پوست‌سر و برطرف كردن چرك و آلودگی از روی سطح آن است.

 

مراحل شامپو زدن
به‌طور معمول بیشتر افراد بطری شامپو را برمی‌دارند، یك قطره بزرگ از شامپو روی سرشان می‌ریزند، مو را چنگ می‌زنند و بعد از اینكه شامپو كف كرد جریان‌ آب ‌را‌ وارد ‌آن می‌كنند. شامپو زدن عملی است كه در زندگی روزمره همه ما مرتب انجام می‌شود. بنابراین اشتباهاتی كه در اثر عادت‌های ناصحیح شامپو زدن مرتكب می‌شویم نیز مرتب تكرار خواهند ‌شد. شامپو زدن صحیح موها شامل مراحل زیر است:

1-گره‌گشایی‌ ‌از مو: موی خود را با یك شانه دندانه درشت شانه كنید تا هیچ‌گونه گره‌ای روی آن نمانده باشد. حواستان باشد كه هرگز موی خود را در حالت خیس شانه نكنید چون در این حالت نیروی بیشتری برای شانه كردن مصرف می‌كنید بنابراین موی شما ممكن است شكسته شود.

2- آب‌كشی اولیه با آب ولرم: در مرحله بعدی موهای خود را با آب ولرم و نیمه‌گرم آبكشی کنید. به این مرحله، آبكشی اولیه و یا پیش از شستشو گفته می‌شود كه برای زدودن گرد و غبار و به طور كلی آلودگی‌های قابل حل در آب انجام می‌شود. هرگز از آب داغ استفاده نكنید، چون باعث تردی و شكنندگی مویتان خواهد شد.

3- پخش كردن شامپو در كف دست: مقداری شامپو در كف دست خود بریزید و دست‌های خود را روی هم مالش دهید تا شامپو روی دست‌هایتان پخش شود. در واقع كف شامپو باید روی دست شما تشكیل شود. مقدار شامپو توسط خودتان تعیین می‌شود و باید به‌ اندازه‌ای باشد كه كف آن تمام موهای شما را بپوشاند.

4- ماساژ دادن شامپو روی پوست‌سر با نوك انگشتان: شامپو را روی همه جای سر پخش كرده و با نوك انگشتانتان به آرامی‌شامپو را روی پوست‌سر و موهایتان ماساژ دهید. دقت كنید كه از ناخن‌ها استفاده نكنید و برای جلوگیری از گره خوردن و شكسته شدن مو این كار را به آرامی‌ و به صورت دایره‌ای انجام دهید.

5- آب‌كشی نهایی: در این مرحله موی خود را به خوبی آبكشی نمایید تا هرگونه بقایای شامپو از لابه‌لای موی شما زدوده شود. باز هم تاكید می‌شود مو در حالت خیس نسبت به اصطكاك خیلی حساس است، بنابراین آن را در حالت خیس به سختی مالش ندهید. همیشه در هنگام شامپو كردن موها این پنج مرحله فوق را به خاطر بیاورید تا تكرار این مراحل برای شما تبدیل به عادت شود.

شیوه استفاده از شامپو
در صورتی كه شامپوی مصرفی شما باعث تجمع آلودگی روی سطح مو و پوست‌سر شما نمی‌شود، تعویض مكرر شامپو ضرورتی ندارد. از طرفی وفاداری به یك مارك خاص نیز توصیه نمی‌شود، زیرا در دنیای مدرن امروز سالانه محصولات جدیدی با خواص متنوع عرضه می‌شود كه استفاده نکردن از آنها به دلیل آن كه محصولی كه استفاده می‌كرده‌ایم امتحان خود را پس داده! محروم كردن خود از پیشرفت‌های فناوری است. ( فیاض سلطانی اذر )

استفاده از شامپوهای نامناسب و استفاده از روش نادرست استفاده از شامپو، موجب كدورت و آسیب‌دیدگی موها می‌شود، اگر شامپوی مناسب موی خود را پیدا كنید و با روش صحیح شامپو كردن و خشك كردن مو نیز آشنا شوید، می‌توانید با خیال آسوده موی خود را هر روز یا چند بار در روز شستشو دهید.

مردم وقتی شامپوی خود را عوض می‌كنند، به‌طور معمول توجه بیش از حدی به حالت مو و پوست‌سر خود می‌نمایند. اگر بهبودی در وضعیت موهایشان حاصل شد آن را به فرآورده جدید نسبت می‌دهند و بر عكس در صورتی كه وضعیت موهایشان بدتر شد، بازهم فرآورده جدید را مقصر می‌دانند. برای مثال ریزش طبیعی موهای خود را به شامپوی ‌جدید ‌نسبت می‌دهند. تحقیقات نشان داده تعداد كمی ‌از مردم از نقش عواملی مانند شانه كردن، برس كردن، تاثیرات مخرب مواد شیمیایی و یا حتی داروها، رژیم غذایی، بیماری یا ویژگی‌های توارثی در ریزش‌مو آگاه هستند.

پس از استفاده از شامپو موی خود را به خوبی و به طور كامل آبكشی كنید، تا هیچ اثری از كف شامپو روی موی شما باقی نمانده باشد. یادآوری می‌شود برخلاف حالت‌دهنده، آبكشی شامپو هر چه كامل‌تر باشد، بهتر است. برای آبكشی شامپو از آب گرم استفاده كنید تا شامپو به‌طور كامل از روی مو خارج شود. اما دمای آب‌كشی حالت‌دهنده بستگی به عواملی مانند ضخامت موی شما دارد. هرگز از آب داغ برای آبكشی موی خود استفاده نكنید.



ادامه مطلب...

در زیر عدسی میكروسكوپ می توان به آسانی دنیای ویروس ها و باكتری ها را مشاهده كرد. این موجود میكروسكوپی با میلیون ها گونه كه هر یك دارای عوارض خاصی به روی موجودات دیگر هستند، از بیماری های ساده گرفته تا مرگبارترین بیماری ها، تنها یك عامل دارند.

b7e122bfb4974d81700003d7bbd02890 

 

 در این تصویر فوق العاده نوتروفیل ها (به رنگ سبز) سلول هایی كه در خط نخست سیستم ایمنی بدن برای مقابله با میکروب ها قرار دارند، در حال بلعیدن باكتری های استرپتوكوكوس پیوژن (عامل بیماری آنژین چركی) هستند.

 
سالمونلا سالمونلا 
 تصویر باكتری های سالمونلا به رنگ صورتی پُررنگ كه عامل بسیاری از بیماری ها از جمله تیفوئید هستند. اغلب گونه های این باكتری در مواد غذایی یافت می شوند.
ایدز ایدز 
تصویر ویروس بیماری هراس آور ایدز (به رنگ قرمز) در حال از بین بردن لنفوسیت های سیستم ایمنی بدن.
ابولا ابولا 
تصویر ویروس بیماری مرگبار ابولا كه هم انسان ها و هم میمون های بزرگ را مبتلا می كند. این ویروس وحشی از طریق مایعات بدن منتقل شده و كبد و كلیه ها را از بین می برد. بیمار مبتلا به ابولا در اثر خونریزی های شدید جان خود را از دست می دهد. (سایت رسمی موسوی)

 

باسیل كخ باسیل كخ 

 

تصویر باسیل كخ عامل بیماری سل كه همراه با تب شدید، ریزش عرق شبانه، سرفه های بی وقفه و بالا آوردن خون است.

 

باكتری آنتراكس باكتری آنتراكس 

 

تصویر باكتری آنتراكس یا سیاه زخم با نام علمی باسیلوس آنتراسیس كه بسیار واگیر دار بوده و به همان اندازه كه می تواند پوست را مورد حمله قرار دهد، قادر است به اندام های تنفسی و گوارشی نیز حمله كند.

 

آنفلوآنزای مشهور خوكی كه آنفلوآنزای مشهور خوكی 

 

نام این ویروس در این روزها ورد زبان ها است. تصویر ویروس H1N1 یا همان آنفلوآنزای مشهور خوكی كه نظم زندگی روزمره در جهان را مختل كرده است.



ادامه مطلب...

6-71-300x229

 آنفولانزای خوكی با نام‌های Hog Flu، Swine Flu و Pig Flu شناخته می‌شود. گزارشاتی از سابقه ابتلا انسان به آنفولانزای خوكی در سال‌های 1918، 1976 و غیره نیز وجود دارد. خوك ممكن است به ویروس آنفولانزای انسانی و سایر حیوانات و حتی پرندگان مبتلا شود و در بدن آن شیفت آنتی‌ژنیك و یا دگرگونی ژنتیك در جهت ایجاد ویروس جدید رخ دهد. ویروس آنفولانزای خوكی سال 2009 با زیرگروه “H1N1” نوع A آنفولانزا شناخته شده است.

 

 

 

 

طریقه انتقال ویروس

1ـ انتقال در حیوان:

طریقه انتقال بین خوك‌ها از طریق راه‌های هوایی شامل دستگاه تنفسی (مانند تماس دهان، بینی و…) صورت می‌گیرد.

 

2ـ انتقال از حیوان به انسان:

افرادی كه در معرض تماس با پرندگان و حیواناتی از قبیل خوك می‌باشند، خصوصا افرادی كه در مراكز نگهداری این حیوانات كار می‌كنند، در معرض خطر بالای انواع ویروس آنفولانزای اندمیك در این نوع حیوانات می‌باشند. بنابراین این جمعیت از انسان‌ها به عنوان میزبان این ویروس می‌توانند در نظر گرفته شوند. سایر افراد در معرض خطر، شامل دامپزشكان و كارگران در مراكز تهیه گوشت می‌باشند. هرچند خطر ابتلا برای این دو گروه كمتر از افرادی كه در مزارع پرورش خوك و پرندگان كار می‌كنند، می‌باشد.

نكته: ویروس H1N12009 از خوك جدا نشده است و از آن به انسان منتقل نمی‌شود، بلكه از طریق انسان به انسان شیوع می‌یابد.

علایم و نشانه‌ها

 

1ـ علایم در انسان:

مطابق با مركز كنترل و پیشگیری بیماری‌ها (CDC) علایم آنفولانزای خوكی سال 2009 با ویروس H1N1، در كل شباهت با علایم سایر سویه‌های آنفولانزا و شبه آنفولانزا دارد. علایم شامل تب، سرفه،گلودرد، بدن درد، سردرد، خستگی و لرز می‌باشد. درصد زیادی از مبتلایان به این نوع ویروس جدید علایم اسهال و تهوع را نیز داشته‌اند.

با توجه به اینكه علایم ذكر شده تنها منحصر به آنفولانزای خوكی نمی‌باشد، گرفتن شرح حال كامل از بیمار ضروری می‌باشد. همچنین تشخیص قطعی این نوع از آنفولانزا نیاز به تست‌های آزمایشگاهی مربوط به نمونه‌های تنفسی از قبیل نمونه‌های تهیه شده از بینی و گلو دارد.

2ـ علایم در حیوان

علایم بیماری در خوك شامل تب، عطسه، سرفه، مشكلات در تنفس و كاهش اشتها می‌باشد و در تعدادی از موارد منجر به سقط جنین در حیوان نیز شده است. مرگ ‌و میر ناشی از آنفولانزای خوكی در خوك پایین و حدود یک الی چهار درصد می‌باشد. این ویروس سبب كاهش وزن و رشد حیوان و بنابراین ضرر اقتصادی به دامدار می‌شود .

 

نكته: بیماری آنفولانزای خوکی از طریق خوردن گوشت خوک به انسان منتقل نمی‌شود. ویروس این بیماری در دمای پخت بالای 70 درجه سانتی‌گراد از بین می‌رود و شدت بیماری در انسان به حدت ویروس، وجود سابقه ایمنی در افراد، واکسیناسیون یا سابقه ابتلا به آنفولانزای فصلی و شرایط سلامتی میزبان بستگی دارد.

بيشتر مبتلايان به غير از 4 گروه در خطر(كودكان زير 5 سال، سالمندان بالاي 64 سال، خانم هاي باردار و افراد با بيماري زمينه اي) با استراحت در منزل و دوري در تماس با افراد و استفاده از داروهاي ضد ويروس به راحتي درمان مي شود. اما اگر علايم زير در كودكان بروز نمود حتماً نيازمند انتقال به بيمارستان مي باشند.
1- تنفس سريع و غير عادي(نفس نفس زدن)
2- تغير رنگ پوست به آبي يا خاكستري بخصوص در لب ها
3- بي اشتهايي شديد
4- تهوع و استفراغ مقاوم و مداوم
5- عدم هوشياري، تشنج و بي توجهي به محيط
6- بي قراري و اضطراب شديد
7- تب بالا و سرفه مقاوم
8- اسهال به همراه علايم فوق
و در بزرگسالان
1- تنفس كوتاه كه به سختي انجام مي شود.
2- احساس درد و فشار در قفسه سينه و شكم
3- سرگيجه ناگهاني و استفراغ شديد و مداوم و اسهال
4- كاهش سطح هوشياري
5- تب و سرفه داروهای آنتی‌و‌ایرال در انسان مبتلا به تخفیف بیماری و بهبود سریع‌تر آن كمك می‌كند. درمان بهتر است طی دو روز از شروع علایم انجام شود. در كنار داروهای ضد ویروس، درمان “علامتی‌ـ حمایتی” در منزل و یا در بیمارستان شامل جایگزین‌كردن مایعات از دست‌رفته و كنترل تب انجام می‌شود.

.

پیشگیری

شامل سه مرحله می‌باشد:

ـ پیشگیری در حیوان،

ـ پیشگیری در انتقال از حیوان به انسان

ـ پیشگیری در انتقال از انسان به انسان.

پیشگیری در خوك:

شامل واكسیناسیون در دامداری‌ها، قرنطینه‌كردن حیوانات و ضدعفونی كردن دامداری‌ها و غیره می‌باشد.

پیشگیری از انتقال به انسان:

اگرچه تاكنون واكسني براي اين بيماري كشف نشده اما نكات زير در پيشگيري مهم مي باشد.
1- پوشاندن صورت، بيني و دهان در زمان سرفه و عطسه با دستمال كاغذي يك بار مصرف و پس از آن قرار دادن آن در سطل در بسته مخصوص 2- شستشوي دست و صورت با آب و صابون بعد از هر عطسه و سرفه تا ويروس ها زدوده شوند. دستها را مي توان با پنبه و الكل ضدعفوني نمود.3- در خارج از منزل، محيط كار و معابر عمومي از تماس دستهايتان با صورت يا چشم، بيني و دهان تان خودداري نماييد. 4- حدامكان از تماس بسيار نزديك (دست دادن يا روبوسي) با افراد ديگر خودداري نماييد.5- آب دهان و ترشحات بيني را در زمين نريزيد. آنرا در دستمال كاغذي يك بار مصرف تخلیه و سپس آنرا به سطل مخصوص منتقل نماييد.6- سعي كنيد از حضور در مكان هاي پر ازدحام بخصوص در محيط هاي بسته كه امكان عطسه و سرفه در آن زياد مي باشد خودداري نماييد.7- دقت كافي به مسافراني كه از خارج كشور بخصوص كشورهاي آمريكايي، اروپايي و آسياي جنوب شرقي وارد کشور میشوند داشته باشيد و در مسافرت به این کشورها به همه نکات مراقبتی دقت نمایید.8- اگر احساس سرماخوردگي داريد در صورت شك به آنفولانزاي خوكي حداقل 7 روز در خانه بمانيد. و يك روز بعد از بهبودي كامل مي توانيد وارد فعاليت روزانه و اجتماعي شويد. اين راهي است كه ديگران را آلوده نمي كنید.9- بيمار بايد در اتاقي استراحت نماید كه محل عبور و مرور و رفت و آمد ديگران نباشد. اصطلاحاً ايزوله باشد. تماس با افراد بهتر است از طريق تلفن باشد و حدالامكان يك نفر نيازهاي شخص بيمار را تامين نمايد. درب و پنجره اتاق بيمار حدامكان باز باشد و از سيستم تهويه برخوردار باشد. 10- حمام جداگانه براي بيمار به همراه وسايل شخصي ضروري است. در غير اينصورت قبل از استفاده از حمام براي ديگران بايد حتماً كلرزدايي و گندزدايي شود. 11- نوشيدن مايعات فراوان و مسكن هاي استامينوفن، بروفن، ناپروكسن با نظر پزشك فراموش نشود. محدودیت مصرف دارو برای اشخاص با نارسايي و مشكلات كبدي و كليوي بايد مدنظر باشد و مصرف آنتي بيوتيك فقط با نظر پزشك در صورت احتمال بروز عفونت هاي باكتريال ضروري مي باشد.Oseltamivir (اسلتا مي وير) يا Zanamivir (زانا مي وير) كه داراي اشكال قرص، مايع و اسپري مي باشد و در داخل كشور توليد مي شود. اين دارو در پيشگيري موثر بوده و بخصوص با نظر پزشك معالج در موارد شديد ابتلاء به بيماري نيز مصرف ان ضروري مي باشد. اين دارو شدت و دوره بيماري را كم و كوتاه مي نمايد و همچنين از پيشرفت بيماري جلوگيري مي نمايد و امكان سرايت آنرا به ديگران كم مي نمايد و پيشنهاد شده اين دارو جهت پيشگيري فقط در 4 گروه پر خطر كه قبلاً ذكر شده استفاده شود و در ساير بيماران مبتلا به درجات متوسط و خفيف از شدت بيماري استراحت، مصرف مايعات فراوان و اقدامات درماني، حمايتي و علامت درماني با مسكن هاي تجويز شده از سوي پزشك كافي مي باشد. ( انتخابات افغانستان)

12- اگر يكي از اعضاي خانواده بيمارشد چه كنيم؟
در صورت ابتلاي يكي از اعضاي خانواده تان مي توانيد به محل كار و تحصيل خود برويد اما شرايط خود را كنترل نماييد و مسئول محيط كار را از موضوع مطلع نماييد زيرا به محض بروز علايم در شما مي بايست در منزل استراحت نماييد. 4 گروه افراد پرخطر ذكر شده در صورت اجبار به زندگي در كنار بيمار نيازمند درمان جهت پيشگيري از بيماري مي باشد و اگر شما در اين 4 گروه نمي باشيد نياز به درماني جز مراقبت هاي ذكر شده نداريد.(4 گروه شامل كودكان زير 5 سال، سالمندان، افراد با بيماري زمينه اي و خانم هاي باردار) در خصوص ظروف و وسايلي كه بوسيله شخص بيمار مورد استفاده قرار مي گيرند تاكيد شده شستن آن با آب گرم و مواد ضد عفوني كننده موجب نابودي ويروس مي شود و استفاده از آن برای ديگر افراد خانواده منعي ندارد. مانند (بشقاب، سيني، قاشق) البته اين مجزا از وسايل شخصي چون شانه، مسواك، لباس و … مي باشد. نكته مهم احترام و توجه ويژه به بيمار در اين شرايط بسيار مهم است. هرگز تصور نكنيد كه این بيماري بسيار خطرناك و صعب العلاج يا لاعلاج مي باشد. اين ويروس همانند همه ويروس هاي سرماخوردگي مي باشد اما با تفاوت هاي اندك و ناشناخته كه ما را مجاب به رعايت نكات جديد مي نمايد تا چيز مهمي را از دست ندهيم. بنابراين حتما بايد به سالمندان و كودكان كه به محدوديت در معاشرت و احترام حساس مي باشد و حتي ممكن است كمي ناراحت و دلگير شوند شرايط بيماري شان را توضيح دهيم كه بدانند بقاي سلامتي و شادابي ایشان و اطرافیان نيازمند يك هفته فراغت و دوري از تمايلات و علايق گذشته مي باشد. با پزشك معالج يا خانوادگي و يا مركز درماني همواره در تماس باشيد و همه روزه آنان را از شرايط بيمار خود مطلع نماييد تا در شرايط بحراني بيمار را به بيمارستان منتقل نماييد.

13- نحوه شستن دستها چگونه باشد؟
دستها با آب گرم و صابون به مدت 15 تا 20 ثانيه بايد شسته شوند و يا با پنبه و الكل تمام دستها و حتي بين انگشتتان و زير ناخن ها تميز شوند.

14- چه مدت ويروس خوكي مي تواند در محيط باقي بماند و بيشترين مكان هايي كه امكان آلودگي آن را دارد كجاست؟
در خارج از بدن ويروس به مدت 2 تا 8 ساعت زنده مي ماند. اما گرماي محيط 75 تا 100 درجه سانتيگراد مواد ضد عفوني كننده هيدروژن پروكسايد، بتادين و الكل آنرا به راحتي نابود مي كنند. اما منابع آلودگي در انسان شامل: بيني ، دهان، لب ها، چشم ها موي سر و دست ها مي باشند. زيرا مكان هاي فوق بيشتر مورد تماس دستها در افراد عادي مي باشد.
اما بيشترين امكان آلودگي محيطی براي وسايلي مي باشد كه به نحوي با دست، صورت انسان در تماس مي باشد. همانند دستگيره درها، ميز و صندلي، شيرآلات، نرده هاي پله ها، بالشت خواب و ملافه، اسباب بازي ها ، وسايل آشپزي و آشپزخانه، وسايل عمومي كه مورد استفاده مشترك مي باشد. همانند اسكناس، اسناد و مدارك دست به دست شده و … . بنابراين حائز اهميت است پس از تماس با هر فرد يا اشیاء مشكوك دست و صورت خود را با آب و صابون شستشو دهيم. و بهتر است در محیط کار قبل از شروع کار و پایان کار میز کار مان را با پنبه الکلی ضد عفونی نماییم.

15- آيا درمان دارويي براي درمان آنفولانزاي خوكي وجود دارد؟
بله داروي ضد ويروس
نوشته : دکتر محمدی نژاد

دختران زیبا



ادامه مطلب...

b7e122bfb4974d81700003d7bbd02890

دانشمندان سلول ‌های عصبی خاصی را کشف کرده‌ اند که موجب خارش در بدن می شوند. این کشف می تواند به ارائه ی درمان های مطلوب تری برای بیماری های پوستی منجر شود.   

به گزارش رویترز، محققان با انجام آزمایش هایی بر روی موش ها نشان دادند، سلول‌ های عصبی (نورون) وجود دارد که فقط حس خارش را منتقل می کنند. این کشف در واقع نقض کننده نگرش رایج در مورد ارتباط نزدیک دو حس درد و خارش است.

محققان دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن و دانشگاه پکن می گویند: از بین بردن سلول ‌های عصبی مخصوص خارش موجب شد تا این موش ها دیگر دچار خارش نشوند.

 

DrawRace_iphone

این پژوهشگران می گویند،محققان دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن و دانشگاه پکن سلولهای خاصی برای حس خارش و نه برای درد لازم هستند. این کشف به آن معناست که این سلول ها احتمالا حاوی چندین گیرنده ی ویژه ی خارش و یا مولکول های پیام دهنده هستند که می توان آن ها را برای درمان یا کنترل خارش مزمن، بررسی و شناسایی کرد.

اگزما، داء الصدف، آلرژی، عفونت و دیگر بیماری ها موجب خارش های مزمن در بدن می شوند و درمان های مختلف ارائه شده برای آن ها نیز اغلب تاثیرات کوتاه مدت دارند.

پژوهشگران در سال 2007 ، نخستین ژن خارش موسوم به GRPR را شناسایی کردند. این ژن در نخاع، فعال می شود.

اما شناسایی گیرنده خارش در سلول های عصبی نخاع به آن معنا نبود که این نورون ها، خاص خارش هستند، زیرا شاید دارای ژن های مرتبط با درد نیز باشند.

از این رو، پژوهشگران سلول های عصبی دارای GRPR فعال را از بین بردند و یک سم جذب کننده GRPR را به نخاع موش تزریق کردند. پس از این کار، موش ها دیگر به خارش واکنش نشان ندادند، اما درد را احساس می کردند.

نتایج این تحقیقات در نشریه ساینس منتشر شده است.

داستانهای من و دختر عمه



ادامه مطلب...

b7e122bfb4974d81700003d7bbd02890

براي حفظ سلامت موها، فقط موادي که به صورت موضعي مي توان استفاده کرد مهم نيست، بلکه نوع رژيم غذايي شما نيز در اين زمينه نقش موثري بازي مي کند. پس تنها به شامپو و ساير مواد آرايشي و بهداشتي توجه نکنيد، بلکه حفظ پاکيزگي مو و تغذيه مناسب آن نيز لازم است.

موي هر فرد ماهيانه 3 تا 3/5سانتيمتر رشد مي کند و اساس موي جديد، پوست و يا رشد ناخن ها منوط به تغذيه شما است. اگر تغذيه شما سالم باشد، سلول هاي سالم و قوي تري در سراسر بدن توليد خواهد شد.

رژيم غذايي سرشار از پروتئين و آهن مي تواند کيفيت مو را به طور بارزي تحت تاثير قرار دهد.

مکمل هايي نيز با تبليغ پُرپشت کردن مو وارد بازار شده، ولي نتيجه عکس دارد. اگرچه ممکن است بعضي از اين مکمل ها واقعا نتيجه بخش باشد، اما چه بهتر که با کمک تغذيه صحيح به هدف خود برسيم.

 

DrawRace_iphone

در موارد نادري ملاحظه شده که مصرف بيش از اندازه مکمل ويتامين A منجر به ريزش مو شده است.

اما مواد لازم براي سلامت مو

1- ماهي سالمون: اين غذاي دريايي سرشار از اسيد چرب امگا 3 ، پروتئين ، ويتامين B12 و آهن است. اسيد چرب امگا 3 براي سلامت پوست سر مفيد و ضروري است و کمبود آن موجب خشکي پوست سر و ريزش مو مي شود.

2- سبزيجات سبز تيره: اسفناج ، بروکلي و برگ چغندر سرشار از ويتامين A و C هستند که بدن به منظور ساختن چربي پوست به آنها نياز دارد و سلامت مو را تضمين مي کنند. به علاوه سبزيجات سبز تيره سرشار از آهن و کلسيم هستند.

3- لوبيا، عدس ، نخود : آنها نه تنها سرشار از پروتئين هستند، بلکه آهن، روي و بيوتين نيز در آنها يافت مي شود که تمامي اين مواد براي سلامت مو مفيدند.

DrawRace_iphone

4- آجيل يا مغزهاي گياهي: اين دسته از مواد غذايي براي پُرپشت شدن و درخشندگي مو لازم هستند. اين مواد سرشار از سلنيوم هستند که براي سلامت پوست سر مفيد است.

مغز گردو حاوي اسيد آلفا لينولنيک (نوعي اسيد چرب امگا 3) است که حالت مو را بهبود مي بخشد.

آجيل همچنين سرشار از روي است. گفته مي شود که کمبود روي در رژيم غذايي منجر به ريزش مو مي شود.

5- گوشت مرغ و بوقلمون: اين مواد سرشار از پروتئين هستند که به طبع سلامت مو را تضمين مي کند. کمبود پروتئين موجب شکنندگي و کم پشتي مو مي شود و کمبود شديد آن نتيجه اي جز ريزش مو و تغيير رنگ آن ندارد. اين مواد همچنين حاوي آهن مي باشند.

6- تخم مرغ: سرشار از پروتئين است. همچنين بيوتين و ويتامين B12 نيز به مقدار فراوان در آن يافت مي شود.

7- غلات سبوس دار: اين مواد سرشار از آهن، روي و ويتامين هاي گروه B مي باشند. همچنين انرژي را ارتقا مي بخشند، بنابراين خوراک خوبي به خصوص در بعد از ظهرند.

8- لبنيات کم چرب: اين دسته از مواد به خصوص ماست و شير کم چرب سرشار از کلسيم هستند که ماده معدني حياتي براي رشد مو مي باشد.

9- هويج: هويج بهترين منبع ويتامين A مي باشد که براي سلامت پوست سر و قدرت بينايي مفيد است.

با تمام اين تعاريف مي توان گفت که مخلوطي از مواد غذايي ذکر شده در رژيم غذايي روزانه بايد گنجانده شود تا سلامت و زيبايي موها حفظ شود.

بوسیدن دختران



ادامه مطلب...

استحمام مانند هر کار بهداشتی دیگر اصول و قوانینی دارد که با توجه به آنها می‌توان از پوست و موی خود محافظت کرد. یکی از مهم‌ترین کارها در هنگام استحمام، شستن سر و موهاست که به‌طور معمول با شامپو و در بعضی موارد که اشتباه است، با مایع ظرفشویی یا پودر رختشویی! صورت می‌گیرد.
كلمه شامپو از یك لغت هندو به نام چامپانا به معنی ماساژ دادن گرفته شده است. قبل از پیدایش شامپو به صورت امروزی، مردم برای شستشوی موی خود از مواد گیاهی مانند سدر و چوبك و كتیرا و مواد معدنی مانند خاك‌های سیلیسی استفاده می‌كردند ولی صابون، متداول‌ترین ماده جهت شست وشوی مو بود و به همین علت اولین شامپوها، شامپوهای صابونی بوده‌اند و كم‌كم با پیدایش پاك‌كننده‌های مصنوعی، مخلوطی از صابون و پاك‌كننده و بالاخره پاك‌كننده‌های خالص عرضه شدند.


البته در حال حاضر، هنوز هم بسیاری از مردم به علت نداشتن آگاهی از مشكلی كه قلیایی بودن صابون و سختی آب برای مو پدید می‌آورد، از صابون برای شستن موی خود استفاده می‌كنند. مهم‌ترین عملكرد شامپو، تمیزكردن مو و پوست‌سر و برطرف كردن چرك و آلودگی از روی سطح آن است.

مراحل شامپو زدن
به‌طور معمول بیشتر افراد بطری شامپو را برمی‌دارند، یك قطره بزرگ از شامپو روی سرشان می‌ریزند، مو را چنگ می‌زنند و بعد از اینكه شامپو كف كرد جریان‌ آب ‌را‌ وارد ‌آن می‌كنند. شامپو زدن عملی است كه در زندگی روزمره همه ما مرتب انجام می‌شود. بنابراین اشتباهاتی كه در اثر عادت‌های ناصحیح شامپو زدن مرتكب می‌شویم نیز مرتب تكرار خواهند ‌شد. شامپو زدن صحیح موها شامل مراحل زیر است:

1-گره‌گشایی‌ ‌از مو: موی خود را با یك شانه دندانه درشت شانه كنید تا هیچ‌گونه گره‌ای روی آن نمانده باشد. حواستان باشد كه هرگز موی خود را در حالت خیس شانه نكنید چون در این حالت نیروی بیشتری برای شانه كردن مصرف می‌كنید بنابراین موی شما ممكن است شكسته شود.

2- آب‌كشی اولیه با آب ولرم: در مرحله بعدی موهای خود را با آب ولرم و نیمه‌گرم آبكشی کنید. به این مرحله، آبكشی اولیه و یا پیش از شستشو گفته می‌شود كه برای زدودن گرد و غبار و به طور كلی آلودگی‌های قابل حل در آب انجام می‌شود. هرگز از آب داغ استفاده نكنید، چون باعث تردی و شكنندگی مویتان خواهد شد.

3- پخش كردن شامپو در كف دست: مقداری شامپو در كف دست خود بریزید و دست‌های خود را روی هم مالش دهید تا شامپو روی دست‌هایتان پخش شود. در واقع كف شامپو باید روی دست شما تشكیل شود. مقدار شامپو توسط خودتان تعیین می‌شود و باید به‌ اندازه‌ای باشد كه كف آن تمام موهای شما را بپوشاند.

4- ماساژ دادن شامپو روی پوست‌سر با نوك انگشتان: شامپو را روی همه جای سر پخش كرده و با نوك انگشتانتان به آرامی‌شامپو را روی پوست‌سر و موهایتان ماساژ دهید. دقت كنید كه از ناخن‌ها استفاده نكنید و برای جلوگیری از گره خوردن و شكسته شدن مو این كار را به آرامی‌ و به صورت دایره‌ای انجام دهید.

5- آب‌كشی نهایی: در این مرحله موی خود را به خوبی آبكشی نمایید تا هرگونه بقایای شامپو از لابه‌لای موی شما زدوده شود. باز هم تاكید می‌شود مو در حالت خیس نسبت به اصطكاك خیلی حساس است، بنابراین آن را در حالت خیس به سختی مالش ندهید. همیشه در هنگام شامپو كردن موها این پنج مرحله فوق را به خاطر بیاورید تا تكرار این مراحل برای شما تبدیل به عادت شود.

شیوه استفاده از شامپو
در صورتی كه شامپوی مصرفی شما باعث تجمع آلودگی روی سطح مو و پوست‌سر شما نمی‌شود، تعویض مكرر شامپو ضرورتی ندارد. از طرفی وفاداری به یك مارك خاص نیز توصیه نمی‌شود، زیرا در دنیای مدرن امروز سالانه محصولات جدیدی با خواص متنوع عرضه می‌شود كه استفاده نکردن از آنها به دلیل آن كه محصولی كه استفاده می‌كرده‌ایم امتحان خود را پس داده! محروم كردن خود از پیشرفت‌های فناوری است.

استفاده از شامپوهای نامناسب و استفاده از روش نادرست استفاده از شامپو، موجب كدورت و آسیب‌دیدگی موها می‌شود، اگر شامپوی مناسب موی خود را پیدا كنید و با روش صحیح شامپو كردن و خشك كردن مو نیز آشنا شوید، می‌توانید با خیال آسوده موی خود را هر روز یا چند بار در روز شستشو دهید.

مردم وقتی شامپوی خود را عوض می‌كنند، به‌طور معمول توجه بیش از حدی به حالت مو و پوست‌سر خود می‌نمایند. اگر بهبودی در وضعیت موهایشان حاصل شد آن را به فرآورده جدید نسبت می‌دهند و بر عكس در صورتی كه وضعیت موهایشان بدتر شد، بازهم فرآورده جدید را مقصر می‌دانند. برای مثال ریزش طبیعی موهای خود را به شامپوی ‌جدید ‌نسبت می‌دهند. تحقیقات نشان داده تعداد كمی ‌از مردم از نقش عواملی مانند شانه كردن، برس كردن، تاثیرات مخرب مواد شیمیایی و یا حتی داروها، رژیم غذایی، بیماری یا ویژگی‌های توارثی در ریزش‌مو آگاه هستند.

پس از استفاده از شامپو موی خود را به خوبی و به طور كامل آبكشی كنید، تا هیچ اثری از كف شامپو روی موی شما باقی نمانده باشد. یادآوری می‌شود برخلاف حالت‌دهنده، آبكشی شامپو هر چه كامل‌تر باشد، بهتر است. برای آبكشی شامپو از آب گرم استفاده كنید تا شامپو به‌طور كامل از روی مو خارج شود. اما دمای آب‌كشی حالت‌دهنده بستگی به عواملی مانند ضخامت موی شما دارد. هرگز از آب داغ برای آبكشی موی خود استفاده نكنید.



ادامه مطلب...

سشوار يكي از لوازم برقي است كه در اغلب خانه‌ها وجود دارد و براي حالت دادن يا خشك كردن موي‌سر پس از استحمام به كار مي‌رود. در گذشته پيش از اختراع سشوار از روش فر كردن براي حالت دادن مو‌ها استفاده مي‌شد؛ اما با ورود سشوار به بازار اين امكان به وجود آمد كه انواع حالت‌ها به مو داده شود و حتي مو‌ها صاف شوند.

 امروزه خيلي از مردم اين وسيله را به كار مي‌برند و البته گروهي هم كاملا مخالف سشوار بوده و آن را دشمن مو مي دانند.


 به عقيده كارشناسان، بهترين راه براي خشك كردن مو‌ها، استفاده از حوله و سپس قرار دادن مو‌ها در معرض هواست تا به طور طبيعي خشك شوند. اما در اين صورت امكان سرماخوردگي يا وز شدن مو‌ها وجود دارد كه براي بسياري آزار دهنده است؛ به همين منظور از سشوار كمك گرفته مي‌شود تا ضمن خشك شدن مو‌ها، وز آن هم به وسيله برس‌هاي مخصوص گرفته شود.

 كارشناسان معتقدند در صورتي كه كاربران با طرز صحيح استفاده از سشوار آشنا بوده و در استفاده از آن زياده‌روي نكنند، مي‌توانند اميدوار باشند كه آسيب كمتري به مو‌هاي خود وارد مي كنند، چون به هر ترتيب حرارت سشوار موجب مي‌شود كه آب موجود در مو‌ها خشك شود.

 توجه داشته باشيد كه هیچ وقت سشوار را در داخل آب قرار ندهید .
 همچنين از به زمين افتادن سشوار جلوگيري كنيد زیرا در اين صورت به قسمت الکتریکی آن صدمه وارد شده و عایق‌بندی آن از بین می‌رود، و اين امر موجب اتصال بدنه مي‌شود.
علاوه‌بر اين هیچگاه پشت سشوار را که پروانه خنک‌کننده در آن کار می‌کند، به موی سر خود نزدیک نکنید. زیرا موها را جذب كرده و به دور خود می‌پیچاند در نتیجه موتور می‌سوزد.
 از سوي ديگر از سشوار به صورت دائم استفاده نکنید و از قطع و وصل كردن سريع و مداوم سشوار خودداري كنيد.

 امروزه سشوار‌هايي به بازار آمده‌اند كه به سيستم حسگر مجهز هستند و در صورتي كه مو‌ها بيش از حد داغ شده و حرارت بسيار زياد شود به صورت خود به خود خاموش مي‌شوند.
 بايد توجه داشت كه همواره سشوار در فاصله 30 سانتي‌متري مو‌ها نگه‌داشته‌شود



ادامه مطلب...

هزاران سال است که گیاهان برای کسب انرژی ، دور کردن ارواح خبیثه و تقویت ارگان های خاصی از بدن به کار رفته اند ، امروزه نیروبخش های رایج در شرق چون جینسینگ و دانگ گویی (Dang gui) از نیروبخش های غربی چون رزماری و مریم گلی رایج تر و محبوب تر هستند. گیاهان نیروبخش می توانند به روش های متفاوتی طبقه بندی شوند. به عنوان افزایش دهنده انرژی یا کی (Qi) تغذیه کننده خون یا مایعات بدنی ، تنظیم بین اخلاط در پزشکی ایورودایی و منبع انرژی تولید مثل و زاد و ولد می باشد.
 

 

یکی از گیاهان نیروبخش و مقوی که مشهوریت زیادی در جهان دارد جینسینگ می باشد که بهتر است آن را گیاه جوانی یا نوشدارو بنامیم. در کتب سنتی و به عربی ریشه گیاه را «جنسه» و «جنسا» می نامند. به فرانسوی و انگلیسی Ginseng و Asiatie ginsengو Chinsese ginseng گفته می شود. گیاهی است از خانوادۀ عشقه Araliaceae می باشد که نام علمی آن Panax ginseng می باشد.

این گیاه Panax ginseng که بیش از 5000 سال است در چین به کار می رود. برای پزشکان عرب قرن نهم میلادی شناخته شده بود. مارکوپولو در مورد این گیاه شگفت کمیاب نوشته است : «هنگامی که هیئتی از سوی پادشاه سیام بالوئی چهاردهم دیدار کرد گیاه جینسینگ را به او معرفی کردند. از آن پس ثروتمندان اروپایی برای رفع خستگی و ناتوانی از جینسینگ استفاده می کردند. همچنین این گیاه در قرن هجدهم ، در آمریکا هم شهرت یافت ، مخصوصاً وقتی کشف شد که گیاه پاناکس کینکفولیوس (Panax quonquefolius) در آن قاره بومی است.

مشخصات :

گیاهی است چند ساله ، برگ های آن مرکب دارای 7-5 برگچه که به طور گروهی با دمبرگ های خود از یک نقطه خارج و تشکیل یک برگ مرکب را می دهند. هر برگچه ، بیضی با کنارۀ دندانه دار منظم ، نوک تیز و با گلبرگ های مشخص می باشد. ریشه گیاه که در قسمت مستعمل آن می باشد دراز، ضخیم یک شاخه یا منشعب و دو شاخه ، طول آن یک متر و بیشتر و قطر آن در ناحیه یقه گیاه تا 10 سانتی متر می رسد. پوست خارجی ریشه گیاه به رنگ زرد ، طعم آن کمی شیرین ، شبیه مغز ریشه شیرین بیان است. البته در بعضی گونه ها اندکی تلخ می باشد. این گیاه در کوهستان های چین و منچوری می روید و از داروهای شفابخش معروف چینی است که هم اکنون در تمام داروخانه های چین و اغلب داروفروشی های اروپا و آمریکا عرضه می شود.

ترکیبات شیمیایی :

از نظر ترکیبات شیمیایی برای اینکه به اسرار خواص شفابخش این ریشه پی برده شود ، مطالعات وسیعی صورت گرفته است و آنچه که تا به حال گزارش شده است این است که این گیاه دارای گلوکوزیدهای استروئیدی به نام پاناکیلون ، یک ساپونین به نام پاناکسوزید یا پاناکسین ، مواد صابونی ، یک اساس روغنی فرار به نام پاناسین و یک هورمون و ویتامین B و ویتامین D ، ترکیبات استیلنی ، استرول ها و سرانجام یک گلوکوزید به نام جینسینگ می باشد.

این دارو تونیک ، محرک ، بازساز و مقوی است. مرکز سیستم اعصاب و تنفس را تحریک می کند و این اثر دارو مربوط به وجود دو گلوکوزید به نام های پانوکسید آ و پانوکسید ب آن جدا شده اند. از ریشه گیاه 2-1 درصد کولین برحسب وزن و بتاسیتوسترول به دست می آید. از این دارو برای تهیۀ داروهای جوانی که در ترکیبات داروهای به کار می رود استفاده می شود.

از گزارش دیگری آمده است که در سال 1974 ریشه این گیاه و سایر اعضای اندام گیاه برای یافتن اسرار شگفت انگیز شفابخش آن تحت بررسی دانشمندان قرار دارد و تاکنون چندین ماده عامل فیزیولوژیک از آن جدا شده است، از آن جمله عمده ترین آن عبارتند از پانکسین که مقاومت عضلات را در برابر بی نظمی ها و ناراحتی ها افزایش می دهد و پانکس اسید که متابولیسم و سیستم عروقی را اصلاح می کند و پاناکولین یا پانکس ویلون که روی سیستم غدد مترشحه داخلی یا آندوکرین اثر می گذارد و پاناسن که مرکز اعصاب را تحریک می کند و در آخر جینسینگ برای بیماری قند اثر مثبت دارد.

خواص و کاربرد:

ریشه جینسینگ شاید معروفترین داروهای چینی باشد که از دوران کهن تاریخ تا حال همواره آثار شفابخش آن مورد توجه حکمای طب سنتی قرار داشته است و دارد. از نظر خواص به طور کلی ، نیروبخش ، مقوی ، محرک ، بادشکن و نرم کننده می باشد. بررسی های زیادی روی این ریشه به عمل آمده که به اسرار شفابخش آن در موارد معالجه قطعی بی نظمی های عصبی ، کم خونی ، ضعف ، کمبود تعرق و بی نظمی تنفس ، فراموشی و نسیان ، تشنگی مداوم ، بی میلی جنسی ، خستگی شدید ، سوء هاضمه ، دردهای ناحیه قلب و تهوع و … پی برده شود. خوردن آن به صورت جوشانده یا عصاره یا به صورت اسانس و یا مستقیماً از جرم گرد ریشه به صورت خام صورت می گیرد. خوراک آن نیرو و توانایی ایجاد می کند تا در دوران نقاهت پس از بیماری ، بی نظمی های غده های بدن و ضعف اعصاب از بین رود و کار طبیعی و شفادهنده آنها اعاده گردد. متابولیسم قندها و هیدراتهای کربن در بدن را منظم می کند و موجب می شود که مصرف اکسیژن به طور مداوم و عادی انجام گیرد و برای آرام کردن اشخاصی که ناراحتی های روانی دارند ، بسیار نافع است و یک نوع مسکن موثر برای مغز می باشد. چند نوع از Panax در بازار دنیا عرضه می شود که از نظر خواص و مرغوبیت در ردیف های متفاوتی قرار می گیرند.

انواع جینسینگ :

1- جینسینگ کره ای یا چینی(Pnax ginseng) :

در برخی مناطق کوهستانی هند و چین کاشته می شود و از نظر ریشه غده ای آن مورد توجه می باشد. در چین و ژاپن از جوشانده یا دم کرده غدۀ زیرزمینی خشک آن برای نرم کردن سینه و به عنوان مقوی معده و تب بر استفاده می شود. در هندوچین جوشانده ساقه ضخیم زیرزمینی به عنوان تقویت و تجدید قوا در دوره نقاهت بیماران و زنان پس از وضع حمل داده می شود. این دارو به عنوان نوشدارو در آن مناطق برای انواع بیماری ها تجویز می شود و اختصاص به یک بیماری خاص ندارد. جینسینگ چینی یا کره ای یکی از نادرترین و گرانترین گیاهان می باشد. یک تونیک تجدید کننده انرژی ، مخصوصاً در طحال و ریه . پژوهش های جدید ، وجود ترکیبات استروئیدی شبیه هورمون های جنسی انسان را در آن نشان داده است. این گیاه باعث تقویت سیستم ایمنی و کاهش خستگی هم می شود. نحوه مصرف به صورت جوشانده و تنتور می باشد که در جوشانده به عنوان تونیک عمومی 3 تا 10 گرم آن را در 500 میلی لیتر آب می جوشانیم و در حالت تنتور که در درمان اسهال ناشی از ضعف دستگاه گوارش مصرف می شود و همچنین در درمان آسم و سرفه مزمن نیز استفاده می شود.

می توان از کپسول حاوی 500 میلی گرم تا 4 گرم از پودر ریشه نیز به عنوان تقویت کننده استفاده نمود.

اگرچه پاناکس جینسینگ عموماً بی خطر است اما عوارض جانبی هم دارد. در دوران بارداری یا در صورت بالا بودن فشارخون از مصرف مقدار زیاد یا به مدت طولانی باید پرهیز کرد. همچنین از مصرف سایر محرک ها مانند چای ، قهوه و نوشابه های کولادار همراه با پاناکس جینسینگ باید خودداری نمود.

2- پاناکس نوتو جینسینگ (Panax noto ginsing) :

که دارای ساقه زیرزمینی ضخیم است و برای تقویت و جلوگیری از خونریزی ، بندآوری خونریزی خارجی یا داخلی، تف کردن با اخلاط خونی ، خونریزی از بینی ، عادات ماهیانه بیش از حد متعارف و وجود خون در ادرار و مدفوع به کار می رود. عده ای از دانشمندان خواص آن را شبیه خواص گیاه .Cynura pinnatifida Dc می دانند و از نظر قابض بودن و بندآوردن خونریزی و جوش دادن زخمها مانند آن گیاه تلقی می شود. استوارت معتقد است که برای جوش دادن زخمهای پوست بسیار مؤثر است. دانشمند دیگری به نام چیو اصولاً این دو گیاه را تحت یک نام چینی آنها ذکر کرده است ولی به هر حال در عین حال که شبیه هستند ولی دو گیاه مختلف می باشند و مؤثرترین آنها جنسه می باشد که نوشدارو به معنای واقعی می باشد و در موقع خرید باید دقت کرد که ریشه گیاه اصیل خریداری گردد. این جینسینگ که جینسینگ کاذب هم نامیده می شود به عنوان ضد درد و برای قطع خونریزی ( داخلی و خارجی ) به کار می رود. همچنین به داروهای مربوط به بیماری های عروقی و قلبی و آنژین صدری اضافه می شود. در دوران جنگ ویتنام سربازان ویت کنگ از این گیاه برای افزایش سرعت بهبودی زخم های گلوله استفاده می کردند. قسمت مورد استفاده این گیاه ریشه آن می باشد که بصورت پودر می باشد که در کپسول ها و یا قرص های 2-1 گرمی برای درمان زخم و خونریزی ها و یا درد به کار می رود و برای درد ناشی از زخم معده آن را با پوست درخت نارون مخلوط می کنند. در دوران بارداری از پاناکس نوتو جینسینگ نباید استفاده کرد ، زیرا ممکن است روی جنین اثر بدی داشته باشد.

3- پاناکس کینکفولیوس(Panax quinquefolius) :

در عده ای از مدارک علمی نیز این گونه که اصولاً بومی آمریکای شمالی می باشد و سابقاً از آنجا به چین برده و کاشته می شده نام برده می شود که در حال حاضر تقریباً در بازار معروفیتی ندارد. این جینسینگ آمریکایی هم یک تونیک می باشد که در چین برای تب و خستگی ناشی از بیماری های مزمن لاغر کننده ، مانند سل بکار میرود و همچنین در درمان سرفه های ناشی از ضعف ریه هم مفید است. قسمت مورد استفاده این گیاه نیز ریشه می باشد که به دو صورت تنتور و پودر می باشد که در تنتور به عنوان تونیک یا همراه گیاهانی مثل زنجبیل شامی و پوست درخت توت برای سرفه مزمن و ضعف ریه استفاده می شود. پودر ریشه پاناکس کینکفولیوس در کمبود انرژی به صورت قرص یا کپسول در دوزهای 2-1 گرمی استفاده می شود.

4- جینسینگ سیبری (Eleutherococcus Senticosus) :

بخش مورد استفاده این گیاه ریشه می باشد (مانند بقیه گونه های جینسینگ) و بعنوان داروی ضد اسپاسم و ضد روماتوئید است و توان انسان را در برابر استرس افزایش می دهد و هیجان زایی آن کمتر از جینسینگ چینی و کره ای می باشد و برای کسانی که به دنبال تحریک کننده قوی تری هستند روش مصرف آن به صورت تنتور یا کپسول حاوی 500 میلی گرم پودر ریشه می باشد ، البته بصورت قرص های دارویی نیز کاربرد دارد.

نظری به تحقیقات جدید علمی در مورد خواص درمانی جینسینگ :

درباره جینسینگ تحقیقات علمی گسترده ای در جهان به عمل آمده است. تنها دانشمندان روسی بیش از 400 طرح تحقیقاتی در مورد آثار شفابخش جینسینگ سیبری انجام داده اند. نتایج تمام تحقیقات نشان داده است اشخاصی که از دم کرده جینسینگ استفاده می کنند معمولاَ سالمتر و شادابترند و در برخورد با ناملایمات زندگی استقامت بیشتری از خود نشان می دهند ، انرژی بیشتری برای کار دارند و تمرکز حواس آنها خیلی بهتر و بیشتر است.

دکتر فرانسورت(Dr.Norman Franworth) که یکی از دانشمندان معروف گیاهان دارویی است تجربیات روسها را در مورد جینسینگ کاملاً تأیید می نماید. نظریه دکتر فرانسورت در مورد خواص جینسینگ این است که جینسینگ یک آداپتوژن است. آداپتوژن یک اصطلاح فنی و پزشکی می باشد که آن را اولین بار پزشک معروف روسی به نام برخمان (Dr.I.I.Berkhman) ، از آکادمی علمی شوروی ، تعریف کرده است و این لقب را برای توضیح خواص شفابخش جین سنگ به کار برده است.

یک آداپتوژن ماده ای است بی ضرر که نقش تعدیل کننده در بدن را دارد ، یعنی ورود آداپتوژن به بدن موجب می شود هرچیزی که در بدن در حالت عدم تعادل یا غیر نرمال است عادی و نرمال شود. مثلاً اگر فشارخون خیلی زیاد است تا حد عادی آن را کاهش می دهد و اگر فشارخون پایین افتاده و کم است ؛ آن را تا حد عادی و طبیعی ، متناسب با فیزیولوژیی بدن افزایش می دهد. به این ترتیب وجود آداپتوژن در یک ماده غذایی و ورود آن به بدن آثار فیزیولوژیکی گسترده ای شبیه ضداکسیدکننده ها دارد. البته در جینسینگ مواد ضداکسیدکننده نیز وجود دارد که خاصیت مفید آداپتوژن جینسینگ را تشدید و تحریک می کند.

تحقیقات علمی جدید دیگری نشان می دهد که فرایند تعدیل کردن نه فقط در جینسینگ بلکه در اغلب مواد خوراکی نیز وجود دارد. مثلاً محققان وزارت کشاورزی آمریکا اخیراً کشف کرده اند که عنصر کروم که به مقدار خیلی کم برای بدن لازم است از عوامل آداپتوژن می باشد و آثار دو بعدی دارد و در دو جهت مخالف برای تعدیل اختلالات و عدم تعادل های فیزیولوژیکی بدن اثر می گذارد. مثلاً قند خون را تعدیل می کند ، یعنی اگر زاید برحد نرمال باشد تا حد نرمال کاهش می دهد و اگر کمتر از حد نرمال شده است آن را تا حد نرمال و طبیعی بدن افزایش می دهد. به نظر می رسد این خاصیت برقراری تعادل بیوشیمی در بدن که اصل Yin-Yang معروف چینی ها را به خاطر می آورد در اغلب گیاهان شفابخش و مواد خوراکی طبیعی یافت می شود.

از نظرمقدار و مدت مصرف ، عده ای از دانشمندان توصیه می کنند که روزانه 2/1-1 قاشق مربا خوری از گرد ریشه جینسینگ 6 ساله در مدت یک ماه خورده شود و سپس دو ماه بعد از آن خورده نشود ، ولی عده ای نیز معتقدند که تا مدت ها هر روز از پودر جینسینگ می توان خورد. جینسینگ را بصورت جوشانده نیز می توان خورد. برای این کار 2/1 قاشق مربا خوری گرد جینسینگ را در یک پیمانه آب جوش (220 گرم ) ریخته و بگذارند 10 دقیقه ریزریز بجوشد و 2 پیمانه در روز از این جوشانده بخورند.
مقدار خوراک از گونه P.ginseng :

این دارو بصورت عصاره آبی در شیشه های کوچک یا در کپسول عرضه می شود.

1- شیشه ها به ظرفیت 50 سانتی متر مکعب است که در آن 40 گرم از جرم ریشه گیاه وجود دارد. از این عصاره سه بار در روز و در هر بار 20-10 قطره باید خورد.

2- کپسول ، در هر کپسول 700 میلی گرم جرم ریشه گیاه وجود دارد که از این کپسول ها روزی یک بار و دو کپسول باید خورده شود.

3- آمپول ، در هر آمپول 2-1 گرم از جرم ریشه گیاه موجود است و ظرفیت هر آمپول از نظر مایع و جرم ریشه گیاه 10 سانتی متر مکعب می باشد و آمپول ها در بسته بندی هایی که در هر بسته 10 آمپول می باشد ، عرضه می شود که حاوی 12000 میلی گرم جرم ریشه گیاه جینسینگ است ، از این آمپول ها روزی باید یک عدد خورد (این آمپول ها برای تزریق نیست و فقط باید خورده شود).

به طور کلی مقدار خوراک از جرم ریشه گیاه در حدود 5/1-1 گرم در روز می باشد که علاوه بر موارد فوق می توان به صورت جوشانده نیز تهیه کرد و خورد.

به طور کلی می توان گفت که جینسینگ گیاهی است گرم ، خنک ، تمام گونه های آن شیرین و تا حدی اشتهاآور است و باعث ترشح شیره گوارشی می شود و به عنوان تقویت کننده ، محرک ، کاهنده قند خون و کلسترول خون ، تقویت کننده و محرک دستگاه ایمنی بدن به کار برده می شود. این گیاه داروی خوبی برای ریه ها می باشد و مشکلات و بیماری های مزمن ریه را به سرعت بهبود می بخشد.

قرن هاست که چینی ها سالمند از جینسینگ به عنوان داروی تقویتی استفاده می کنند. سابقه استفاده چینی ها از این گیاه به 5000 سال پیش می رسد. گرچه غربی ها جینسینگ را در زمان مارکوپولو شناختند ، اما استفاده وسیع آن را از قرن هیجدهم شروع کردند. امروزه از جینسینگ به عنوان بخش اصلی بسیاری از داروهای ترکیبی گیاهی استفاده می کنند.



ادامه مطلب...

منافع ضد‌آفتاب‌ها برای تمامی انسان‌ها به اثبات رسیده است. بخشی از این منافع؛ پیشگیری از آفتاب‌سوختگی، سرطان پوست و پیری زودرس پوست می‌باشد.

ضد‌آفتابی ایده‌آل محسوب می‌شود که علاوه بر حفاظت در برابر اثر طول موج‌های ماورای‌بنفش نوع B که بالاترین خاصیت سرطانزایی را دارد، در برابر طول موج‌های بلند ماورای‌بنفش، نورمریی و مادون‌قرمز نیز حفاظت ایجاد نماید.

 

ضدآفتاب‌ها را به دو نوع فیزیکی و شیمیایی تقسیم می‌کنند:
ضد‌آفتاب‌های فیزیکی با منعکس نمودن نور از سطح پوست، عمل می‌نمایند. آنها سبب رنگی شدن پوست و پوشش دادن لکه‌های تیره و تغییرات سطحی پوست خواهند شد. ضدآفتاب‌های فیزیکی بدلیل دارا بودن عوارض جانبی کمتر و طیف اثر بخشی وسیع تر در برابر طول موج‌های آفتاب، از مقبولیت بیشتری برخوردارند، تنها عیب آنها تغییر رنگ پوست مصرف‌کننده است که در آقایان گاهی ناخوشایند می‌باشد و لذا برای جبران این اشکال، کارخانجات سازنده، انواع ضدآفتاب فیزیکی میکرونیزه (ریز ذرّه) را به بازار عرضه داشته‌اند که تطابق با رنگ پوست مصرف‌کننده داشته باشند.
ضدآفتاب‌های شیمیایی با جذب‌ نمودن نور خورشید و تبدیل نمودن آن به انرژی گرمایی عمل می‌نمایند. این ضدآفتاب‌ها سبب تغییر چندانی در رنگ پوست فرد نشده و براحتی با آب قابل شستشو هستند ولی در اثر مصرف ضدآفتاب‌های شیمیایی، مواردی از ازدیاد حساسیت تماسی و خارش و سوزش حین مصرف گزارش شده‌اند.
ضدآفتاب‌ها به انواع کرم، پماد، لوسیون و محلول‌های الکلی و با اسامی تجارتی مختلفی موجود می‌باشند. شماره حفاظتی ضدآفتاب که گویای قدرت اثر آن در برابر اشعه خورشید است، تحت عنوان SPF روی بسته‌بندی آن درج گردیده است. عموماً شماره SPF از میزان ۱۵ تا ۳۰ برای نژاد ساکن خاورمیانه طبق استاندارهای جهانی کفایت می‌کند.
انتخاب نوع ضدآفتاب بسته به میزان چربی و رنگ پوست، سن و جنس و نژاد فرد و توان مالی وی به توصیه پزشک صورت می‌پذیرد.
شیوه صحیح مصرف ضدآفتاب:

۱. با توجه به حداکثر میزان تابش آفتاب بین ساعات ۱۱ صبح تا ۳ بعدازظهر، توصیه اکید به مصرف ضدآفتاب‌ خصوصاً بین ساعات فوق‌‌الذکر خواهد بود.

۲. ضدآفتاب‌ها بایستی نیم‌ساعت قبل از خروج از منزل به پوست مالیده شود.

۳. عموماً برای پوشانیدن کافی منطقه صورت در بالغین، ضخامت کرم خروجی از منفذ لوله حامل آن بایستی در حدود ۵/۲ سانتی‌متر باشد.

۴. مصرف ضدآفتاب‌ها در تابستان بایستی هر ۲ ساعت و در سایر فصول هر ۴ ساعت در طول روز تکرار گردد.

۵. استعمال ضدآفتاب بلافاصله در مجاورت ابرو و مژه سبب سوزش و تحریکات چشمی در اثر تعریق و سرازیر شدن ماده ضدآفتاب به داخل چشم می‌گردد.

۶. مصرف ضدآفتاب بلافاصله پس از آب‌تنی، استحمام یا تعریق فراوان دوباره تجدید گردد.

لازم به ذکر است، بیمارانی‌که دچار بیماری‌هایی نظیر لوپوس، پورفیری، بَرَص و درماتومیوزیت بوده و یا تحت درمان با ضد‌افسردگی‌ها، فنوتیازین‌ها، مسکن‌ها و برخی آنتی‌بیوتیک‌ها (تتراسیکلین‌ها) می‌باشند، برای انتخاب نوع ضدآفتاب و شماره SPF مناسب آن حتماً با پزشک متخصص پوست مشاوره نمایند.



ادامه مطلب...

احتمالا می ‌دانید که غلیظ شدن ادرار سبب ته‌ نشینی و رسوب ترکیبات موجود در آن و در نتیجه تشکیل سنگ کلیه می ‌شود.
این سنگ ‌ها در این عضو حساس، متشکل از مواد آلی‌ هستند و گاهی مواقع در اندازه‌های مختلف به کوچکی یا بزرگی یک قلوه سنگ یافت می‌ شوند.
همان طور که اشاره شد، حجم کم ادرار مهم‌ ترین عامل خطر برای تشکیل سنگ‌ های ادراری شناخته شده است.
سنگ ‌های کلسیمی، شایع ‌ترین نوع آن ها هستند زیرا دفع کلسیم در این موارد افزایش می ‌یابد:
هیپوتیروئیدیسم(کم ‌کاری تیروئید)، پس از مصرف مقدار زیاد ویتامین D، در طی عدم تحرک برای طولانی مدت، استئوپروز(پوکی استخوان) و بعد از مصرف مقدار زیاد کلسیم.
از سوی دیگر، کاهش جذب آب به وسیله روده در اثر اسهال یا از دست رفتن آب به صورت تعریق در مناطق گرمسیر نیز در ایجاد این نوع سنگ‌ ها موثر شناخته شده‌اند.


اما عارضه آن، درد شدیدی است که در اثر جا به جایی سنگ ایجاد می ‌شود.
توصیه‌‌های تغذیه‌‌ای که مبتلایان به سنگ کلیه باید به آن توجه کنند، آن است که مقدار زیادی مایعات دریافت کنند که به این ترتیب ادرار رقیق خواهد شد و در بعضی موارد با تغییر اسیدیته ادرار از رسوب سنگ می‌‌توان جلوگیری کرد.
 

و اما توصیه‌ های 14گانه:

آب
1- متبلایان باید دریافت مایعات را به بیش از 3 تا 4 لیتر در شبانه روز افزایش دهند. این کار موجب افزایش حجم ادرار و کاهش غلظت مواد تشکیل دهنده سنگ می ‌شود. افرادی که کلیه ‌های سنگ ‌ساز دارند باید حداقل 2 لیتر در طی روز مایعات مصرف کنند.
 2- هرگز خود را به مرحله احساس تشنگی نرسانید زیرا بروز این حس نشان از حداقل 2 درصد کاهش آب بدن است.
3- در مورد سنگ‌ های کلسیمی، از غذاهای غنی از کلسیم و ویتامینD پرهیز و در محدوده توصیه شده(2 لیوان شیر یا ماست، یا 30 گرم پنیر) دریافت شود.
4- در مورد سنگ ‌های فسفات کلسیم و سنگ ‌های فسفات آمونیوم و منیزیم، باید PH ادرار را اسیدی کرد.
منابع غذایی اگزالات
5- در مورد سنگ ‌های اگزالات کلسیمی باید از مصرف غذاهای غنی از اگزالات(آلبالو، آلو، کشمش، تمشک، ریواس، جوانه گندم، گوجه فرنگی، چغندر، کرفس، بادمجان، تره فرنگی، جعفری، اسفناج، شکلات، بادام زمینی، فلفل سبز،‌هویج، قهوه فوری و چای) خودداری شود.
6- در مورد سنگ ‌های سیستئینی هم PH ادرار باید قلیایی شود.
7- در مورد سنگ‌ های اسید اوریکی، پورین رژیم غذایی را باید کاهش داد و PH ادرار را هم قلیایی کرد.
8- کاهش مصرف پروتئین حیوانی نیز لازم است. این پروتئین‌ها مقدار کلسیم، اگزالات و اسید اوریک را افزایش می ‌دهند.
9- در افرادی که مستعد تشکیل سنگ هستند، دفع ادراری کلسیم کاهش می ‌یابد. رژیم غذایی حاوی چربی و نمک زیاد و میزان کم فیبر خطر تشکیل سنگ ‌های کلیوی را بالا می ‌برد. پس این افراد باید فیبر غذای شان را افزایش دهند.
10- کاهش دریافت کافئین نیز توصیه دیگری به این بیماران است. دریافت زیاد مواد غذایی کافئین دار، دفع ادراری کلسیم را افزایش داده و شانس تشکیل سنگ را بیشتر می‌ کند. احتمال تشکیل سنگ در افرادی که الکل مصرف می‌ کنند نیز بالاست.
 

مکمل ویتامین c
11- از آنجایی که ویتامین C نیز می ‌تواند به اگزالات تبدیل شود به نظر می‌ رسد که دریافت بالای ویتامین C احتمال تشکیل سنگ کلیه را افزایش می ‌دهد. با وجود این، معمولاً میزان اگزالات ادرار افزایش نمی یابد مگر این که دوز ویتامین C دریافتی از 6 گرم در روز تجاوز کند که این امر هم در افراد معدودی دیده شده است.

در افراد مستعد تشکیل سنگ که مقادیر بالای ویتامین C دریافت می ‌کنند، مکمل یاری با ویتامین B6 و منیزیم می‌ تواند خطر افزایش اگزالات در ادرار را کاهش دهد.
12- جالب است بدانید که ویتامین B6 برای شکستن اگزالات مورد نیاز است و در افرادی که میزان اگزالات ادرار آن ها بالاست، احتمال تشکیل سنگ را کم می‌ کند. از منابع غذایی این ماده مغذی می‌ توان به موز، سیب زمینی، عدس و اسفناج اشاره کرد.
13- غذاهایی که PH ادرار را اسیدی می‌ کنند عبارتند از انواع گوشت قرمز و سفید، پنیر، تخم مرغ، نان و غلات، ذرت و عدس، آلو، گوجه، آب آلو و گوجه. اما غذاهایی که PH ادرار را قلیایی می ‌کنند شامل شیر و فرآورده‌های آن به جز پنیر، تمام سبزی ‌ها به غیر از ذرت و عدس و تمام میوه‌ها به استثنای آلو و گوجه سبزند.
کره، عسل، روغن، شکر، چای، قهوه و خامه نیز جزو غذاهای خنثی به حساب می ‌آیند.

14- ماءالشعیر نیز می ‌تواند برای کسانی که سنگ ‌هایی از جنس اگزالات کلسیم دارند، مفید واقع شود. البته باید چند روزی پشت سر هم مصرف شود. اگر اثر نکرد، دیگر ادامه مصرفش فایده‌ای ندارد چون تأثیر ماءالشعیر کوتاه مدت است.



ادامه مطلب...

آیا در مورد عوارض جراحی پلاستیک بینی دسته بندی خاصی وجود دارد؟
جراحی پلاستیک بینی به مانند هر جراحی دیگری ممکن است با عوارض همراه شود. در صورت دقت و مهارت جراح و رعایت نکات و دستورات توسط بیمار احتمال این عوارض به حداقل می رسد.

عوارض جراحی بینی را به دو دسته می توان تقسیم کرد:
1- آن دسته از عوارض بینی که در عملکرد بینی خود را نمایان می کنند مانند چسبندگی های داخل بینی یا تنگ شدن بیش از اندازه سوراخ های بینی که موجب مشکل تنفسی می شود.
2- عوارضی که در ظاهر بینی نمود می یابد که عمدتا ناشی از برداشتن بیش از اندازه بافت های بینی است مانند کوچک شدن بیش از حد بینی، که نامتناسب با اجزای صورت جلوه می کند.

عوارض علمکردی چه علائمی را برای بیماران ایجاد می کنند؟
کم نیستند شمار بیمارانی که پس از جراحی بینی دچار مشکلات تنفسی شده اند. این موضوع اهمیت توجه به مسائل داخل بینی در حین جراحی بینی را می رساند. ابعاد جراحی بینی بسیار فراتر از تغییرات در ظاهربینی است و توجه چند جانبه جراح بینی به تمام این ابعاد، میزان بروز عوارض تنفسی را به حداقل می رساند. اختلال در عملکردهای حیاتی بینی سایر قسمت های بدن را تحت تأثیر قرار خواهد داد. بی حالی و خواب آلودگی ناشی از نداشتن خواب راحت شبانه و محرومیت از اکسیژن موجب کسالت و بیحالی در طی روز می شود. محرومیت از تنفس بینی، خشکی مجاری تنفسی و ضعف سیستم دفاعی آن را در پی خواهد داشت . گرفتگی شدید بینی و التهاب ناشی از آن، موجب بسته شدن موقت تخلیه سینوس های اطراف بینی و نیز درد سینوسی، سردرد یا احساس پری، سنگینی و فشار در ناحیه سر و صورت می شود. صدای تودماغی علامتی ازگرفتگی راه هوایی بینی است. اختلال بویایی، احساس سرماخوردگی طولانی، خرخر و مشکلات تنفسی حین خواب از علائم دیگر اختلال عملکرد بینی است. مجموعه علائم فوق موجب افت قابل ملاحظه در کیفیت زندگی افراد می شود.

عوارضی که موجب اختلال عملکرد بینی می شوند چیست و آیا راهی برای پیشگیری از این عوارض وجود دارد؟
عوارض تنفسی ممکن است از مشکلات مختلفی ناشی شود که عبارتند از:

1- چسبندگی های داخل بینی:
ایجاد زخم در هر بافتی از بدن موجب برانگیختن واکنش هایی در جهت ترمیم زخم می شود. در بینی هم واکنش های ناشی از برش ها و زخم های جراحی ممکن است منجر به چسبندگی سطوح مختلف از بافت های پوشاننده بینی به هم شده و راه تنفسی را مسدود کند.
اقدامات زیر توسط جراح بینی احتمال این عارضه را به حداقل می رساند: حداقل دستکاری های داخل بینی در حین جراحی و ایجاد حداقل برش در داخل بینی، گذاشتن ورقه های سیلیکونی به طور موقت (مدت چند روز تا چند هفته) بین تیغه بینی و بافت های کناری بینی، اصلاح همزمان انحراف تیغه بینی.
2- باقی ماندن انحراف تیغه بینی:یکی از معضلات جراحی های پلاستیک بینی وجود همزمان انحراف تیغه بینی است. گاهی این انحراف ها از دید جراح مخفی مانده و علائم خود را پس از عمل بروز می دهند.
پیشگیری از این عارضه با معاینه دقیق تیغه داخل بینی قبل از جراحی و اصلاح آن در حین عمل است. گاهی جهت یافتن انحراف های مخفی تیغه بینی لازم است جراح پیش از عمل، به کمک اندوسکوپ به معاینه کامل داخل بینی بپردازد.
3- بزرگی شاخک های بینی:
در بعضی از بیمارانی که دارای انحراف تیغه بینی هستند، در سمت مخالف انحراف، شاخک تحتانی و یا میانی دارای رشد بیش از حد است. بزرگی بیش از حد شاخک های بینی موجب تنگ شدن راه هوایی بینی می شود.
گرچه در بسیاری از موارد تشخیص دقیق بزرگی شاخک تحتانی با معاینه ساده پیش از عمل امکان پذیر است، گاهی کشف بزرگی شاخک که فقط در قسمت های پشتی و عمیق آن وجود داشته باشد نیازمند معاینه با اندوسکوپ است.
معاینه به کمک اندوسکوپ و انجام سی تی اسکن در یافتن بزرگی بیش از حد شاخک میانی کمک کننده است. اصلاح این مشکلات با روش های نوین بدون نیاز به جراحی با برش های مختلف قابل انجام است.
4- آلرژی بینی:
آلرژی به دلیل جراحی بینی ایجاد نمی شود ولی حداقل بیست درصد از مردم به نوعی از آلرژی های بینی مبتلا هستند. بنابراین حداقل بیست درصد از بیمارانی که تحت جراحی زیبایی قرار می گیرند آلرژی نیز دارند. در جراحی بینی با درمان های دارویی و کنترل آلرژی پیش و پس از عمل می توان عوارض تنفسی را به حداقل رساند .
5- تنگی سوراخ های بینی:
کوچک شدن پره ها و یا سوراخ های بینی موجب کاهش قطر جریان ورودی هوا می شود. اگر طبق قوانین فیزیکی این اصل را در نظر بگیریم که کاهش قطر مجرای عبور هوا به میزان نصف موجب افزایش مقاومت در مقابل عبور هوا نه به میزان دو، چهار یا هشت برابر بلکه به میزان شانزده برابر می شود، آن گاه عواقب کوچک شدن سوراخ های بینی کاملا قابل درک می شود. در بسیاری از جراحی های بینی با حذف مرحله برداشتن پره های بینی و اجتناب از برش های کناری می توان از این عارضه پیشگیری کرد. حائز اهمیت است که بیماران به هیچ وجه به جراح خود برای کوچک کردن پره ها و یا سوراخ های بینی اصرار نکنند.
6- تنگی دریچه داخلی بینی:
از وخیم ترین عوارض تنفسی جراحی های بینی است. دریچه داخلی بینی در فاصله کوتاهی پس از سوراخ بینی در داخل بینی قرار دارد.
تنگی این دریچه معمولا در اثر برداشتن بیش از حد بافت ها و غضروف های بینی ایجاد می شود. متعاقبا، ضعیف شدن حمایت اسکلتی بینی موجب فروافتادگی غضروف های بینی و اشکال شدید در تنفس می شود. برداشته شدن بیش از حد این غضروف ها در جراحی منجر به ایجاد چاله های عمیق در دو طرف نوک بینی می شود. اگر میزان برداشته شدن بافت از این هم بیشتر باشد، موجب افتادگی پره های بینی و بسته شدن سوراخ های بینی در هنگام دم می شود. در حین جراحی پلاستیک بینی باید دقت زیادی از جانب جراح اعمال شود تا حمایت ایجاد شده توسط این غضروف ها تضعیف نشود.



ادامه مطلب...

فکر میکنید برای زیبا و خوش فرم کردن بالای کمر و قفسه سینه تان، حتماً باید به باشگاه بروید و از دستگاه های بـدنســازی استفاده کنید؟
نه، اینطور نیست. درست است کـه ایـن دو نـاحیه از بزرگترین و قوی ترین عضلات و ماهیچه هـای بدن تشکـیل شده، امــا در خـانه هـم مـی‌تـوانـید با استفاده از وزنه های آزاد ، نوارهای مقاومتی مخصوص و وزن بدن خودتان هم نتیجه بگیرید . نتیجه ای که می‌توانید با استفاده از این وسائل در خانه بگیرید، خیلی بیشتر یا کمتـر از دستگاه های بدنسازی نیست، فقط نوع تمرینات متفاوت است و البته ارزان تر هم برایتان درمی‌آید.
مـثلاً وقتی برای انجام تمرینات پرس سینه از وزنه های آزاد استفاده می‌کنید، بـاید از عضلات دیگر برای رهبری و تثبیت حـرکت وزنـه هـا استفـاده کنـیـد.  

 

در دستگاه پرس سینه در بـاشـگاه هـا، این وزنه های برای شما به صورت ثابت قرار گرفته اند. اما با اینکه مــی‌توانید نسبت به پرس سینه با وزنه های آزاد، وزنه های بیشتر و سنگینتری را در دستگاه پرس سینه حرکت دهید، اما تمرینتان چندان مفیدتر نسبت به آن نخواهد بود. وقتی نوبت به فرم دادن به بدنتان می‌رسد، تنوع تمرینات حرف اول را می‌زند. با استفاده از انواع مختلف تمرینات مقاومتی، عضلاتتان را به کار می‌اندازید و نتایج فوق العاده ای به دست خواهید آورد. به علاوه، حوصله تان از تمرینات یکنواخت هم سر نخواهد رفت.
در این مقاله سه تمرین بدنسازی مفید برایتان در نظر گرفته ایم. اگر تازه کار هستید، فقط با یکی از این تمرینات شروع کنید و با بالا رفتن تجربه و کاراییتان سایر تمرینات را هم در ست های 8 تا 15 تکراره انجام دهید.

پرس سینه با دمبل
این تمرین را می‌توانید روی زوایای مختلف سکو یا نیمکت انجام دهید تا روی قسمت های مختلف از قفسه سینه تان کار شود.  اگر نیمکت را روی شیب بسیار کمی در سرازیری قرار دهید، بیشتر تکیه روی قسمت های بالایی سینه و شانه ها خواهد بود. اگر نیمکت را روی سطحی صاف قرار دهید، روی قسمت های میانی سینه کار خواهید کرد. و اگر نیمکت را در شیب سربالایی قرار دهید، یعنی سر پایین تر از پاها قرار داشته باشد، روی قسمت های پایینی و بخش کوچکتر سینه کار خواهید کرد. بهترین حالت این است که ابتدا نیمکت را در سطح صاف قرار دهید و بعد آن را در شیب کم سرازیری بگذارید.

در هر دست یک وزنه قرار دهید، روی نیمک دراز بکشید، به صورتی که پاها یا روی زمین قرار گیرند و یا در انتهای نیمکت. شکم خود را کاملاً  تو بکشید، اما به هیچ وجه پشتتان را کاملاً صاف نکنید (پشتتان باید به صورت طبیعی کمی خمیدگی داشته باشد). کف دست ها رو به جلو باشد و وزنه های را بالا و به سمت همدیگر ببرید، به صورتی که دست ها دقیقاً بالای شانه هایتان قرار گیرد. به هیچ وجه آرنج را قفل نکنید و پهنای شانه های نیز باید کاملاً روی سطح نیمکت قرار گیرند. حال خیلی آرام آرنج ها را خم کرده، و آنها را به پایین و به کناره ها، کمی پایین تر از شانه ها بیاورید.  این حرکت را دوباره تکرار کنید.

پوش آپ مقاومت با توپ بدنسازی
از توپ بدنسازی می‌توان برای آسان تر کردن یا سخت تر کردن این تمرین سینه استفاده کرد، بستگی به این دارد که آن را در کدام قسمت بدن قرار دهید.

پوش آپ مقدماتی: توپ را زیر شکمتان قرار دهید و دست ها روی زمین باشد. با استفاده از دست ها روی زمین راه بروید به صورتی که توپ را هم با خود بکشید. وقتی توپ به پایین ران هایتان رسید بایستید. دست ها را کمی بازتر از عرض شانه ها و چند سانی متر بالای آنها قرار دهید. انگشت ها باید به سمت جلو باشد. سر را هم به موازات بدن قرار دهید. شکمتان را جمع کنید تا پشتتان قوس پیدا نکند. حال آرنج ها را خم کرده و شانه ها را به سمت زمین پایین بیاورید، تا اندازه ای که بازوها به موازات زمین درآیند. بدون قفل کردن آرنج، خود را عقب بکشید و تمرین را دوباره انجام دهید.

پوش آپ متوسط: تمرین را به همان صورت بالا انجام دهید اما با این تفاوت که وقتی با دست ها روی زمین راه می‌روید، زمانی متوقف شوید که توپ به زیر ساق پایتان برسد.

پوش آپ پیشرفته: تمرین را به همان صورت بالا انجام دهید، اما با این تفاوت که وقتی با دست ها روی زمین راه می‌روید، زمانی متوقف شوید که توپ به زیر پنجه پا برسد.

پرواز دمبل
این تمرین را نیز مانند پرس سینه می‌توان روی نیمکت روی سطوح سرازیری یا سربالایی انجام داد تا روی فیبرهای مختلف عضلات کار شود. از آنجا که این تمرین تکیه زیادی روی شانه ها دارد، اگر در این نواحی آسیب دیده اید، بهتر است از انجام آن صرف نظر کنید. فرم و طرز قرارگیری در این تمرین اهمیت بسیار زیادی دارد.
با گرفتن یک دمبل در هر دست، روی نیمکت دراز بکشید، پاها یا روی زمین باشد و یا روی انتهای نیمکت. قوس طبیعی پشت را حفظ کنید. با کف دست ها که رو به یکدیگر هستند، دست ها را مستقیماً در بالای سینه قرار دهید. آرنج ها کمی خمیده باشد، دست ها را از هم باز کنید، و آرنج ها را پایین و به کناره های بدن بیاورید. آرنج ها را تا جایی پایین بیاورید که به پایین خط قرار گیری شانه ها برسد. باز که وزنه ها را به بالا می‌برید، آرنج ها را کمی خمیده نگاه دارید. حرکت را دوباره تکرار کنید.



ادامه مطلب...
.: Weblog Themes By Blog Skin :.

تمام حقوق اين وبلاگ و مطالب آن متعلق به صاحب آن مي باشد.